Απειλές κατά Α. Χατζηστεφάνου και άλλων δημοσιογράφων με αφορμή ρεπορτάζ του «ΠΡΙΝ»

Την ενόχληση ακραίων φιλοατλαντικών κύκλων προκάλεσε η αποκάλυψη του Πριν για την εκστρατεία εμπλοκής της Αμερικανικής Πρεσβείας στην ελληνική δημοσιογραφία μέσω ειδικών προγραμμάτων με χρηματοδότηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ, δήθεν κατά των fake news. Σε αυτό το πλαίσιο με ανάρτησή του ο δημοσιογράφος Νίκος Τσιραμπίδης, έγραψε ότι «βράζει από οργή»  και ζήτησε να «σιγαστεί» (sic) η φωνή του Άρη Χατζηστεφάνου και όλες οι ενοχλητικές «ρωσόφιλες» (όπως υποστήριξε) φωνές με τον «καλό ή κακό τρόπο» για την αναδημοσίευση του ρεπορτάζ του ΠΡΙΝ.

Ο Ερντογάν έπαθε …Μητσοτάκη και φέρνει αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φτάνει για να μιλήσει στους νομοθέτες στην Άγκυρα τον Νοέμβριο του 2020. Στις 27 Μαΐου 2022, οι νομοθέτες παρουσίασαν ένα σχέδιο νόμου που θα τροποποιούσε τον ποινικό κώδικα και τους νόμους για τον Τύπο και το Διαδίκτυο. (Τουρκική Προεδρία μέσω AP Pool)

Η αντίδραση της Επιτροπής Προστασίας Δημοσιογράφων (CPJ) για τις νέες αλλαγές που είναι έτοιμη να φέρει στον Ποινικό Κώδικα η κυβέρνηση Ερντογάν για τα fake news, είναι αποκαλυπτική. Η Επιτροπή δηλώνει πως η Τουρκία έχει ήδη πολλούς νόμους που φυλακίζουν δημοσιογράφους και ΜΜΕ και καλεί στη μη ψήφιση του νέου νόμου. Οι αλλαγές πάντως που θέλει να φέρει ο Ερντογάν στον Ποινικό Κώδικα της γείτονος χώρας, προβλέπουν αυτά που ήδη έχει προβλέψει ο ελληνικός Ποινικός Κώδικας με την αλλαγή του άρθρου για τα fake news, αλλαγ΄ή που έχει επικριθεί έντονα και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ αναφέρεται ως δείκτης κατάπτωσης της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα, από τις διεθνείς οργανώσεις. Η αλλαγή προβλέπει ενοχή και φυλάκιση έως και τρία χρόνια σε όσους διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις. Όπως ακριβώς και η αλλαγή της κυβέρνησης της Ν.Δ χωρίς να προσδιορίζει τι ακριβώς εννοοείται fake news…

Η ανακοίνωση της Επιτροπής Προστασίας παρακάτω:

Tα ΜΜΕ στην Ελλάδα κάνουν μόνο πρωταθλητισμό στη χειραγώγηση

αναδημοσίευση από το ΠΡΙΝ

Γράφει ο Γιώργος Τσαντίκος

Στην Ελλάδα των 10+ χρόνων κρίσης, οι επενδυτές επιχειρηματίες (ολογράφως: ολιγάρχες) έχουν στηρίξει κάθε πιθανή και απίθανη κυβερνητική μεταβολή. Το έκαναν όπως ανέπνεαν, ενώ ταυτόχρονα απέλυαν στρατούς δημοσιογράφων και εργαζόμενων στα ΜΜΕ, κάτι που διαφεύγει από τους RSF. Σε μια από ξεκαρδιστικότερες στιγμές της ταινίας του Νίκου Περράκη Λούφα και Παραλλαγή, ο Χρήστος «φον Κανάρης» Βαλαβανίδης ρωτάει τον Φώτη «Καραμαζόφ» Πολυχρονόπουλο για το τι δεν έχουν στη Σοβιετική Ένωση (και όχι γι’ αυτά που έχουν). Σήμερα, η κατάσταση στην Ελλάδα απέχει από τις κλασικές επιβολές μιας χούντας, π.χ. ο τρόπος ελέγχου της ενημέρωσης και των ΜΜΕ έχει αλλάξει σημαντικά, αλλά συνεχίζει να υπάρχει. Σημασία έχει τι δεν μπορείς να πεις και,κυρίως, αν το πεις, τι συνέπειες θα έχει. Η τελευταία έκθεση των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα (RSF) εκθέτει μια πλευρά του προβλήματος στην Ελλάδα, κατατάσσοντάς την σε χαμηλή θέση στον πίνακα World Press Index.

Βραβείο για το πενάκι του Μιχάλη Κουντούρη στα …καμμένα της Εύβοιας

΄΅

Ένα ακόμη βραβείο για τον Μιχάλη Κουντούρη, βραβευμένο σκιτσογράφο που κέρδισε το 2ο Βραβείο στην κατηγορία GAG cartoon, στο φετεινό World Press Cartoon στην Caldas Da Rainha στην Πορτογαλία. Η World Press Cartoon είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός με έδρα τη Λισαβόνα της Πορτογαλίας. Ο οργανισμός που ιδρύθηκε το 2005 είναι γνωστός για τη διοργάνωση ενός από τους μεγαλύτερους και πιο διάσημους ετήσιους διαγωνισμούς γελοιογραφίας τύπου στον κόσμο. 

Σεμινάρια σε δημοσιογράφους από την αμερικάνικη πρεσβεία!

Η πρεσβεία των ΗΠΑ θέλει να εκπαιδεύσει δημοσιογράφους

Αναδημοσίευση από το ΠΡΙΝ του Σαββατοκύριακου

Μία από τις κρίσιμες μάχες της εποχής μας είναι ο πόλεμος της πληροφόρησης και της παραπληροφόρησης, όπως αναδεικνύεται και στην πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξεις την ενημέρωση; Μα να εμφανίζεσαι ως διώκτης των «fake news», άσχετα εάν η δική σου πλευρά πρωτοστατεί στη διαμόρφωση και διακίνηση κατασκευασμένων «ειδήσεων». Οι ΗΠΑ έχουν διαχρονικά εμπειρία στον τομέα αυτό και από πολλές πλευρές είναι πρωτοπόρες.

Η αποθράσυνση του αμερικάνικου παράγοντα στην Ελλάδα, όπου πλέον δρα χωρίς να τηρεί ούτε καν τα προσχήματα, φαίνεται από την απροσχημάτιστη προσπάθεια να περάσει σε ελληνικά πανεπιστήμια τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα για την εκπαίδευση δημοσιογράφων και άλλων εμπλεκόμενων με τον χώρο των ΜΜΕ για την «αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης», με απευθείας χρηματοδότηση από το αμερικανικό κράτος. Το πρόγραμμα ονομάστηκε «DisinfoHacks Project» και σκοπό έχει «τον εντοπισμό, την αξιολόγηση και την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης».

Ποιοι ψηφίζουν τελικά για τα Βραβεία Μπότση;

Η φετινή “λαμπρή”-όπως κάθε φορά- τελετή για τα Βραβεία Μπότση προκάλεσε πολλές αρνητικές αντιδράσεις, πολλά σχόλια. Κυρίως όμως πιστοποίησε με τον καλύτερο τρόπο το γιατί η Ελλάδα βρίσκεται στην 108η θέση του Δείκτη της Ελευθερίας του Τύπου σύμφωνα με τους “Ρεπόρτερ χωρίς σύνορα”, έκθεση που αμφισβητήθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και λοιδορήθηκε με αστεϊσμούς από πληθώρα δημοσιολογούντων που σιτίζονται από τον κρατικό κορβανά. Ποιος δίνει τελικά τα Βραβεία Μπότση; Ποιος αποφασίζει ποιοι θα ανέβουν στο βάθρο χειραψίας με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας παρουσία της κυβερνητικής ελίτ που μόλις πριν λίγο καιρό αμφισβήτησε την κατάπτωση της ελληνικής δημοσιογραφίας; Στους όρους της προκήρυξης των Βραβείων αναφέρεται ρητά πως οι υποψηφιότητες “αυτουποβάλλονται” με θετικές εισηγήσεις από αναγνωρισμένους δημοσιογράφους, άλλες έχουν πίσω τους Μέσα Ενημέρωσης που μπορεί να είναι και χορηγοί των Βραβείων. Στην Επιτροπή αξιολόγησης μετέχουν οι πλέον θεσμικοί φορείς της ελληνικής δημοσιογραφίας, οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών ενώσεων ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ.

Κι αυτές οι συνδικαλιστικές ενώσεις που αποφασίζουν το ποιοι θα βάλουν τα καλά τους για το δημοσιογραφικό σόου και τις φωτογραφήσεις, όχι μόνο βράβευσαν γνωστούς και διαγραμμένους από το σωματείο απεργοσπάστες ιδιοκτήτες-δημοσιογράφους που λειτουργούν ως “government voice” στα Μέσα τους, αλλά δεν βρήκαν ούτε λέξη να πουν για την Ελευθερία του Τύπου, την καταπάτηση της δεοντολογίας, τις λίστες Πέτσα, τον έλεγχο της ενημέρωσης με κρατικά κονδύλια, την “ανεξιχνίαστη(;)” δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, το τράβηγμα του αυτιού της κυβέρνησης από την Κομισιόν, τις διώξεις, τις παρακολουθήσεις των δημοσιογράφων…