Γράφει ο Γιώργος Κατερίνης
Ο “μάστορας” του ξεπλύματος (ή gaslighting, για να είμαστε… μοντέρνοι)
- «Ρε… μπιπ (βάλτε όποια χυδαία βρισιά σας έρχεται στο μυαλό) πού είναι τα λεφτά; Εσύ τα τσέπωσες κι εγώ είμαι ο μ@λάκας; Θα σε… μπιπ»
Η φωνή του Θανάση Λάλα στο τηλέφωνο ηχούσε απειλητική και ήταν εμφανές ότι τον έπνιγε το… δίκιο του. Ήταν άνοιξη του 2002, η εποχή της παντοδυναμίας του στο συγκρότημα (ένα ήταν ιστορικά το συγκρότημα). Πλήθος επιχειρηματιών, ειδικά αυτοί που δεν είχαν και τόσο “καθαρό” παρελθόν, στριμώχνονταν στη λίστα αναμονής για να του “δώσουν” συνέντευξη.
Οι συνεντεύξεις του Θανάση Λάλα στο ΒΗΜΑgazino άφησαν εποχή. Ο ίδιος στην σελίδα του γράφει ότι είναι “συγγραφέας, δημοσιογράφος και καλλιτέχνης, γνωστός για τον άμεσο, προσωπικό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους. Έχει συνομιλήσει με χιλιάδες προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, αναζητώντας τον άνθρωπο πίσω από το όνομα”.
Χιλιάδες, αλλά μια δεν την μνημονεύει πουθενά. Κι ας απασχόλησε τόσο τους δημοσιογραφικούς κύκλους, όσο και τους αθλητικούς.
Αρκετές μέρες πριν το οργισμένο τηλεφώνημα είχε δημοσιευθεί μια συνέντευξη του Δημήτρη Μελισσανίδη στον Θανάση Λάλα. Το παρασκήνιο της συνέντευξης είχε αρκετό ενδιαφέρον, αφού ο επιχειρηματίας τότε δεν φημιζόταν τόσο για τις δημόσιες σχέσεις, κάθε άλλο θα έλεγα. Η γνωριμία του με έναν οικονομικό συντάκτη του Βήματος, φαίνεται ότι ήταν καταλυτική.
Κάποιες “ανθρώπινες” κουβέντες του δημοσιογράφου με τον μετέπειτα γνωστό μας “Τίγρη” εντόπισαν “κοινές αξίες” που καθόρισαν τη μετέπειτα μακρόχρονη συνεργασία τους. Κάτι η φτωχική προέλευση, κάτι η “κομμουνιστική” οικογενειακή παράδοση, κάτι η απύθμενη αναζήτηση κέρδους έφεραν τους δυο άνδρες πολύ κοντά.
Ο δημοσιογράφος είχε μιλήσει στον “πολύ” Λάλα για την γνωριμία του με τον ανερχόμενο επιχειρηματία και την επιθυμία του τελευταίου να βγει στα… σαλόνια του καθωσπρέπει Τύπου. Ο… καημένος είχε περάσει κάποιες δικαστικές περιπέτειες, είχε αναμιχθεί στα διοικητικά της ΑΕΚ χωρίς μεγάλη επιτυχία, είχε μεγάλες επιχειρηματικές δραστηριότητες στον πετρελαϊκό κλάδο, αλλά δεν μπορούσε να αποτινάξει από πάνω του ένα καθόλου κολακευτικό προσωνύμιο.
Δεν άργησε να κλειστεί η συνέντευξη, η οποία θα συζητιόταν για χρόνια μετά. Απλά καθορίστηκε ένα σοβαρό τίμημα, το οποίο φέρεται να έβαλε στην τσέπη ο συντάκτης, καθυστερώντας να το δώσει στον… μ@λάκα. Εξ ου και η οργισμένη τηλεφωνική συνομιλία, της οποίας έγινα συνακροατής, χωρίς να το θέλω. Εκτός αν παράκουσα…
Η απάντηση του συνεντευξιαζόμενου επιχειρηματία, που έμεινε ιστορική:
“Ο νόμος είναι για τους νομοταγείς. Για εμάς τους επιχειρηματίες είναι για να τον ξεπερνάμε”, δεν φάνηκε να εκπλήσσει τον Λάλα, ο οποίος αρκέστηκε να ερωτήσει: “δηλαδή εσείς πιστεύετε ότι η επιχειρηματικότητα είναι μια μορφή παράβασης;”.
Στη συνέχεια έχει αποδείξει πολλές φορές ο γνωστός επιχειρηματίας ότι μπορεί με κινήσεις… αιλουροειδούς να “ξεπερνά” το νόμο όταν χρειάζεται, ή και να φτιάχνει νόμους καθ’ υπόδειξη.
Μια αναφορά σε αυτή τη συνέντευξη που βρήκα στην ενεργοβόρα ΑΙ (κλεμμένη όπως και όλο το περιεχόμενό της) είναι χαρακτηριστική: Η συγκεκριμένη περίπτωση κατέληξε να διδάσκεται σε σχολές δημοσιογραφίας και να αναφέρεται σε συζητήσεις για χρόνια, ως το απόλυτο παράδειγμα της λεπτής γραμμής ανάμεσα σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη και το λεγόμενο “επικοινωνιακό ξέπλυμα”.
Μάστορας αυτού του είδους, ο Θανάσης Λάλας, μας έδειξε πρόσφατα ότι δεν έχει χάσει καθόλου αυτή την… ικανότητα. Ένας άλλος παράγοντας βρήκε την ευκαιρία να αποτινάξει το παρατσούκλι του εθνικού κοριού. Δεν γνωρίζω φυσικά το… τίμημα, αυτής της συνέντευξής.
