Γράφει η εκπαιδευτικός Ολυμπία Γεώργα*
Τότε: Χρυσαυγίτες φιλοξενούνταν με ενθουσιασμό στα κανάλια και αντιμετωπίζονταν με χαρακτηριστική αβρότητα από κομμάτι δημοσιογράφων.
Τα πρωινάδικα φρόντιζαν να μας κρατούν ενήμερους σε καθημερινή σχεδόν βάση για τα νέα φλερτ του Ηλία Κασιδιάρη, το πρόγραμμά του στο γυμναστήριο και τον καινούριο δίσκο του Καιάδα. Μνημονιακοί πολιτικοί δήλωναν ότι “η Χρυσή Αυγή είναι ένα αυθεντικό κίνημα που κάνει πολιτική πάνω σε σοβαρά πρόβληματα” ή ότι “συμπεριφέρονται με το σεις και με το σας”. Πρωτοσέλιδα εφημερίδων με τίτλο “Πέτα τη γιαγιά στη Χρυσή Αυγή” φιλοξενούσαν δηλώσεις του Παναγιώταρου “προστατεύουμε τον Έλληνα που νιώθει απροστάτευτος στο κέντρο. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο”.
Κι ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Πού οδήγησαν, μεταξύ άλλων, όλα αυτά; Σε ανεξέλεγκτη βία ταγμάτων εφόδου στους δρόμους, σε ναζιστικό κόμμα στη Βουλή και, τελικά, σε δύο δολοφονίες.
Και σήμερα;
Σήμερα παρακολουθούμε την αποφυλάκιση του καταδικασθέντος για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης Ηλία Κασιδιάρη σε live σύνδεση. Ο ίδιος δηλώνει “δεν ήταν αυτό που νομίζατε”, και ότι οι ναζιστικοί χαιρετισμοί του μπροστά στον φωτογραφικό φακό στο παρελθόν ήταν στην πραγματικότητα ένας αρχαίος χαιρετισμός στον ήλιο (wtf)! Δημοσκοπικές εταιρείες καταγράφουν το κόμμα του -παρόλο που αυτό δεν μπορεί να συμμετάσχει στις εκλογές.
Οι κάμερες τον ακολουθούν στις νυχτερινές του εξόδους, Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων στα Μέγαρα δέχεται χορηγία του για επισκευή στέγης, ο φαρμακοβιομήχανος και ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού δημοσιεύει το πρόγραμμα του κόμματός του, μεγάλο ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη του παραχωρεί χώρο να πραγματοποιήσει ομιλία, ενώ ταυτόχρονα οι αντιφασιστικές συγκεντρώσεις απαγορεύονται από την αστυνομία που δέρνει και ψεκάζει με χημικά τους διαδηλωτές, όλα αυτά μέσα σε μόνο 1,5 μήνα και …μένει να δούμε τι άλλο θα δούμε.
Την ίδια στιγμή, τα ΜΜΕ που το 2010-13 μας μιλούσαν για τα “παιδιά με τα μαύρα” που βοηθάνε γιαγιούλες να περάσουν τον δρόμο, φαίνεται πως σήμερα έχουν δώσει τη σκυτάλη στα φασιστικά bots: αυτοματοποιημένους λογαριασμούς που ταΐζουν τον αλγόριθμο με εξαχρείωση, κανονικοποιώντας και πολλαπλασιάζοντάς την.
Τα βλέπεις κάτω από σχεδόν κάθε είδηση. Είτε είναι είδηση για πνιγμούς γυναικόπαιδων προσφύγων στο Αιγαίο είτε είδηση για βασανισμούς από Ισραηλινούς, ανθρώπων που συμμετέχουν σε αποστολές στη Γάζα είτε ακόμα και σε ειδήσεις που αφορούν μια γυναικοκτονία ή ένα amber alert για ένα παιδί πιο μελαχρινό από τα πρότυπα των Αρίων αυτής της χώρας.
Σχόλια φασιστικά, και μάλιστα ούτε καν με την έννοια της φασιστικής επιχειρηματολογίας, αλλά ως μια πρωτόγονη και άλογη έκφραση κάθε σκοταδιού καταχωνιασμένου στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής.
Ποιος ταΐζει τον αλγόριθμο με φασισμό; Ποιος χρηματοδοτεί τον μέχρι πρότινος έγκλειστο και νυν άεργο Κασιδιάρη για να μπορεί να κάνει τις ματωμένες χορηγίες του και να μισθώνει μεγάλα ξενοδοχεία για τις ομιλίες του; Ποιος ξαναπαίζει το χαρτί του φασισμού;
Και το αντιφασιστικό κίνημα, ο δημοκρατικός κόσμος, τι κάνουν; Προς στιγμή, δείχνουν καλά αντανακλαστικά, επιχειρούν ενωτικές κινήσεις, βρίσκονται μαζί στον δρόμο. Δεν αρκεί όμως. Πρέπει να σημάνουν γενικό συναγερμό.
Υπάρχει μια πολύτιμη εμπειρία από το πρόσφατο παρελθόν, μια εμπειρία που μας χάρισαν, δυστυχώς και κυριολεκτικά με το αίμα τους, ο Παύλος Φύσσας και ο Σαχζάτ Λουκμάν: ότι κάθε φορά που ο φασισμός προσπαθεί να ανασάνει, πρέπει να του προκαλούμε ασφυξία. Με αυτό στο μυαλό μας οφείλουμε να συνεχίσουμε. Για να μη μάθουμε ποτέ τα ονόματα του επόμενου Παύλου, του επόμενου Σαχζάτ.
