Γράφει η Ζηνοβία Σαπουνά στο zinovias.substack
Στην Ελλάδα συμβαίνουν πράγματα εξαιρετικά σοβαρά και οι κάτοικοι της είναι σε φάση… «ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν», καθώς ελάχιστα από αυτά τα σοβαρά που συμβαίνουν, καταφέρνουν να φτάσουν στους πολίτες.
Αναφέρομαι στην εν εξελίξει δίκη για την υπόθεση των παράνομων τηλεφωνικών παρακολουθήσεων με κατηγορούμενους ιδιώτες επιχειρηματίες.
Η δίκη είναι το «τρένο» που φαίνεται, την ώρα που πίσω από τα βαγόνια του υπάρχει μια ολόκληρη μηχανή που κινείται αθέατη και συντηρείται από τα νήματα της αποσιώπησης.
Στη δίκη αυτή μέχρι στιγμής έχουν γίνει ενόρκως καταθέσεις που θα μπορούσαν να αναταράξουν ολόκληρη τη δημόσια ζωή, αν δεν περνούσαν σχεδόν απαρατήρητες.
Σταχυολογώ:
Ο μάρτυρας Σταμάτης Τρίμπαλης, -έως πριν από λίγο καιρό νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας Krikel του επιχειρηματία Γιάννη Λαβράνου, που είναι εκ των τεσσάρων κατηγορουμένων στην υπόθεση- κατέθεσε ότι έλαβε εκ των προτέρων τις ερωτήσεις (της ΝΔ) και τις απαντήσεις που θα έδινε ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο. Μετά την κατάθεσή του, συνεργάτης του επιχειρηματία Λαβράνου τον πήρε τηλέφωνο και του είπε «μάθαμε ότι τα είπες καλά». Ο ίδιος μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι οι ύποπτοι του σκανδάλου γνώριζαν για τις εφόδους της ΕΛΑΣ πριν αυτές πραγματοποιηθούν στα σπίτια τους και πως ο Λαβράνος τον καθησύχαζε λέγοντας του ότι «όσο είναι η ΝΔ στα πράγματα, δεν φοβόμαστε τίποτα».
Η μάρτυρας Πηνελόπη Μηνιάτη, πρώην διευθύντρια των Εγκληματολογικών Εργαστηρίων της Ασφάλειας κατέθεσε ότι παρακολουθούνταν τόσο μέσω Predator, όσο και από την ΕΥΠ, αλλά ο τότε αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αχ. Ζήσης, δεν την κάλεσε ποτέ να καταθέσει πριν συντάξει το αθωωτικό πόρισμά του. Εν τω μεταξύ, όπως κατέθεσε, μία ημέρα πριν λάβει το πρώτο μολυσμένο μήνυμα στο κινητό της, δέχτηκε ανώνυμο μέιλ που την απειλούσε με συμβόλαιο θανάτου (με 19 σφαίρες) και πως θα είχε την τύχη των δολοφονημένων δημοσιογράφων Σ. Γκιόλια και Γ. Καραϊβάζ.
Ο μάρτυρας Κωνσταντίνος Τσουβάλας, πρώην αρχηγός της ΕΛΑΣ και πρώην γενικός γραμματέας Δημόσιας Τάξης στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, κατέθεσε ότι οι εταιρείες με τις οποίες υπέγραφε συμβάσεις η αστυνομία είχαν τις «εγγυήσεις της πολιτικής ηγεσίας» και δεν ελέγχονταν από την ίδια την ΕΛΑΣ. Αναφέρθηκε, επίσης, στην παρουσία του στη βάφτιση της κόρης του Λαβράνου ως παρουσία σε κοινωνική εκδήλωση.
Οι παραπάνω καταθέσεις αγνοήθηκαν ή απασχόλησαν ελάχιστα την ατζέντα της επικαιρότητας των παραδοσιακών ΜΜΕ.
Το γιατί ας το αφήσουμε να αιωρείται ρητορικά.
Άλλωστε η μεγάλη αυτή υπόθεση απαξιώθηκε από την αρχή της. Είχαμε τις γνωστές δηλώσεις περί «γελοιοτήτων», τις υπεκφυγές για «κουραστικούς δημοσιογράφους»που επιμένουν να ψάχνουν και τις δημόσιες παραδοχές τύπου «λένε ότι μου το παρακολουθούσαν, και λοιπόν; ούτε που ίδρωσε το αυτί μου».
Μέσα σε αυτό το κλίμα, μαθαίνουμε να κατατίθενται ενόρκως πράγματα ακραία και σοκαριστικά για τη λειτουργία των θεσμών και της δημοκρατίας και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός.
Εύκολα θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο ακαδημαϊκής έρευνας ο τρόπος με τον οποίο η δημόσια σφαίρα αποφασίζει ποια σκάνδαλα δικαιούνται να υπάρξουν και πώς απονέμεται δικαιοσύνη γι’ αυτά. Και είμαι σίγουρη πως θα προέκυπταν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα και για τους θεσμούς αλλά και για το επίπεδο της δημοκρατίας που έχει η χώρα.
Κανονικότητα.
