“Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος στο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει απαντήσεις;”, ρωτάνε οι απλήρωτοι για 4,5 μήνες εργαζόμενου σε “Αυγή” και “Στο Κόκκινο” που πλέον δηλώνουν “Ως εδώ και μη παρέκει”. Αύριο Πέμπτη απεργούν οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα, την ιστοσελίδα και το ραδιόφωνο, ενώ προειδοποιούν μαζί με τους εργαζόμενους στο ραδιόφωνο “Στο Κόκκινο” για 48ωρη απεργία την άλλη εβδομάδα. Αυτά που συμβαίνουν στα δύο Μέσα του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνάνε κάθε όριο εργοδοτικής αναλγησίας. Οι εργαζόμενοι σε εφημερίδα και ραδιόφωνο με τις αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων περιγράφουν με ακρίβεια την κοροϊδία που υφίστανται από τον κομματικό μηχανισμό. Εργαζόμενοι που δεν έχουν να πληρώσουν για τις βασικές ανάγκες επιβίωσης τους, ακούνε συνεχώς δηλώσεις και μεγαλόστομες υποσχέσεις που δεν τηρούνται.Αναρτούμε τις δυο αποφάσεις των συνελεύσεων τους
“Δεν είμαστε αντίπαλοι”, Α. Τσίπρας
“Δεν είμαστε αντίπαλοι”, Σ. Φάμελλος“Και τότε γιατί εμείς παραμένουμε 16 μήνες σε ομηρία;”
Για κάποιους από εμάς, και συγκεκριμένα τους εργαζόμενους της Αυγής και του ΚΟΚΚΙΝΟΥ, οι δηλώσεις αβροφροσύνης περί μη αντιπαλότητας ακούγονται σαν χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια, γιατί πολύ απλά την πολεμική συνθήκη της απληρωσιάς, της ανασφάλειας και της ομηρίας τη ζούμε 16 μήνες τώρα. Πρώην και νυν πρόεδροι, πρώην και νυν ηγεσίες, παρά τα παχιά λόγια, έχουν παρατήσει ουσιαστικά τα δύο αριστερά ΜΜΕ στην τύχη τους, ή στην καλύτερη είναι 17η προτεραιότητα στη λίστα των πολιτικών και άλλων προβλημάτων.
Και ας πάτησαν διάφοροι πάνω σε αυτά για να ανέλθουν κλιμάκια, θέσεις εξουσίας και δημόσια αξιώματα, ή να μισθοδοτούν τους αυλοκόλακες τους.
Αποτέλεσμα είναι να βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε ένα ρεκόρ απληρωσιάς 3,5 μισθών, που σε λίγες μέρες θα φτάσουν τους 4, συνθήκη που δεν βίωναν οι εργαζόμενοι ούτε στα πέτρινα χρόνια του 3%. Την ίδια στιγμή, η προοπτική των Μέσων βρίσκεται μέσα σε ένα ακόμη πιο πολύπλοκο και νεφελώδες τοπίο εκτιμήσεων, που συναρτώνται πλέον με τις πρόσφατες ραγδαίες εξελίξεις στο εσωτερικό του κόμματος. Και η ανασφάλεια μεγαλώνει. Η ομηρία συνεχίζεται. Τα χρέη στους εργαζόμενους φουσκώνουν.
Η συνθήκη που βιώνουμε καθημερινά στη δουλειά μας και τις ζωές μας έχει γίνει αφόρητη. Και όχι μόνο λόγω του οικονομικού στραγγαλισμού μας. Νιώθουμε να μας κοροϊδεύουν στα μούτρα όταν ακόμη και οι παρεμβάσεις -υποτίθεται για τη βιωσιμότητα των Μέσων-, που έχουν ανακοινωθεί, μένουν στη μέση ή δεν υλοποιούνται καν. Νιώθουμε απογοήτευση όταν η καθημερινή μετάδοση της ειδησεογραφίας που περνάει από τον εθελοντισμό των εργαζομένων να κάνουν υπό αυτές τις συνθήκες όσο καλύτερα μπορούν την εργασία τους, πέφτει στο βρόντο σε ένα γενικευμένο τοπίο αυτοσχεδιασμού και έλλειψης στοχοθεσίας και οράματος. Γιατί τα Μέσα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες μας να μείνουν όρθια 16 μήνες τώρα, έχουν στην ουσία αφεθεί να καταρρεύσουν.
Αυτό μας κάνει ή όχι αντιπάλους; Αυτό μεγαλώνει εύλογα ή όχι την αγανάκτηση απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις εντός του ισχυρού μετόχου; Αυτό ντροπιάζει ή όχι την ιστορία των Μέσων και της αριστεράς; Αυτό εκθέτει ή όχι όσους κοιτάνε μόνο πώς θα βολευτούν και θα ξαναεκλεγούν την επόμενη μέρα αγωνιώντας για τις λέξεις που θα βγουν από τα χείλη του Τσίπρα;
Γνωρίζουμε ότι δεν πρόκειται να πάρουμε απάντηση σε αυτά. Όμως, δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια περιμένοντας μοιρολατρικά. Όπως δεν το πράξαμε, όταν έκλεισε ένα ιστορικό φύλλο 72 ετών εν μια νυκτί από την ανεκδιήγητη ηγεσία Κασσελάκη, που μας έστειλε έναν οικονομικό διευθυντή του κόμματος με τους επιδέσμους στα χέρια από το νοσοκομείο για να μας το ανακοινώσει. Δεν σηκώσαμε τα χέρια τότε, ούτε θα το κάνουμε και τώρα. Για αυτό συνεχίζουμε τις κινητοποιήσεις, διεκδικώντας τα αυτονόητα για να μπορέσουμε να ζήσουμε, τους σχεδόν 4 μισθούς μας, τις παλαιές οφειλές 10 και πλέον μισθών στους εργαζόμενους της ΑΥΓΗΣ. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε να μείνουν ανοιχτά και όρθια τα δύο αριστερά ΜΜΕ, σε ένα δυστοπικό τοπίο ενημέρωσης, που δεν διαμορφώνει μόνο η δεξιά πολιτική διαχείριση, αλλά και οι ιδιοκτήτες μεγαλοκεφαλαιούχοι που μοιάζουν σαν να κοιτάνε κάθε φορά τον ανεμοδείκτη με τη φορά του αέρα, για να επιλέξουν ποιον θα στηρίξουν.
Τούτων δοθέντων, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε
- -24ωρη προειδοποιητική απεργία την Πέμπτη 09/10 με αίτημα την ΆΜΕΣΗ καταβολή δύο μισθών για να μπορέσουμε να πάρουμε ανάσα.
- -Αν αυτό δεν ικανοποιηθεί, προχωράμε την επόμενη βδομάδα, σε 48ωρη απεργία την Τρίτη 14/10 και την Τετάρτη 15/10 με προοπτική νέας κλιμάκωσης.
- -Την Τρίτη 14/10 στις 12πμ καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Κουμουνδούρου.
Καλούμε τους αναγνώστες, ακροατές και φίλους των δύο Μέσων, τα σωματεία του κλάδου και ευρύτερα του εργατικού κινήματος, τους κοινωνικούς φορείς και τις οργανώσεις να πλαισιώσουν τις κινητοποιήσεις μας και να στηρίξουν τον αγώνα μας μέχρι τη δικαίωση.
¨Ο,τι είπαμε, ισχύει ακόμη. Η ιστορία έχει μια σωστή πλευρά. Και εμείς παραμένουμε εκεί.
Η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων της ΑΥΓΗΣ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ Ρ/Σ 105,5 ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ – 06/10/2025 ΜΕ ΚΑΛΥΨΗ ΕΣΗΕΑ, ΕΠΗΕΑ, ΕΣΗΕ- ΜΘ, ΕΤΕΡ- ΜΘ
Σε αντίθεση με τις ανακατατάξεις και τη ρευστότητα στην κεντροαριστερά, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ ιδιοκτησίας ΣΥΡΙΖΑ βιώνουν μια οδυνηρή «σταθερότητα»: Μένουν απλήρωτοι! Εάν παραταθεί ως τις 15 Οκτωβρίου η εργοδοτική ασυνέπεια και «μακαριότητα», εμείς, οι δημοσιογράφοι – παραγωγοί- διοικητικοί υπάλληλοι του «Κόκκινου», όπως επίσης και οι συνάδελφοι εργαζόμενοι στην «Αυγή» και το site της, θα «μετράμε» τέσσερις μήνες απλήρωτων δεδουλευμένων (Μάρτιος, Απρίλιος, μισός Αύγουστος, Σεπτέμβριος, μισός Οκτώβριος). Με άλλα λόγια, θα καταρριφθεί κάθε «ρεκόρ» εργοδοτικής ασυνέπειας απέναντί μας.
Φαίνεται πως κάποιοι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ νομίζουν ότι είμαστε «χομπίστες» κι όχι εργαζόμενοι, που ζούμε από τη δουλειά μας. Ας επανέλθουν το συντομότερο δυνατόν στην πραγματικότητα. Και για να την κατανοήσουν καλύτερα, σπεύδουμε να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα.
Πρώτον: Θα ματαιοπονήσουν, εάν μας ζητήσουν και πάλι να περιμένουμε μέχρι να περάσει το κόμμα κάποιον «κάβο». Πρώτα ακούσαμε: «Να εκλεγεί ηγεσία και μετά θα δούμε – θα στρώσουν τα πράγματα». Μετά κληθήκαμε να περιμένουμε το Συνέδριο. Ας μην μας ζητήσει κανείς τώρα να δώσουμε νέα πίστωση χρόνου, ίσως επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ «ψάχνεται», εν μέσω των ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων. Κι εμείς «ψαχνόμαστε» για να δούμε πώς θα συντηρήσουμε τους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας, αλλά η εργοδοτική συμπεριφορά δεν μας επιτρέπει να βρούμε λύσεις. Υπομονή κάναμε, πίστωση χρόνου δώσαμε, κινητοποιήσεις σταματήσαμε – και πού φθάσαμε; Να πλησιάζουν τα απλήρωτα δεδουλευμένα μας στο ένα τρίτο ολόκληρου έτους. Ως εδώ και μη παρέκει!
Δεύτερον: Λυπούμαστε, αλλά αδυνατούμε να παρηγορηθούμε στη σκέψη ότι η εργοδοτική – μισθοδοτική ασυνέπεια απέναντί μας δεν… κάλπασε, από το τέλος του 2024, με τους ρυθμούς που είχε «προλάβει» να καθιερώσει η περίοδος Κασσελάκη. Δηλαδή, ποιο είναι το «δια ταύτα» τέτοιων επισημάνσεων; Ότι θα έπρεπε να πούμε «πάλι καλά», επειδή σήμερα πλησιάζουμε τους τέσσερις κι όχι τους έξι ή τους επτά ανεξόφλητους μήνες;
Τρίτον: Ας γνωρίζουν οι πάντες ότι η απαράδεκτη αυτή κατάσταση δεν θα προκαλέσει τη διχόνοια ανάμεσα στους εργαζόμενους του σταθμού. Δεν πρόκειται να στραφούν οι «περισσότερο απλήρωτοι» (εν προκειμένω εμείς – οι δημοσιογράφοι, παραγωγοί και διοικητικοί εργαζόμενοι) εναντίον των «λιγότερο απλήρωτων» συναδέλφων τεχνικών.
Ούτε, φυσικά, θα ευχόμασταν να βρίσκονται στη δεινή οικονομική θέση μας οι (εκτός ΜΜΕ) εργαζόμενοι του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, που – ορθώς, ορθότατα- λαμβάνουν κανονικότατα τα δεδουλευμένα τους, χωρίς να εξαρτάται η ζωή τους από τα διάφορα «κάντε υπομονή» ή «να δούμε πότε θα εκταμιευτεί η δόση της κρατικής επιχορήγησης». Ζητάμε ισότιμη μεταχείριση, όχι «μοιρασιά» του προβλήματός μας με άλλους εργαζόμενους. Έχουμε όμως κάθε δικαίωμα να επισημαίνουμε τι δείχνουν τα διαφορετικά «μέτρα και σταθμά»: Πως εδώ υφίσταται ένα σοβαρό θέμα απροθυμίας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ να φανεί συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ του.
Τέταρτον: Σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας διατυπώσαμε (και άλλα) σαφή ερωτήματα, όπως πχ πώς γίνεται να αυξάνονται τα προς εμάς χρωστούμενα σε μια μακρά περίοδο, κατά την οποία έχουν λιγοστέψει οι εργαζόμενοι στον σταθμό. Μήπως θα μπορούσαμε ν’ ακούσουμε κάποιες απαντήσεις από τον οικονομικό υπεύθυνο του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, κ. Μαυροκεφαλίδη;
Βάσει των παραπάνω, αποφασίζουμε:
- (Α) Ζητάμε την καταβολή τουλάχιστον δυο μισθών, έως τη Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2025. Αφήνουμε, έτσι, περιθώριο μερικών ημερών στην εργοδοσία να πράξει ό,τι όφειλε προ πολλού να έχει κάνει. Εάν δεν καταβληθούν δυο μισθοί ως τη Δευτέρα, θα προχωρήσουμε σε 48ωρη απεργία, την Τρίτη (14/10) και Τετάρτη (15/10). Επιφυλασσόμαστε για νέες κινητοποιήσεις, καθώς και σε κινήσεις για την ευρεία δημοσιοποίηση της κατάστασης, εάν συνεχιστεί αυτή η άτυπη, διαρκής… «στάση μισθοδοσίας», σε βάρος μας.
- (Β) Η ανακοίνωση αυτή θα διαβάζεται «στον αέρα» από δημοσιογράφους – παραγωγούς του σταθμού.

