Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για δεοντολογία στην ΕΣΗΕΑ

Στο ΠΡΙΝ του Σαββατοκύριακου

Ματίνα Παπαχριστούδη

Για την επιτροπή λογοκρισίας που συστήνει το Μαξίμου, με επίφαση την τήρηση της δεοντολογίας στα ΜΜΕ και το μοίρασμα κρατικών επιδοτήσεων με τη συναίνεση της συνδικαλιστικής ηγεσίας στο δημοσιογραφικό κλάδο, ελάχιστοι στο χώρο των μίντια ασχολήθηκαν. Κι όμως, την ερχόμενη εβδομάδα έρχεται στην Ελλάδα η αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βέρα Γιούροβα, για να ελέγξει τις καταγγελίες για τις παρακολουθήσεις δημοσιογράφων, την ελευθερία του Τύπου και τον πλουραλισμό. Ο κυβερνητικός έλεγχος στην πλειονότητα των μίντια, η μετατροπή τους και τυπικά σε εξάρτημα διακίνησης των κυβερνητικών αφηγημάτων, η χρησιμοποίηση Μέσων και δημοσιογράφων στη σπίλωση και συκοφάντηση κινημάτων, κοινωνικών ομάδων, ερευνητών, η ενσωμάτωση των δημόσιων ΜΜΕ στις ομάδες προπαγάνδας κυβέρνησης και υπουργείων δεν ταράζει τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία στον κλάδο.

Η ηγεσία της ΕΣΗΕΑ, δηλαδή οι συνδικαλιστικές παρατάξεις ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δεν αντέδρασε στον διορισμό επιτροπής, η οποία θα παρεμβαίνει για καταγγελίες παραβίασης της δεοντολογίας στις εφημερίδες και θα υπογράφει το κόψιμο κρατικής ενίσχυσης και διαφήμισης σε αυτές, αλλά βάζει σε αυτήν και το ΕΣΡ που τυπικά δεν έχει καμία δικαιοδοσία στον Τύπο, καθώς ελέγχει μόνο τα ηλεκτρονικά Μέσα. Επιπλέον, η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, υποστηρίζει πως δεν μπορεί να υπάρχει ασυδοσία στον Τύπο, γι’ αυτό και απαιτείται επιτροπή δεοντολογίας. Παραδέχεται, έτσι, πως τα υπάρχοντα όργανα δεν έχουν καμία δουλειά να ελέγχουν την τήρηση των κανόνων στη δημοσιογραφία, αλλά ο υπουργός που θα διορίζει εκπροσώπους της ΕΣΗΕΑ και των ενώσεων εκδοτών-ιδιοκτητών θα μπορεί να το πράξει!

Ο συνδικαλιστικός κατήφορος των δυο παρατάξεων είναι απολύτως εξηγήσιμος. Εδώ και πολλά χρόνια, αποδέχθηκαν την πλήρη υποταγή των δημοσιογράφων στην προπαγανδιστική καταιγίδα κυβερνήσεων και οικονομικών συμφερόντων. Συναίνεσαν στην απώλεια του αυτόνομου ρόλου της δημοσιογραφίας στη διαμεσολάβηση της πληροφόρησης μέσω της εργασιακής εξαθλίωσης, της διάλυσης εργασιακών δικαιωμάτων, την κυριαρχία ατομικών συμβάσεων, τις πληρωμές με κουπόνια, τα άθλια ωράρια και τις αμοιβές των 400-500 ευρώ.

Σχολιάστε