Εγγυητής διαπλοκής τα δημοσιογραφικά σωματεία

Στη στήλη του κυριακάτικου ΠΡΙΝ Πισω απο τις καμερες 

Εγγυητής διαπλοκής τα δημοσιογραφικά σωματεία

Της Μ. Παπαχριστούδη

Όπως ήταν αναμενόμενο, λίγο πριν ανοίξει η αυλαία της προεκλογικής περιόδου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε με ηχηρό τρόπο το χρόνιο αίτημα των εκδοτών για άμεσα μέτρα στήριξης των εφημερίδων τους, στο όνομα της ελευθεροτυπίας. Πρωταγωνιστές στη διαπραγμάτευση που άρχισε εδώ και 20 μέρες είναι η ένωση ιδιοκτητών ημερησίων εφημερίδων, ΕΙΗΕΑ (δεν ανήκουν σε αυτήν δυο τουλάχιστον μεγάλα συγκροτήματα, των Μαρινάκη και Αλαφούζου), στην οποία πρόεδρος είναι ο Χατζηνικολάου, καθώς και οι πλειοψηφίες στα ΔΣ των  δημοσιογραφικών συνδικαλιστικών ενώσεων ΕΣΗΕΑ και ΕΣΠΗΤ. Αντίστοιχα έγιναν συζητήσεις με τους ιδιοκτήτες περιφερειακών εφημερίδων και την ΕΣΗΕΜΘ, το σωματείο Μακεδονίας-Θεσσαλονίκης.

Το έδαφος προετοιμάστηκε εδώ και ένα χρόνο, όταν σε ημερίδα στην ΕΣΗΕΑ παρουσιάστηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για την ενίσχυση του έντυπου Τύπου και τέθηκαν συγκεκριμένα αιτήματα της πολιτικής εξουσίας έναντί του. Δημιουργήθηκε δε κοινή επιτροπή από εκδότες και συνδικαλιστές της ΕΣΗΕΑ την πλειοψηφία της οποίας έχουν εκπρόσωποι παρατάξεων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εκδότες έχουν καταλήξει στις απαιτήσεις τους και ζητάνε, μεταξύ άλλων, μηδενισμό και μείωση του ΦΠΑ, φορολογικά και ασφαλιστικά κίνητρα, απευθείας κρατική ενίσχυση με κριτήρια τις θέσεις εργασίας, την κυκλοφορία και την παλαιότητα και φόρο στις ραδιοφωνικές και τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις. Από τις προτάσεις των συνδικαλιστών απομόνωσαν αυτές που τους συμφέρουν άμεσα οικονομικά, την χρηματική ενίσχυση από τα έσοδα της τηλεοπτικής αδειοδότησης και από το ανταποδοτικό τέλος υπέρ της ΕΡΤ που παρανόμως παρακρατά κάθε χρόνο το υπουργείο Οικονομικών.

Εμφανίζονται, λοιπόν, οι δημοσιογραφικές ενώσεις να εξυπηρετούν με τη τη «συμμαχία» τους τη σωτηρία των εκδοτών, χωρίς καμία απολύτως διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων των μελών τους. Βοηθούν δηλαδή τους εκδότες που βύθισαν και κατέστρεψαν τις εφημερίδες, που έχουν εγκαθιδρύσει εργασιακό μεσαίωνα στις εκδοτικές επιχειρήσεις, δεν πληρώνουν ή πληρώνουν έναντι και με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς. Το αυτονόητο αίτημα για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης, που θα ήταν η πρώτη προϋπόθεση για την όποια «σωτηρία» του Τύπου –για να μη μιλήσουμε για πλήρη εργασιακά δικαιώματα, ελευθερία άποψης σύνταξη, τήρηση δεοντολογίας κ.λπ – δεν τίθεται ως προαπαιτούμενο για την όποια συμφωνία με εκδότες και κυβέρνηση.

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *