Μετά τις διαβεβαιώσεις στη ΓΑΔΑ, ξύλο στους φωτορεπόρτερ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Ε.Φ.Ε.Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ

13 Νοεμβρίου, πρωί: 
Ασκείται καταχρηστικός έλεγχος στοιχείων σε φωτορεπόρτερ από μέλος διμοιρίας ΜΑΤ, έξω από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο.
13 Νοεμβρίου, απόγευμα:
Ο Πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας (Ε.Φ.Ε), Μάριος Λώλος, συναντά τον αρχηγό της ΓΑΔΑ, Υποστράτηγο Μιχαιρίνα  Κωνσταντίνο, για να διαμαρτυρηθεί για το επεισόδιο και να εξασφαλίσει ότι δεν πρόκειται να ασκηθεί αστυνομική βία σε βάρος φωτορεπόρτερ ιδίως κατά τη διάρκεια του τριήμερου εορτασμού του Πολυτεχνείου.
Ο αρχηγός της ΓΑΔΑ τηλεφωνεί ενώπιον του Μάριου Λώλου στον διοικητή των ΜΑΤ και του δίνει εντολή να καταστήσει σαφές σε όλες τις βαθμίδες ιεραρχίας των ΜΑΤ ότι δεν πρέπει να παρενοχλούνται οι φωτορεπόρτερ κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους.
13 Νοεμβρίου, βράδυ:
Μέλος διμοιρίας ΜΑΤ χτυπά με γκλομπ στο μέτωπο τον φωτορεπόρτερ Γιάννη Λιάκο, την ώρα που φωτογράφιζε επεισόδια χαμηλής έντασης έξω από το Πολυτεχνείο.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Για το ΔΣ
            Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                           Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
           ΜΑΡΙΟΣ ΛΩΛΟΣ                                                              ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Πως βίωσε ένας ρεπόρτερ 30 χρόνων τη βίαιη επίθεση των ΜΑΤ στους φοιτητές

(Αυτά που δεν είπαν τα κανάλια τους)

Του Τάσου Κωστόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών

Ηταν ένα θέαμα άγριο και συνάμα πρωτόγνωρο: χωρίς να πέσει ούτε πέτρα, δίχως να έχει προηγηθεί η παραμικρή αψιμαχία, η Στουρνάρη γέμισε ξαφνικά με τα ποδοπατημένα κορμιά εκατοντάδων άοπλων νέων παιδιών, που από τη μια στιγμή στην άλλη μετατράπηκαν σε πεδίο εκτόνωσης για δεκάδες άνδρες των ΜΑΤ.
Ορμώντας ξαφνικά απ’ όλες τις παρόδους, με τη μυριόστομη ιαχή «γαμήστε τους! γαμήστε τους!», οι τελευταίοι οφθαλμοφανώς το γλεντούσαν: επί ένα τέταρτο της ώρας χτυπούσαν ανελέητα τους πεσμένους φοιτητές, τους ποδοπατούσαν, τους ψέκαζαν κατάμουτρα με τις φυσούνες, εκτόξευαν μέσα στον κόσμο χειροβομβίδες «κρότου-λάμψης», σταματώντας κάποιες στιγμές, μόνο και μόνο για να εκφράσουν με βρισιές τον ενθουσιασμό τους γι’ αυτό το μονόπλευρο ξεσάλωμα. Μοναδικοί τυχεροί, όσοι λιγοστοί πρόλαβαν να μπουν από την πύλη της Στουρνάρη στο ΕΜΠ, μέσα στο περίπου μισό λεπτό που μεσολάβησε ανάμεσα στο άνοιγμά της και την επίθεση της αστυνομίας στους περίπου 1.500 διαδηλωτές.

«Εγιναν μάχες σώμα με σώμα, σκληρές μάχες σώμα με σώμα, αλλά τελικά τους αποκρούσαμε», μετέδιδε με αγωνιστικό στόμφο στον ασύρματο ο επικεφαλής της διμοιρίας στη συμβολή Στουρνάρη και Κάνιγγος, λίγο μετά την ολοκληρωτική εκκαθάριση της περιμέτρου του ιδρύματος από τους φοιτητές. Σκληρές -πραγματικά- μάχες: οι μεν ανεβοκατέβαζαν ρόπαλα και… γαμοσταυρίδια, οι δε προσπαθούσαν απεγνωσμένα να ξεφύγουν. Ή έκλαιγαν, όπως εκείνα τα κοριτσάκια που, στριμωγμένα επί ώρα από μια διμοιρία στον τοίχο του Πολυτεχνείου, μάζευαν τη μια κλοτσιά ή φυσουνιά μετά την άλλη.

Ολόκληρο το ρεπορτάζ εδώ 
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Οι ΜΑΤατζήδες χτυπάνε τους φωτορεπόρτερ και οι επικεφαλείς τους …μαλώνουν

Από τη Ντίνα Δασκαλοπούλου στην Εφημερίδα των Συντακτών

Τέσσερις μόλις ώρες μετά τον καταχρηστικό έλεγχο στοιχείων σε φωτορεπόρτερ και μετά τη ρητή δέσμευση του ΓΑΔΑρχη ότι οι φωρορεπόρτερ θα μπορούν να εργάζονται με ασφάλεια, άνδρες των ΜΑΤ επιτέθηκαν στον φωτορεπόρτερ Γιάννη Λιάκο. «Έλέγχει άραγε η ηγεσία τους αστυνομικούς ή όχι;» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος της ΕΦΕ, Μάριος Λώλος.
«Επισκεφθήκαμε σήμερα το μεσημέρι τον ΓΑΔΑρχη για να διαμαρτυρηθούμε για τον καταχρηστικό έλεγχο στοιχείων που διενέργησαν άντρες των ΜΑΤ σε συνάδελφο», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ, Μ. Λώλος.
«Εκείνος επικοινώνησε μπροστά μας με τον διοικητή των ΜΑΤ, έκανε αυστηρές συστάσεις και μας έδωσε το λόγο της τιμής του ότι κανείς δεν θα μας αγγίξει όταν εργαζόμαστε – όπως άλλωστε προβλέπει το Σύνταγμα, οι νόμοι, μέχρι και οι κανόνες εμπλοκής σε εμπόλεμη ζώνη. Τέσσερις ώρες μετά, ΜΑΤατζής χτύπησε με γκλομπ στο κεφάλι τον συνάδελφο, Γιάννη Λιάκο, που αυτή την ώρα πάει στο νοσοκομείο. Ο ΓΑΔΑρχης κι ο Διοικητής των ΜΑΤ είναι έκθετοι κι ακόμα πιο έκθετος είναι ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης. Τελικά, η διοικητική κι η πολιτική ηγεσία ελέγχουν τα όργανα ή όχι; Σε κάθε περίπτωση, για ό,τι συμβεί από εδώ και πέρα σε συναδέλφους, υπόλογος θα είναι ο κ. Κικίλιας».
Αργά το βράδυ της Πέμπτης, γνωστοποιήθηκε πως διατάχθηκε κατεπείγουσα έρευνα από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. και προανάκριση από τη ΓΑΔΑ για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Τέσσερις Ενώσεις απορρίπτουν το εκβιαστικό δίλημμα για το ασφαλιστικό

Για την προστασία και υπεράσπιση των Δημοσίων Ασφαλιστικών Ταμείων μας
και της περιουσίας τους

Οι Συνδικαλιστικές Ενώσεις (ΕΣΠΗΤ, ΕΤΗΠΤΑ, ΕΦΕ, ΠΕΛ), που εκπροσωπούν
τους εργαζομένους στην Β’ και Γ΄ Διεύθυνση του ΕΤΑΠ ΜΜΕ, αποκρούουμε το
εκβιαστικό δίλημμα που επιχειρεί να επιβάλλει νομοθετικά η Κυβέρνηση
υπακούοντας σε μνημονιακές υποχρεώσεις που στόχο έχουν την εξάρθρωση της
δημόσιας κύριας και επικουρικής ασφάλισης και των εργαζομένων στα ΜΜΕ.
Στην πολιτική αυτή εντάσσεται το δίλημμα υπαγωγής είτε στο Ενιαίο Ταμείο
Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) είτε η περιπέτεια της μετατροπής ενός δημοσίου
συστήματος επικουρικής ασφάλισης με θεσμοθετημένους πόρους και πλεονασματικά αποθεματικά σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.), ρύθμιση η οποία αφορά και τους κλάδους επικούρησης του ΤΑΙΣΥΤ (Β΄ Διεύθυνση) και του ΤΑΤΤΑ (Γ’ Διεύθυνση)

Επισημαίνεται ακόμη ότι, τα επαγγελματικά Ταμεία, που είναι η άλλη όψη της ιδιωτικής ασφάλισης, δεν λαμβάνουν κρατική στήριξη, δεν εξασφαλίζουν εγγυημένες αποδόσεις, ούτε διασφαλίζουν σταθερούς πόρους, σε μια εποχή μάλιστα που οι εργοδότες δεν καταβάλλουν -στην πλειοψηφία τους- τις νόμιμες υποχρεωτικές εισφορές, ούτε καν στα Δημόσια Ασφαλιστικά Ταμεία.

Οι Ενώσεις αποκρούοντας τα σχέδια αυτά και μη υποκύπτοντας στους διλημματικούς εκβιασμούς τους, ζητούν:

 Την ένταξη όλων των κατηγοριών εργαζομένων απασχολούμενων σήμερα υπό οποιοδήποτε ψευδεπίγραφο νομικό καθεστώς ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας ενιαία στο ΕΤΑΠ ΜΜΕ ως ΕΝΙΑΙΟ Ταμείο όλων των ασφαλισμένων χωρίς όρους που ευνοούν αποκλεισμούς και κατακερματισμό φορέων ασφαλιστικής κάλυψης.
 Την άμεση ασφαλιστική κάλυψη όλων των συναδέλφων, που έχουν μείνει ανασφάλιστοι λόγω της απώλειας της εργασίας τους και είναι ή παραμένουν άνεργοι.
 Τη διασφάλιση ασφαλιστικών δικαιωμάτων σε όλους τους ασφαλισμένους, χωρίς περικοπές σε δαπάνες για την υγεία. Την πλήρη και ισότιμη μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων στο διαδίκτυο και συνολικά στα ΜΜΕ που δεν είναι μισθωτοί ή καλύπτονται σήμερα από άλλα Ταμεία.
 Τη διασφάλιση αξιοπρεπών κύριων και επικουρικών συντάξεων
Επίσης απαιτούν:
 Τη σταθερή διεκδίκηση από την κυβέρνηση της επιστροφής όλων των περιουσιακών στοιχείων που έχουν δημευτεί.
 Τη σταθερή και διαρκή διασφάλιση των πόρων
 Την ενεργοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών για την καταγραφή και είσπραξη των οφειλόμενων εργοδοτικών εισφορών και τη δημόσια καταγγελία όσων εξ αυτών εισφοροδιαφεύγουν
 Το να πληρώσουν το κόστος για τα ελλείμματα των Ταμείων το κράτος και οι εργοδότες, που ευθύνονται για τα κουρέματα των αποθεματικών (PSI) , τις
απολύσεις και τη δραματική μείωση των εσόδων τους.
Στη συνέχεια και αφού συμφωνήσουν όλες οι Ενώσεις θα συζητηθεί και θα αποφασιστεί άμεσα το πλαίσιο διεκδίκησης και δράσης, διότι η κοινωνική ασφάλιση και περίθαλψη είναι αδιαπραγμάτευτο κοινωνικό αγαθό.

ΤΑ Δ.Σ. ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Ο Μπακατσέλος έδωσε ψίχουλα φοβούμενος τις κατασχέσεις…


120 ημέρες χωρίς μισθό, άλλες 48 ώρες σε απεργιακό πυρετό

Γράφει το aggelioforosforum

Μειώσεις αποδοχών έως 30%, παρακράτηση μισθών έως 4 μήνες, εκ περιτροπής εργασία επί 3 ημέρες την εβδομάδα. Καταπάτηση συμφωνιών, συνεχή ψεύδη και έωλες υποσχέσεις. Βαθιά περιφρόνηση της εργασίας και προκλητική αδιαφορία για τις ανάγκες του προσωπικού.

Αυτές οι συνθήκες υπαγορεύουν την καθημερινότητα των 125 εργαζομένων του «Αγγελιοφόρου» και του «Αγγελιοφόρου της Κυριακής» και διαμορφώνουν το περιβάλλον έκδοσης των δύο μεγαλύτερων εφημερίδων της Βόρειας Ελλάδας.

Παρά ταύτα, οι δημοσιογράφοι, οι τεχνικοί Τύπου και οι διοικητικοί υπάλληλοι της εκδοτικής εταιρίας συνεχίζουν να προσφέρουν με τον ίδιο ρυθμό τις υπηρεσίες τους. Υπακούοντας στην απόλυτη ανάγκη να εργαστούν, για να βιοποριστούν, εξακολουθούν να εκτελούν απρόσκοπτα τα καθήκοντά τους, χωρίς ωστόσο να μπορούν να εξασφαλίσουν τα απολύτως αναγκαία, για να θρέψουν τις οικογένειες τους. Εκατόν είκοσι ημέρες χωρίς ένα ευρώ στραγγαλίζουν την αξιοπρέπεια και στοιχειώνουν τις ημερήσιες υποχρεώσεις όχι μόνο των 125 μισθωτών του «Αγγελιοφόρου», αλλά και όλων εκείνων των ατόμων που εξαρτώνται οικονομικά απ΄ αυτούς.

Αυτάρεσκη επίδειξη

Την ίδια ώρα, ο εκδότης και βιομήχανος Αλέξανδρος Κ. Μπακατσέλος ευφραίνεται με προκλητικό τρόπο από τα θεάματα του Βασιλικού Θεάτρου, στη Θεσσαλονίκη, και επιδεικνύει αυτάρεσκα την εφημερίδα των απλήρωτων εργαζομένων του στους πολιτικούς φίλους του στη Χαλκιδική και στους επιχειρηματικούς συνεργάτες του στην Αθήνα.

Η νέα πίστωση χρόνου που εκβίασε και έλαβε ο φιλόμουσος εκδότης, μέσω του μαθητευόμενου γενικού διευθυντή του, Παντελή Χαλβατζάκη, για να καταβάλει τις δεδουλευμένες αποδοχές και να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις του, αποτέλεσε άλλη μία πράξη υπεκφυγής στην κακόφωνη… όπερα υποκρισίας των τελευταίων δύο ετών. Όπως σχολιάζει με ευγενές ύφος η ΕΣΗΕΜ-Θ σε ανακοίνωσή της, αυτή η πίστωση χρόνου «αποδείχτηκε πως δεν ήταν παρά μία ακόμη αναξιοποίητη ευκαιρία να αποκαταστήσει στοιχειωδώς (σ.σ. η εργοδοσία) την επανειλημμένα τρωθείσα αξιοπιστία της».

Ακόμη λίγα ψίχουλα

Η συνέχεια στο http://agelioforum.wordpress.com
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Η ενημέρωση ως επιχειρηματικό μοντέλο στις ΗΠΑ

Corporate media: ο θριαμβευτής των «ενδιάμεσων εκλογών»

του Ριντ Ρίντσαρντσον

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης για τα Ενθέματα της “Αυγής” 

Μια μικρή ομάδα είναι ο πραγματικός θριαμβευτής των εκλογών: τα εταιρικά μέσα (corporate media). Χάρη στην όλο και μεγαλύτερη απορρύθμιση των κανόνων χρηματοδότησης της προεκλογικής εκστρατείας των υποψηφίων, οι μεγάλες εταιρείες των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, σ’ αυτές τις ενδιάμεσες εκλογές απόλαυσαν για άλλη μια φορά έναν πακτωλό χρημάτων πολιτικής διαφήμισης και περισσότερο από όλους, οι προνομιούχοι ιδιοκτήτες των τοπικών τηλεοπτικών σταθμών της χώρας. Αλλά αν μιλάμε για την μακροπρόθεσμη ευρωστία τόσο της δημοσιογραφίας όσο και της δημοκρατίας μας, αυτά τα σημαντικά κέρδη δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια κούφια νίκη.

Για τι ποσά μιλάμε όμως; Τα οριστικά νούμερα δεν είναι ακόμη γνωστά, όμως τα στοιχεία που έχουμε ως τα μέσα Οκτωβρίου μιλούν για 1,3 δισεκατομμύριο δολάρια για πολιτική διαφήμιση σ’ αυτές οι εκλογές, σύμφωνα με ανάλυση του Γραφείου Τηλεοπτικής Διαφήμισης (TVB). Και σ’ αυτό το ποσό δεν περιλαμβάνονται οι τελευταίες ξέφρενες εβδομάδες, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το ποσό μπορεί να φτάσει ή και να ξεπεράσει τα 2,1 δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύτηκαν το 2010.

Αλλά ακόμη και αν τα συνολικά ποσά κυμανθούν σε ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο από ότι τις προηγούμενες ενδιάμεσες εκλογές, οι τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί μπορεί να αποκομίσουν ακόμα περισσότερα χρήματα. Αυτό συμβαίνει γιατί, σύμφωνα με μια ανάλυση του Pew Research Center, σ’ αυτόν τον γύρο εκλογών, συγκέντρωσαν ένα ακόμη μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς των τηλεοπτικών διαφημιστικών δαπανών. Μετά τα τέσσερα στα πέντε δολάρια από τις δαπάνες πολιτικής διαφήμισης που εισέπραξε το 2012, η τοπική τηλεόραση το 2014 έχει καταστεί σχεδόν μονοπωλιακή, προσελκύοντας ένα εκπληκτικό 95% των χρημάτων της τηλεοπτικής πολιτικής διαφήμισης.

Ο λόγος; Σε έναν όλο και πιο πολωμένο τοπίο στα μέσα ενημέρωσης, η τοπική τηλεόραση δείχνει να είναι η τελευταία πλατφόρμα ειδήσεων που προσελκύει τηλεθεατές απ’ όλο το ιδεολογικό φάσμα. Για εκστρατείες που φιλοδοξούν να προσελκύσουν όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό ψηφοφόρων, η τοπική τηλεόραση έχει γίνει το καλύτερο μέσο τους.

Οι εταιρείες μέσων ενημέρωσης ξόδεψαν 8.8 δις δολάρια το 2013 για να αγοράσουν 290 θυγατρικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, εξαγορές τριπλάσιες από το 2012. Επιπλέον, η συντριπτική πλειοψηφία αυτής της δραστηριότητας αφορά μόνο μερικούς μεγάλους ιδιοκτήτες τοπικών μέσων ενημέρωσης, όπως οι εταιρείες Sinclair, Nexstar, Media General, και Tribune. Ως αποτέλεσμα αυτού του συγκεντρωτισμού, οι πέντε κορυφαίες εταιρείες μέσων μαζικής ενημέρωσης κατέχουν τώρα έναν στους τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς σε όλη τη χώρα. Μόλις πριν από 10 χρόνια, το ποσοστό ήταν περίπου ένας στους επτά. Επιπλέον, χάρη στους χαλαρούς κανόνες για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της FCC (Σ.τ.Μ. το αμερικάνικο ΕΣΡ), σε πολλές κοινότητες μεγάλα συγκροτήματα έχουν καταβροχθίσει πολλά κανάλια, περιορίζοντας σημαντικά την πολυφωνία. Τώρα, στο ήμισυ της αγοράς των μέσων ενημέρωσης της χώρας, υπάρχουν συμφωνίες κοινής παροχής υπηρεσιών μεταξύ τοπικών τηλεοπτικών σταθμών της ίδιας πόλης ή περιφέρειας, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από το 2011.

Δεδομένου ότι αυτές οι εταιρείες ΜΜΕ επεκτείνουν τις δραστηριότητες τους στην αναζήτηση επικερδούς πολιτικής διαφήμισης, η ποιότητα των ειδήσεων και η πολυφωνία συχνά υποφέρουν. Όταν οι φορείς λήψης αποφάσεων για όλο και περισσότερους τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς διαμένουν σε άλλο μέρος της χώρας, είναι επόμενο να δίνουν όλο και λιγότερη έμφαση σε περίπλοκα τοπικά ζητήματα. Είναι απλά πιο κερδοφόρο να γεμίσουν το δελτίο με ειδήσεις από έναν συνεργάτη σταθμό ή τον μητρικό σταθμό. Αυτός είναι ο λόγος που δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι πέρυσι ένας στους τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας δεν παρήγαγε πρωτότυπο ειδησεογραφικό περιεχόμενο.

Το να ανακυκλώνεις πολιτικές ειδήσεις είναι άσχημο πράγμα. Αλλά το χειρότερο είναι ότι οι τοπικοί τηλεοπτικοί σταθμοί μόλις και μετά βίας καλύπτουν πλέον την πολιτική. Σύμφωνα με μελέτη του Pew Research Center αφιερωμένη στην τοπική τηλεόραση, κατά το 2012 μόνο το 3% κατά μέσο όρο των καθημερινών ειδήσεων αφορούσαν την πολιτική και την κυβέρνηση. Αυτό σημαίνει λιγότερο από 40 δευτερόλεπτα σε ένα τυπικό μισάωρο δελτίο ειδήσεων. Έτσι, εάν το ήμισυ της χώρας μαθαίνει τις πολιτικές εξελίξεις από την τοπική τηλεόραση, στην πραγματικότητα δεν μαθαίνει και πολλά πράγματα.

Σύμφωνα με άρθρο των Los Angeles Times, η WHO-HD, θυγατρική της Tribune στο Ντε Μόιν, επέλεξε φέτος να προσθέσει μια επιπλέον ώρα τοπικών ειδήσεων στη ζώνη 4-5 μ.μ., ώστε να προκύψουν περισσότερες ευκαιρίες διαφήμισης της καυτής κούρσας για την Γερουσία. Όπως το έθεσε ο υπεύθυνος του σταθμού Dale R. Woods: «Αλλάξαμε λίγο το επιχειρηματικό μας μοντέλο ώστε να ικανοποιήσουμε τις πολιτικές απαιτήσεις».

Προσέξτε τη γλώσσα: «επιχειρηματικό μοντέλο», όχι «προγραμματισμός ενημέρωσης». Όταν τα στελέχη των τοπικών τηλεοπτικών σταθμών βλέπουν τα δελτία ειδήσεων περισσότερο ως αφορμή για διαφήμιση και λιγότερο ως ευκαιρία για να ενημερώνουν τους τηλεθεατές ή να ελέγξουν την εξουσία, τότε δεν ενδιαφέρονται να προσφέρουν ενημέρωση στο κοινό αλλά πρωτίστως να του την πουλήσουν. Επιπλέον, όταν ο τοπικός τηλεοπτικός σταθμός είναι απλώς μια γραμμή στον ισολογισμό ενός τεράστιου εθνικού εταιρικού δικτύου, η πίεση να βάλει τα έσοδα πάνω από το δημοσιογραφικό καθήκον γίνεται ισχυρότερη.

Επίσης μην παραβλέψουμε ότι όλες αυτές οι μεγάλες εταιρείες ΜΜΕ έχουν και άλλες ατζέντες εκτός από το να κερδίσουν χρήματα -συχνά πολιτικές. Σκεφτείτε το Sinclair Broadcasting Group, τον μεγαλύτερο ανεξάρτητο τηλεοπτικό σταθμό της χώρας, ο οποίος κατέχει πλέον έναν στους εννέα σταθμούς της αμερικανικής τηλεόρασης και πάνω από 50 σταθμούς σε πολιτείες με αβέβαιο αποτέλεσμα. Η Sinclair, η οποία πέτυχε την πρωτιά της μετά από μια εκστρατεία επιθετικών εξαγορών, είναι γνωστή για τις ξεκάθαρα δεξιές απόψεις της και για την απαίτηση της από όλους τους σταθμούς της να μεταδώσουν ένα ημίωρο ντοκιμαντέρ λάσπης εναντίον του γερουσιαστή Τζον Κέρι κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών της προεκλογικής εκστρατείας του 2004. Αλλά αυτό δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Στην πορεία προς τις εκλογές του 2010 αλλά και του 2012, η Sinclair αντικατέστησε την κανονική ροή των ειδήσεων με “ντοκιμαντέρ” που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ των Ρεπουμπλικάνων. Μια ματιά στην ιστορία των χρηματικών συνεισφορών του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού, οι οποίες πηγαίνουν συντριπτικά στους Ρεπουμπλικάνους, κάνουν σαφές ποιου κόμματος οι υποψήφιοι θέλει η Sinclair να κερδίσουν την ημέρα των εκλογών.

Σ’ αυτό το πράγμα όμως έχουν μετεξελιχθεί οι εκλογικές διαδικασίες. Για να εκλεγούν οι ηγέτες του έθνους μας, το πλούσιο 1% και εταιρείες-μεγαθήρια έχουν λάβει λευκή επιταγή να χρηματοδοτήσουν κρυφά οργανώσεις που ξοδεύουν αστρονομικά ποσά για διαφήμιση σε τηλεοπτικούς σταθμούς που ανήκουν σε άλλες εταιρείες-μεγαθήρια και πλούσιους του 1%. Με λίγα λόγια, το σύστημα πολιτικής χρηματοδότησης έχει μετατραπεί σε ένα σύστημα αναδιανομής του εισοδήματος για τους υπερβολικά πλούσιους και μια επικερδής ευκαιρία για τις μεγάλες εταιρείες μέσων μαζικής ενημέρωσης. Γι’ αυτό το λόγο, το βράδυ των εκλογών, θα υπάρξουν χωρίς αμφιβολία άφθονες προπόσεις με σαμπάνια στα διοικητικά συμβούλια των ΜΜΕ, καθώς και ανυπομονησία για το 2016. Αλλά όλοι οι υπόλοιποι, θα μείνουμε για άλλη μια φορά με την πικρή γεύση μιας δημοκρατίας που σταδιακά αποσυνδέεται όλο και περισσότερο από τις ανάγκες του μέσου Αμερικανού.



Το άρθρο που μεταφράζεται εδώ με περικοπές, δημοσιεύθηκε στο «The Nation», στις 3.11.2014

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon