Η αποσύνθεση του Mega

Από τη στήλη ΑποΤΥΠΟματα στο περιοδικό Hot Doc

Χρειάστηκαν πέντε χρόνια τυφλής υποστήριξης στην πολιτική της τρόϊκας για να καταρρεύσει το κυρίαρχο ενημερωτικό κανάλι, το Mega. Ο ενημερωτικός τομέας αφού αποψιλώθηκε σταδιακά από το «ζωντανό» ρεπορτάζ που μετέφερε εικόνες και φωνές της κοινωνίας στην πολιτική εξουσία, αφού μετατράπηκε σε τηλεβόα της τροϊκανής πολιτικής και υποβολέα της εκάστοτε κυβέρνησης (Παπανδρέου-Παπαδήμου-Σαμαρά-Βενιζέλου), αποσυντίθεται. Ειρωνεία ή αστείο, όπως το βλέπει κάποιος, είναι ότι «πέτρα του σκανδάλου» είναι ο γενικός διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης. 
Ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος. Ο οποίος υπηρέτησε πιστά τον πρώτιστο σκοπό των ιδιοκτητών του καναλιού, προσέφερε όλα τα δημοσιογραφικά εργαλεία για την επικυριαρχία του πολιτικού μηνύματος στην κοινωνία.
Δεν ξέρουμε αν στην περίπτωση του Mega ισχύει η αρχή «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν». Ίσως απλώς να υπάρχει άλλο πρόσωπο, άλλος «δημοσιογράφος», άλλο στέλεχος με μεγαλύτερα εχέγγυα υποταγής. Ο Φώτης Μπόμπολας, πλειοψηφών μέτοχος του Mega με ποσοστό 32,73% πάτησε πόδι για τον διευθυντή ειδήσεων. Θέλει, λέει, να αλλάξει ο διευθυντής ειδήσεων και στη θέση του να αναλάβει άλλο στέλεχος, προφανώς από το εκδοτικό συγκρότημά του. Βοούν οι διάδρομοι στη Μεταμόρφωση για το πρόσωπο που έχει τις ευλογίες Μπόμπολα ή που θα ήθελε να τις έχει…

Για αυτό το σκοπό ο Φώτης Μπόμπολας ήρθε σε σύγκρουση με τον πατέρα του, τον Γιώργο Μπόμπολα ο οποίος για να δείξει έμπρακτα την υποστήριξη του στον διευθυντή του Mega, μπήκε στο κοντρόλ ειδήσεων του καναλιού! Σε άλλη περίπτωση θα γελούσαμε με τις κατινιές των μεγαλοεκδοτών της χώρας. Σε αυτή την περίπτωση, του καναλιού που δίνει πολιτική γραμμή ακόμη και στα κυβερνητικά στελέχη, είναι φανερό πως κάτι πολύ σοβαρότερο τρέχει.

Οι απαιτήσεις του Φώτη Μπόμπολα φωτίζουν τουλάχιστον μια πλευρά της πρόσφατης κρίσης στο Mega. Έθεσε ζήτημα αλλαγής διοικητικού συμβουλίου της «Τηλέτυπος» με σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης της εταιρείας. Ανήκουστα πράγματα, όταν το κανάλι διοικείται από το 1999 και εντεύθεν μόνο με ομόφωνες αποφάσεις όλων των μετόχων που εκπροσωπούνται στο ΔΣ. Δηλαδή των Σταύρου Ψυχάρη, Γιώργου και τώρα Φώτη Μπόμπολα, Βαρδή και τώρα Γιώργου Βαρδινογιάννη. Η πληροφορία ότι ο Φώτης Μπόμπολας έχει ζήτημα ή προτίθεται να θέσει θέμα με την εκπροσώπηση της πλευράς Βαρδινογιάννη, προκαλεί επιπλέον ερωτηματικά. Ο όμιλος Βαρδινογιάννη μετέχει στο Mega μέσω εξωχώριων εταιρειών και με μικρότερο ποσοστό από ότι οι «σύμμαχοι» Μπόμπολας-Ψυχάρης. Όμως στο εκδοτικό παιχνίδι ο Βαρδινογιάννης φέρεται να τα έχει βρει με τον μπαμπά Μπόμπολα. Γρίφος για δυνατούς λύτες…

Αν προστεθεί σε αυτό το σκηνικό και η παρατεταμένη αναμονή για την τύχη του ΔΟΛ, αν δηλαδή τελικά θα οδηγηθεί σε συγχώνευση με το συγκρότημα Μπόμπολα ή θα εξαγοραστεί από αυτό, ο γρίφος γίνεται δυσκολότερος.

Το βέβαιο είναι ότι η δύναμη του Mega, της ενημέρωσης του Mega είναι πλέον ανύπαρκτη. Το δελτίο ειδήσεων έχει προ πολλού καταρρεύσει σε αξιοκρατία και εγκυρότητα. Το αν θα χάσει και τα ηνία της διαχείρισης στον έλεγχο της κοινωνίας, μένει να το δούμε.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Πέντε ερωτήματα με αφορμή την κρίση στο “Κόκκινο”

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Η αντιπαράθεση η οποία έχει εκδηλωθεί στον ραδιοσταθμό “Στο Κόκκινο”, με αφορμή τις καθυστερήσεις πληρωμών και την απειλή απεργίας από τους τεχνικούς, καθώς και το on air ξέσπασμα του διευθυντή του για τη “λάσπη” και τις επιθέσεις που δέχεται, δίνει την ευκαιρία να τεθούν μερικά ουσιαστικά ερωτήματα. Ερωτήματα που αφορούν συνολικά τη στάση, την τακτική, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις, αλλά και την ηθική της Αριστεράς και των στελεχών της, ειδικά στον χώρο των ΜΜΕ.
  1. Ο συγκεκριμένος ραδιοσταθμός, προς τιμή του, δεν δίνει “μαύρα”, δεν προτιμά τα “μπλοκάκια” και συνάπτει κανονικές συμβάσεις εργασίας με τους δημοσιογράφους, τεχνικούς και διοικητικούς που απασχολεί. Σε αυτές, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν περιλαμβάνεται όρος ή πρόβλεψη περί εθελοντικής εργασίας (αν και πολλοί εργαζόμενοι συχνά παραβιάζουν τα ωράριά τους, με αυταπάρνηση, προς χάρη της ενημέρωσης και επειδή το επιβάλλουν οι εξελίξεις). Οφείλει ή όχι, λοιπόν, ένα αριστερό ραδιόφωνο – και μάλιστα πρώτο αυτό – να τηρεί τις συμβατικές του υποχρεώσεις απέναντι στους μισθωτούς;
  2. Υπάρχει κάποιος που έχει το δικαίωμα να αφήνει υπονοούμενα ότι όσοι απειλούν με απεργία σε περιόδους “πολιτικής κρίσης” εκβιάζουν και εκδηλώνουν έλλειμμα αριστερής ηθικής και αλληλεγγύης, αλλά να μην ισχύει το ίδιο για ένα (αριστερό) σταθμό ο οποίος δεν πληρώνει τακτικά τους μισθούς σε συνθήκες “ανθρωπιστικής κρίσης”;
  3. Άραγε, στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ πετύχει τον στόχο του στις επόμενες εκλογές και, στη συνέχεια, ένας κλάδος εργαζομένων κηρύξει απεργία, υπάρχει περίπτωση να καταγγελθεί – εμμέσως ή αμέσως – από τον ραδιοσταθμό του (και άλλα προσκείμενα στο κόμμα Μέσα) ότι υπονομεύει το έργο της αριστερής κυβέρνησης; Ή μήπως οι κινητοποιήσεις θα κρίνονται ad hoc, με βάση δηλαδή το εάν συνάδουν ή όχι με τις εκάστοτε κυβερνητικές πολιτικές;
  4. Είναι γεγονός ότι το κράτος και η μνημονιακή συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου εκβιάζουν οικονομικά τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, με “όπλο” την αυθαίρετη και παράνομη καθυστέρηση και το “κούρεμα” της επιχορήγησης προς αυτά. Ωστόσο, μπορεί ένα αριστερό κόμμα να χρησιμοποιεί ως βασικό του επιχείρημα το “δεν σας πληρώνω επειδή δεν με πληρώνει το κράτος”; Έχει το δικαίωμα η Αριστερά να επικαλείται ανατροπές στηριζόμενη οικονομικά και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό σε αυτούς που θέλει να ανατρέψει;
  5. Τελικά, αυτό που ενόχλησε τη διεύθυνση του σταθμού είναι ότι απείλησαν με εξώδικο και απεργία μόνο μερικοί εργαζόμενοι (οι τεχνικοί) και όχι όλοι ή ότι υπήρξαν έστω και κάποιοι οι οποίοι διανοήθηκαν να ζητήσουν στήριξη από το σωματείο τους, προκειμένου να διεκδικήσουν τα αυτονόητα; Μήπως η πρώτη εκδοχή παραπέμπει σε προσπάθειες διχασμού και καλλιέργειας αντιθέσεων ανάμεσα στους εργαζόμενους, που έχουμε κατά κόρον δει στα αστικά ΜΜΕ σε περιόδους κινητοποιήσεων; Όσο για τη δεύτερη, μήπως υποκρύπτει κάτι ακόμη χειρότερο;
Και μια τελευταία (φιλική) γνώμη: Είναι μεγάλο λάθος να ζητά κανείς δημοσίως τη στήριξη του κόμματος που τον διόρισε, απέναντι στους εργαζόμενους του σταθμού που διευθύνει. Διότι η κόκκινη γραμμή που χωρίζει τον άνθρωπο της βάσης από την νομενκλατούρα είναι πολύ λεπτή και σχεδόν αόρατη. Ούτε καταλαβαίνεις πότε τη διαβαίνεις – και μετά δεν έχει επιστροφή…
Με το βλέμμα στους αγώνες,

Γιώργος Παυλόπουλος
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

“Κάνεις σοβαρά ρεπορτάζ, δεν μας κάνεις”!

Τα…δάκρυα της ανεργίας έχουν περίσσια ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!


Από την Πόπη Χριστοδουλίδου στον “Ημεροδρόμο”
Πρώτα διαβήκαν το κατώφλι τα μάτια της βροχής και μετά κείνο το αγαπημένο από παλιά, γνώριμο πρόσωπο…
Μπροστά μου, άφοβα πλημμύρισαν σταγόνες απελπισίας από τα μάτια της, γιατί με εμπιστεύονταν κοντά τριάντα χρόνια τώρα…
Πόσα ρεπορτάζ «δεν μοιραστήκαμε στο δρόμο. Νύχτες αξημέρωτες έξω από τις φυλακές. Μέρες της φωτιάς σε πύρινες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας…
Μία σοβαρή και πολύ αξιόλογη δημοσιογράφος με καλή πένα στα κοινωνικά ρεπορτάζ, που βρέθηκε άνεργη, απλήρωτη, με πίκρα και απόγνωση στα μαρτυρικά μνημονιακά χρόνια , που η ελπίδα έχει χαθεί πίσω από κλειστές άπονες πόρτες.
Ούτε την αποζημίωση της δεν έχει πάρει…
Πάντα έκανε σοβαρά ρεπορτάζ…Και τώρα, που χτυπάει πόρτες, αυτό της απαντούν.
«Είσαι πολύ σοβαρή για…μας, στα ρεπορτάζ σου»…

Το στομάχι μου έγινε πέτρα. Η ψυχή μου την ακούμπησε με αγάπη κι εκείνη, μία εξαίρετη συνάδελφος, που ψάχνει παντού δουλειά και δεν βρίσκει, κάπνισε μαζί μου ένα τσιγάρο.
Ο καπνός του μας πήγε πολύ πίσω…Τότε, που έμπαιναν τα ΜΑΤ των «δημοκρατικών «κυβερνήσεων στις φυλακές Κορυδαλλού και λιάνιζαν στο ξύλο τους κρατούμενους, κυρίως αμούστακα παιδιά του Σωφρονιστικού Καταστήματος Ανηλίκων, γιατί είχαν τολμήσει να εξεγερθούν και να απαιτήσουν λίγη ανθρωπιά…
Δεν είχα λόγια να την παρηγορήσω. Τόχω ζήσει στο πετσί μου και το ξέρω καλά…
Σε βλέπουν οι παλιοί συνάδελφοι και …παγώνουν. Οσοι έχουν ακόμα κρατηθεί με ισορροπία τρόμου σε ένα τεντωμένο σχοινί σαν ακροβάτες νοιώθουν πόνο.
Οι άλλοι;
Ούτε που τους καίγεται καρφί…Έκλεισε την πόρτα, αποχαιρετώντας με, με υγρά μάτια κι ένα πικρό χαμόγελο. Η…περηφάνια και η αξιοπρέπεια της δεν θα σπάσουν ίσως ποτέ τα…τζάμια στα ερμητικά κλειστά παραθύρια του σωματείου μας…
Αγάντα φιλενάδα, δεν μπορεί , θα νικήσει το δίκιο μας…

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Μετά τα λουκέτα η «άνοιξη» των ΜΜΕ!

Της Ματίνας Παπαχριστούδη

 στη στήλη Media-λογώντας στο “Δρόμο της Αριστεράς”

Θα έχετε ακούσει, φαντάζομαι, πως σύντομα προστίθενται στην αγορά του έντυπου Τύπου δυο νέες εφημερίδες, ίσως και τρεις ή τέσσερις. Σαββατιάτικο οικονομικό φύλλο θα βγάλει ο Νίκος Χατζηνικολάου της Real, οικονομικό-πολιτικό ο Γιάννης Κουρτάκης των Παραπολιτικών, ο οποίος θέλει και αθλητική καθημερινή εφημερίδα. Μαζί με την εφημερίδα του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη, την Εξέλιξη, φθάνουμε στις πέντε νέες εκδόσεις. Το προηγούμενο διάστημα κυκλοφόρησαν τα Παραπολιτικά, σύνολο έξι.
Πόσες εφημερίδες έκλεισαν τα χρόνια του Mνημονίου; Το Veto, η Ισοτιμία, η Παρασκευή και 13, η Απογευματινή, ο Επενδυτής, σύνολο πέντε. Και από το «κλείσιμο» της Ελευθεροτυπίας δημιουργήθηκαν δυο εκδόσεις. Η Εφημερίδα των Συντακτών και η νοικιασμένη Ελευθεροτυπία. Στην τηλεόραση τώρα, έκλεισε το Alter και έχουμε τρία ή τέσσερα νέα τηλεοπτικά κανάλια: Action 24 με προσανατολισμό και γραμμή ΠΑΣΟΚ και Ευάγγελου Βενιζέλου, Contra του Γιώργου Κουρή, ΑΒ του Βρυώνη, Ε Channel του Βρυώνη, πρώην 902 του ΚΚΕ.
Από τους αριθμούς θα έβγαζε κάποιος το συμπέρασμα πως τα ΜΜΕ στη χώρα των μνημονίων και της επικυριαρχίας της τρόικας, ανθίζουν και μεσουρανούν.

Και πράγματι, αυτή είναι η αλήθεια. Τα ΜΜΕ των διαπλεκόμενων συμφερόντων ανθούν και κυριαρχούν. Συνεχίζουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να εξυπηρετούν, να προωθούν, να μεταδίδουν και να διαχειρίζονται τα συμφέροντα της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Κανένα από αυτά, όσο χρεωμένο κι αν ήταν, κανείς από τους ιδιοκτήτες τους -όχι μάνατζερ- όσο και αν απέτυχαν ως επιχειρηματίες στην ανταγωνιστική και φιλελεύθερη αγορά, δεν έχασε την εξουσία του. Αντιθέτως, φόρτωσαν τα χρέη σε φορείς του Δημοσίου, στο κράτος, σε πολλές περιπτώσεις συνέχισαν να ενισχύονται με ζεστό κρατικό χρήμα, η περίπτωση του Θωμά Λιακουνάκου (Κέρδος), της εφημερίδας Εξπρές, της Σουλοπούλου της Μακεδονίας είναι τρανταχτά παραδείγματα της κατάστασης αυτής. Στις περισσότερες περιπτώσεις συνεχίζουν με ανοιχτή την κάνουλα των δανειοδοτήσεων από τους φίλα προσκείμενους τραπεζίτες. Με τη σύμφωνη γνώμη, βεβαίως, των τροϊκανών και την εισήγηση των πολιτικών υπαλλήλων της στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Ψυχάρης, Μπόμπολας, Αλαφούζος, Mega, Νέα, Γ. Κουρής, όσα χρέη κι αν έχουν, όσοι έλεγχοι και να γίνουν, παραμένουν οι κυρίαρχοι συνομιλητές παλιών και νέων αφεντικών της χώρας.

Τα πέντε αυτά χρόνια των μνημονίων και της τροϊκανής κατοχής, αυτό που έχει εξαφανισθεί είναι η δημοσιογραφία, σε όλες τις μορφές. Σε περισσότερα Μέσα, περισσότερες εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοπτικά κανάλια, εργάζονται πολύ λιγότεροι δημοσιογράφοι, τεχνικοί και οι μισθοί τους έχουν μειωθεί κατά τα δύο τρίτα.

Δεν υπάρχουν όροι συλλογικής σύμβασης ή εργασιακής προστασίας. Εργάζονται πολλές φορές τζάμπα, οι εισφορές τους δεν πληρώνονται στα Ταμεία, αναγκάζονται να παρέχουν εργασία ταυτόχρονα σε δυο-τρία Μέσα του ιδίου εκδότη. Κυρίως, δεν παράγουν πλέον δημοσιογραφικό έργο. Το καθήκον αυτό έχει ανατεθεί σε απόλυτα ελεγχόμενους, ενσωματωμένους «δημοσιογράφους», έτοιμους να κάνουν οτιδήποτε χρειαστεί για το αφεντικό και τον ελάχιστα μεγαλύτερο μισθό τους.

Τελειώνοντας αυτή την καταγραφή αξίζει επισήμανσης πως η δημοσιογραφία και οι δημοσιογράφοι «σκοτώθηκαν» από τους ιδιοκτήτες-εκδότες με τη βοήθεια των ιδίων των δημοσιογράφων. Όχι των ξεπουλημένων, αλλά των πολλών εργαζομένων και των συνδικαλιστών τους. Επειδή όλα τα προηγούμενα χρόνια ταύτιζαν τα συμφέροντα του εκδότη, με το συμφέρον του Μέσου που κατείχε και με τα δικά τους. Αποδείχθηκε πως αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος τους.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Τα τρία σημεία του “σκανδάλου” Digea-περιφερειακών καναλιών

Τη στιγμή που το αρμόδιο υπουργείο Μεταφορών και η γενική γραμματεία Τηλεπικοινωνιών προσπαθούν να αποφύγουν τις έντονες διαμαρτυρίες κατοίκων και φορέων για τις «μαύρες» οθόνες στις περιοχές που ολοκληρώθηκε η ψηφιακή μετάβαση, υποσχόμενοι κονδύλια από την Ψηφιακή σύγκλιση, στην Κεντρική Μακεδονία τα περιφερειακά κανάλια συνεχίζουν να αντιδρούν έντονα για το ενοίκιο που ζητά η Digea.

Η Κεντρική Μακεδονία και η Θεσσαλία θα σβήσουν το αναλογικό τηλεοπτικό σήμα στις 31 Οκτωβρίου και αυτό το διάστημα θα πρέπει να υπογραφούν οι συμβάσεις των περιφερειακών καναλιών στην Κεντρική Μακεδονία και τη Θεσσαλία με τον πάροχο δικτύου. Το ενοίκιο που ζητά η Digea, 3.500 το μήνα από κάθε κανάλι για τη μεταφορά και εκπομπή του ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος, σε συνδυασμό με όσα έχουν ήδη συμβεί σε Πελοπόννησο και Ανατολική Μακεδονία, έχουν προκαλέσει αντιδράσεις.
Ο πρώην τεχνικός διευθυντή Ν. Μιχαλίτσης, σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό ΔΙΟΝ (δείτε και στο βίντεο) αναφέρεται σε τρία σημεία του «μεγάλου σκανδάλου» των περιφερειακών καναλιών, όπως το αποκάλεσε. Η Digea πληρώνει για τη χρήση των συχνοτήτων που της δόθηκαν από την ΕΕΤΤ για τα περιφερειακά κανάλια το ποσό των 1.617 ευρώ το μήνα για όλα τα κανάλια της χώρας. 
Στην Κεντρική Μακεδονία ζητά από αυτά να υπογράψουν σύμβαση με την εταιρεία και να πληρώσουν το κάθε ένα από αυτά το μήνα 3.500 ευρώ, δηλαδή 56.000 το μήνα! Το δεύτερο σημείο και εξίσου σημαντικό είναι πως η Digea ανεβάζει και εκπέμπει το σήμα των περιφερειακών καναλιών με 1,5 Mbs ενώ στα πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια, δηλαδή τους μετόχους της εταιρείας, δίνει 4 Mbs. Το αποτέλεσμα είναι το σήμα των περιφερειακών καναλιών να «στριμώχνεται» σε μια συχνότητα για να χωρέσουν ταυτόχρονα 8 τηλεοπτικά σήματα. Με αυτή τη χωρητικότητα τα περιφερειακά κάναλια δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα ψηφιακής τεχνολογίας μηχανήματα τους και να προγραμματίσουν να βγάλουν εικόνα σε υψηλή ευκρίνεια. 
Όπως λέει ο Ν. Μιχαλίτσης, η Digea εκπέμπει το σήμα των πανελλαδικών καναλιών στις 2 από τις 4 ψηφιακές συχνότητες που έχει «αγοράσει» από την ΕΕΤΤ για τα επόμενα 15 χρόνια, κρατώντας τις άλλες δυο κενές για την εκπομπή υψηλής ευκρίνειας από τους πανελλαδικούς σταθμούς, που είναι και μέτοχοι της. 
Το τρίτο σημείο είναι πως η ΕΕΤΤ ενέκρινε προκαταβολικά το κέρδος στη Digea, συμφωνώντας με τον όρο, πως αν αποχωρήσει από το δίκτυο εκπομπής ένα περιφερειακό κανάλι, το κόστος επιμερίζεται στα υπόλοιπα, άρα αυξάνεται το ενοίκιο! 
Για αυτό και η σύμβαση που δίνει η Digea να υπογράψουν τα περιφερειακά κανάλια έχει ισχύ για το ενοίκιο 15 μήνες. Μετά δηλώνει πως το ενοίκιο θα αναπροσαρμοστεί αναλόγως του τηλεοπτικού τοπίου.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Η αντίδραση εργαζομένων ΕΡΤ στην πρόταση ΣΥΡΙΖΑ και η απόσυρση μιας ανακοίνωσης


Η δημοσιοποίηση της πρότασης-πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΡΤ όπως αυτή δημοσιεύθηκε στο left.gr , προκάλεσε αντιδράσεις. Οι οποίες και βρίσκονταν στο χώρο των social media, των χώρων εργασίας της ertopen, της ΕΡΤ 3 και των κατά τόπους ΕΡΑ που παράγουν το ελεύθερο αυτοδιαχειρόμενο πρόγραμμα της ΕΡΤ. Όταν όμως εστάλη ανακοίνωση με την υπογραφή “Εργαζόμενοι της ΕΡΤ” με την οποία γινόταν μια πρώτη τοποθέτηση επί της πρότασης ΣΥΡΙΖΑ, οι αντιδράσεις έγιναν εντονότερες και ξεπέρασαν τα όρια των συζητήσεων στα social media. Η κριτική που ασκήθηκε δεν στεκόταν τόσο στην ουσία των γραπτών, όσο στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη ανακοίνωση γράφτηκε από κάποιους (άγνωστο ποιους) αφού δεν τέθηκε σε γενική συνέλευση, συγκέντρωση, ενημέρωση, ώστε να εκφραστούν οι πραγματικά εργαζόμενοι για το πρόγραμμα της ελεύθερης αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ. Το αποτέλεσμα είναι η σιωπηρή απόσυρσή της.
Ενδεικτική είναι η παρακάτω ανάρτηση στον “Ασύνταχτο Τύπο” μια ημέρα μετά τη γενική συνέλευση εργαζομένων και αλληλέγγυων στη Θεσσαλονίκη, όπου και επαναβεβαιώθηκε η πρόταση του Καλοκαιριού για μια “αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ”.
16 μήνες «μαύρο» στην ΕΡΤ – 16 μήνες ενός αυτοδιευθυνόμενου αγώνα

Η σθεναρή αντίσταση των εργαζομένων στην πραξικοπηματική επιβολή της κυβερνητικής απόφασης για κλείσιμο της ΕΡΤ, συνεχίζεται έως σήμερα, 16 μήνες μετά, καθιστώντας αυτόν τον αγώνα των ΟΡΘΙΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, συμβολικό σημείο αναφοράς και αμεσοδημοκρατικό παράδειγμα αυτοδιεύθυνσης/αυτοδιαχείρισης στην πράξη.

Αυτό το παράδειγμα, πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα , έχει προκαλέσει το διεθνές ενδιαφέρον τόσο για το αντιγραφειοκρατικό/αντι-ιεραρχικό του περιεχόμενο/πρόταγμαόσο και για τις ανερμήνευτες για την κρατική εξουσία αντοχές του στον χρόνο. Η δικαίωση των αγωνιζόμενων εργαζομένων της ΕΡΤ θα αποτελέσει μία σημαντική νίκη όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και για την αλληλέγγυα κοινωνία, θα δώσει κουράγιο κι ελπίδα σε άλλους αγωνιζόμενους κλάδους, θα προωθήσει την ιδέα ότι τίποτα δεν είναι ανέφικτο απέναντι σε ένα βάρβαρο σύστημα.
Οι εργαζόμενοι/απολυμένοι της ΕΡΤ και το αλληλέγγυο κίνημα βάσης απαιτούν τηνεπαναλειτουργία της ΕΡΤ, ΤΩΡΑ, πέρα και έξω από λογικές «κηδεμονίας», «ανάθεσης» και γραφειοκρατικοποίησης του αγώνα. Ειδικότερα, οι αγωνιζόμενοι εργαζόμενοι της ΕΡΤ3 δείχνουν τον δρόμο για το παρόν αλλά και το μέλλον της αυριανής ΕΡΤ απαντώντας από πολύ νωρίς στους όποιους σχεδιασμούς δεν λαμβάνουν υπόψη τη βούληση των ιδίων.

(Διαβάστε παρακάτω το κείμενο-πρόταση«ΠΟΙΑ ΕΡΤ ΘΕΛΟΥΜΕ» που ψηφίστηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση των εργαζομένων της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 και δόθηκε στη δημοσιότητα στις 11 Ιούνη 2014, με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από το «μαύρο» στην ΕΡΤ).

Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, ΕΡΤ μπορείς χωρίς αφεντικά!

Γιάννης Γκίρμπας, απολυμένος/εργαζόμενος στην Ελεύθερη Αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ3, μέλος της ΕΣΗΕΜ-Θ, μέλος στο νέο ΔΣ της ΠΟΕΣΥ (με το ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ)

11 Ιούνη 2014

«ΠΟΙΑ ΕΡΤ ΘΕΛΟΥΜΕ»

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΠΡΟΤΑΣΗ της ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΕΡΤ3

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από την πραξικοπηματική απόφαση της κυβέρνησης να ρίξει «μαύρο» στην ΕΡΤ την 11η Ιούνη 2013, εμείς οι εργαζόμενοι της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 που συνεχίζουμε τον αυτοδιευθυνόμενο αγώνα κρατώντας την ΕΡΤ3 ανοιχτή για 12 μήνες με κανονικό ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό πρόγραμμα στην υπηρεσία της κοινωνίας, πεπεισμένοι για το δίκιο του αγώνα μας και την επερχόμενη νίκη, ετοιμαζόμαστε για την επόμενη μέρα και δίνουμε σήμερα στη δημοσιότητα τη δική μας πρόταση για το «ποια ΕΡΤ θέλουμε».

Το κείμενο-πρόταση είναι αποτέλεσμα αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών και προέκυψε μέσα από τις γενικές συνελεύσεις των αγωνιζόμενων εργαζομένων της ΕΡΤ3 στη Θεσσαλονίκη. Γράφτηκε κομμάτι-κομμάτι από μία εννεαμελή ομάδα εργασίας που προέκυψε εθελοντικά μέσα από τη συνέλευσή μας και το κείμενο επέστρεψε εκεί (αφού προηγήθηκαν και άλλες θεματικές συνελεύσεις) για να λάβει τη σημερινή του μορφή.

Το κείμενο περιγράφει συνοπτικά τις βασικές αρχές-στόχους, τον τρόπο χρηματοδότησης, τις εργασιακές σχέσεις, τη συμμετοχή της κοινωνίας και τον τρόπο «διοίκησης» κατά τη νέα περίοδο λειτουργίας της ΕΡΤ.

Αφιερώνεται στους εκατοντάδες χιλιάδες αλληλέγγυους που στάθηκαν στο πλευρό μας όλους αυτούς τους δύσκολους αλλά ωραίους μήνες και σε ολόκληρο τον ελληνικό και όχι μόνο, λαό που νιώθει στο πετσί του τη βάρβαρη κυβερνητική μνημονιακή πολιτική των τελευταίων χρόνων.

Αφιερώνεται όμως, ιδιαιτέρως, σε εκείνα τα αγωνιζόμενα τμήματα της κοινωνίας που αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι και επιλέγουν την αξιοπρέπεια και τον ανυποχώρητο αγώνα μέχρι την τελική νίκη για ελευθερία και πραγματική δημοκρατία, αντί της παραίτησης απέναντι σε ένα μαύρο καθεστώς.

Εμείς οι εργαζόμενοι της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 δίνουμε σήμερα στη δημοσιότητα το κείμενο αυτό, καλώντας τους αγωνιζόμενους συναδέλφους μας σε ολόκληρη τη χώρα, τα αδέλφια μας στην Αθήνα, στις μεγάλες πόλεις και στις περήφανες περιφερειακές ΕΡΑ να το υιοθετήσουν και να βαδίσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τον δρόμο της αξιοπρέπειας χωρίς καμία έκπτωση σε ό,τι μέχρι σήμερα έχουμε κατακτήσει.

Καλούμε την κοινωνία να στηρίξει την ΕΡΤ που ονειρευόμαστε, γιατί το όνειρο αυτό, είναι παιδί της, το γέννησε η ίδια.

Εμείς οι εργαζόμενοι της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3 δηλώνουμε:

Η ΝΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ! ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ, ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΉΝ

«ΠΟΙΑ ΕΡΤ ΘΕΛΟΥΜΕ»

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ – ΣΤΟΧΟΙ

Η ακηδεμόνευτη ενημέρωση και η ποιοτική πολιτισμική/ψυχαγωγική οπτικοακουστική παραγωγή ενός πραγματικά ΔΗΜΟΣΙΟΥ και αυθεντικά ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΡαδιοΤηλεοπτικού Οργανισμού, αποτελούν κοινωνικά αγαθά και όχι εμπορεύματα.

Η ελευθεροτυπία, η αλογόκριτη δημοσιογραφική εργασία, η απεξαρτημένη από άνωθεν «εντολές» πολιτιστική δημιουργία/προβολή και η απρόσκοπτη άσκηση της ερευνητικής δουλειάς προς όφελος του λαού και ειδικότερα υπέρ των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων και των κοινωνικών κινημάτων, αποτελούν ενιαίο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα και υποχρέωση.

Η φωνή της ΕΡΤ οφείλει να μεταδίδεται σε όλη την ελληνική επικράτεια και παντού στον κόσμο όπου υπάρχει απόδημος ελληνισμός. Η πολιτεία οφείλει να παράσχει την κατάλληλη υλικοτεχνική/δορυφορική υποδομή για αυτόν τον σκοπό.

Ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, ατομικά και κοινωνικά, εφαρμόζεται από τους εργαζόμενους χωρίς καμία εξαίρεση για τους πολίτες της χώρας και του κόσμου.

Η ΕΡΤ λειτουργεί εκ-παιδευτικά, παράγει ποιοτικό πολιτιστικό προϊόν, δίνει βήμα έκφρασης στις αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες, μεριμνά για την προαγωγή της δημιουργικής φαντασίας των μικρών ηλικιών, τη διαδραστική ενθάρρυνση των δεξιοτήτων τους και της κριτικής σκέψης.

Η ΕΡΤ διασφαλίζει στην πράξη την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αναδεικνύει, καταγγέλλει και αποκρούει τα κρούσματα ρατσισμού, μισαλλοδοξίας, σεξισμού, εθνικισμού, κρατικού αυταρχισμού ή κάθε είδους διάκρισης σε βάρος ατόμων ή ομάδων που στοχοποιούνται για την πολιτική/κοινωνική/συνδικαλιστική τους δράση.

Η ΕΡΤ υπηρετεί την κοινωνία και τις ανάγκες της ενώ ταυτοχρόνως αποτελεί ανάχωμα στα φαινόμενα «κοινωνικού αυτοματισμού-κατακερματισμού-κανιβαλισμού», κάθε φορά που η όποια εξουσία επιχειρεί να τα καλλιεργήσει στη βάση της κοινωνίας στη λογική του «διαίρει και βασίλευε».

Η ΕΡΤ ελέγχει την εξουσία και δεν ταυτίζεται με αυτήν, δεν αποτελεί ούτε όργανο της κυβέρνησης και των μηχανισμών της, ούτε όργανο των κομμάτων και των μεμονωμένων ή οργανωμένων επιχειρηματικών «κύκλων».

Οι γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων και ο ενεργός λαϊκός παράγοντας επαγρυπνούν για την τήρηση των παραπάνω βασικών αρχών-στόχων σε όλα τα στάδια λειτουργίας της ΕΡΤ προκειμένου να αποκρούεται άμεσα κάθε λογοκριτική ή άλλου είδους παρέμβαση, από όποια μορφή εξουσίας και αν προέρχεται.

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

Το ανταποδοτικό τέλος είναι η βασική πηγή χρηματοδότησης της ΕΡΤ, δεν χρησιμοποιείται για κανέναν άλλον σκοπό πέραν των αναγκών της ΕΡΤ και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ευκαιριακή χρηματοδοτική «δεξαμενή» στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης (π.χ. μεταφορά μέρους του ανταποδοτικού στα φωτοβολταΐκά).

Το ανταποδοτικό τέλος ορίζεται με βάση εισοδηματικά/κοινωνικά κριτήρια. Εξαιρούνται από την καταβολή του όσοι διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Η ΕΡΤ λειτουργεί σε ειδικό οικονομικό καθεστώς δημόσιας κοινωφελούς επιχείρησης που δεν μεταβιβάζεται ούτε πωλείται σε ιδιώτες. Η ΕΡΤ παύει να είναι Ανώνυμη Εταιρεία.

Η ΕΡΤ ως δημόσιο Μέσο Ενημέρωσης που αντιλαμβάνεται στην πράξη την ποιοτική ενημέρωση, τις παραγωγές και την ψυχαγωγία ως κοινωνικά αγαθά και όχι ως εμπορεύματα, παραμένει εκτός του διαφημιστικού κυκλώματος. Οι πρόσθετες οικονομικές ανάγκες που θα προκύπτουν είτε για μεγάλες παραγωγές είτε για τη μετάδοση μεγάλων έκτακτων γεγονότων, καλύπτονται από την πολιτεία. Εξαιρείται εκείνο το κανάλι της ΕΡΤ που αναλαμβάνει να μεταδώσει π.χ. ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός και που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να αποδεσμευτεί από το «πακέτο» των χορηγιών.

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

Όλοι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ εργάζονται με σύμβαση αορίστου χρόνου, με πλήρη, αποκλειστική απασχόληση και ασφαλιστικά δικαιώματα, χωρίς εξαιρέσεις. Παύει ο διαχωρισμός τακτικού και έκτακτου προσωπικού. Καταργούνται οι (από)ρυθμιστικοί κανόνες (άρθρα και κανονισμοί σε συμβάσεις ή σε ΓΚΠ ) που διαιωνίζουν το καθεστώς εργασίας των συμβασιούχων και που υποκρύπτουν κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών στη λειτουργία της ΕΡΤ.

«Εξωτερικοί συνεργάτες προγράμματος», «ειδικοί σύμβουλοι» και «Προσωπικό Ειδικών Θέσεων» (ΠΕΘ), δεν έχουν θέση στη νέα περίοδο λειτουργίας της ΕΡΤ.

Δεν υπάρχουν εργαζόμενοι από υπεργολαβικές εταιρείες. Τα μέλη του προσωπικού με εξειδικευμένο αντικείμενο εργασίας (συνεργεία καθαρισμού, φύλαξη, οπερατέρ κλπ.) αποτελούν οργανικό μέρος του ανθρώπινου δυναμικού της ΕΡΤ που προσλαμβάνεται για αυτόν τον λόγο με τα ίδια δικαιώματα όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.

Την όποια νέα σημαντική ανάγκη προκύπτει για την κάλυψη «κενού» του προγράμματος, την καλύπτει είτε το υπάρχον ειδικευμένο προσωπικό και αν αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε το καλύπτει προσωπικό που προσλαμβάνεται στην ΕΡΤ με τις ίδιες ακριβώς εργασιακές σχέσεις που ισχύουν και για τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Οι πραγματικές έκτακτες ανάγκες της ΕΡΤ για εξωτερικούς «εποχιακούς» συνεργάτες ή για εργαζόμενους με μειωμένο ωράριο εργασίας, θα εξετάζονται ως ξεχωριστές ιδιαίτερες περιπτώσεις από τα θεσμικά όργανα παραγωγής προγράμματος και τα οποία θα αναλαμβάνουν να παρουσιάσουν εμπεριστατωμένες εισηγήσεις προς το σώμα της γενικής συνέλευσης που θα λαμβάνει και τις τελικές αποφάσεις αφού αξιολογήσει όλα τα δεδομένα της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Η ΕΡΤ ως ραδιοτηλεοπτικός φορέας με πραγματικά δημόσιο χαρακτήρα, οφείλει και πρέπει να αφουγκράζεται τη φωνή της ίδιας της κοινωνίας στην οποία απευθύνεται. Για την εκπλήρωση αυτού του στόχου, η ΕΡΤ διασφαλίζει εκείνες τις προϋποθέσεις που επιτρέπουν τη συμμετοχική συνδιαμόρφωση της γενικότερης φιλοσοφίας του εκπεμπόμενου προγράμματος. Προκειμένου να αποφευχθεί η παράφραση/παράκαμψη της λαϊκής βούλησης και η αυθαίρετη αντιπροσώπευση των κοινωνικών ομάδων από «παράγοντες» και οργανωμένα συμφέροντα της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, αυτοδιοικητικής εξουσίας, τον πρώτο λόγο στην επικουρική συνδιαμόρφωση της γενικότερης φιλοσοφίας του προγράμματος της ΕΡΤ, έχει η κοινωνία των πολιτών με τις αλληλέγγυες δομές της, τα κοινωνικά κινήματα, συλλογικότητες ή άτομα που βιώνουν τον ρατσισμό και την καταστολή, οι λαϊκές επιτροπές γειτονιάς, οι αμεσοδημοκρατικές πρωτοβουλίες βάσης και οι συνελεύσεις των σωματείων των αγωνιζόμενων κλάδων της ελληνικής κοινωνίας. Εκπρόσωποι των παραπάνω ζωντανών κυττάρων της κοινωνίας αναλαμβάνουν να μεταφέρουν τις αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων, ή τις απόψεις που διαμορφώνονται ως γενική αίσθηση στη βάση της κοινωνίας, και σε συνδυασμό με τις προτάσεις που μεταφέρουν προς την ΕΡΤ (τις επιτροπές προγράμματος και τις συνελεύσεις των εργαζομένων της) οι εκπρόσωποι των συνελεύσεων διαφόρων επιστημονικών/εκπαιδευτικών/επαγγελματικών κλάδων, επιτυγχάνεται σε μεγάλο βαθμό η αδιαμεσολάβητη ακρόαση της ίδιας της κοινωνίας. Έτσι, διασφαλίζεται ο πραγματικά δημόσιος χαρακτήρας της ΕΡΤ που δεν απευθύνεται απλώς στην κοινωνία αλλά κυρίως, εκκινεί από αυτήν.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Δύο από τα βασικότερα γνωρίσματα του πολύμηνου αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ ενάντια στο κυβερνητικό «μαύρο», η αυτοδιαχείριση του παραγόμενου προγράμματος και η αυτοδιεύθυνση του αγώνα, ενσωματώνονται ως αδιαπραγμάτευτες κατακτήσεις στη νέα περίοδο λειτουργίας της ΕΡΤ. Ολόκληρη η φιλοσοφία της «διοίκησης» εδράζεται στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, την κυκλική εναλλαγή των επικεφαλής των διαφόρων τμημάτων και την άμεση ανακλητότητά τους όταν το κυρίαρχο όργανο λήψης των αποφάσεων, η γενική συνέλευση των εργαζομένων, το αποφασίσει.

Η κλασική διευθυντική ιδιότητα ή η θέση του «προϊσταμένου» τμήματος, αποκτά χαρακτηριστικά που έχουν να κάνουν με την ικανότητα άσκησης συντονιστικού ρόλου με στόχο την αποτελεσματικότερη εσωτερική λειτουργία και την επίτευξη καλύτερου ποιοτικού αποτελέσματος στο εκπεμπόμενο πρόγραμμα. Το λεγόμενο «διευθυντικό δικαίωμα» καταργείται και στη θέση του μπαίνει ο σεβασμός των ίσων προς ίσους.

Οι συντονιστές (προϊστάμενοι) των τμημάτων εκλέγονται από τους εργαζόμενους του τμήματος. Λογοδοτούν, ελέγχονται και είναι ανακλητοί από τη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων. Το ίδιο συμβαίνει και με τις επιμέρους διευθύνσεις.

Ομοίως, ο γενικός συντονιστής (η κλασική θέση του γενικού διευθυντή) δεν εξαιρείται από τις παραπάνω προβλέψεις. Η εκλογή του γίνεται από τη γενική συνέλευση των εργαζομένων της ΕΡΤ.

Γενικά, η θέση του γενικού συντονιστή/διευθυντή δεν έχει την έννοια της δύναμης επιβολής και της εν λευκώ εξουσιαστικής διαχείρισης/λειτουργίας της ΕΡΤ αλλά την έννοια του συντονισμού των τμημάτων για το καλύτερο δυνατό ποιοτικό αποτέλεσμα προς όφελος της ίδιας της κοινωνίας και εν δυνάμει υπέρ της διεύρυνσης των δικαιωμάτων και της υπεράσπισης των κατακτήσεων του λαού, μεταξύ αυτών και του δικαιώματος για ελεύθερη ακηδεμόνευτη ενημέρωση και ποιοτική ψυχαγωγία.

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

Η ΕΡΤ, από όπου και αν εκπέμπει πρόγραμμα, αποτελεί έναν ενιαίο, δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό, ενώ παραλλήλως, κάθε κανάλι, ραδιόφωνο ή διαδικτυακό Μέσο της ΕΡΤ (όπως άλλωστε και η ΕΡΤ3), διατηρούν τη διοικητική τους αυτονομία. Η ΕΡΤ διαθέτει το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό και την κατάλληλη υλικοτεχνική ραδιοτηλεοπτική υποδομή σε κάθε νομό της χώρας προκειμένου να καλύπτεται άμεσα οποιοδήποτε τοπικό ή έκτακτο θέμα από τις κατά τόπους, μονάδες. Η αλληλεγγύη, η ισότιμη αλληλοσυνεννόηση, ο σεβασμός στην αυτοτέλεια και ο συντονισμός μεταξύ των μελών αυτού του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού αποτελούν προϋπόθεση τόσο για την εφαρμογή και την εμπέδωση των εσωτερικών αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών όσο και για την αποτροπή κυριάρχησης μίας κεντρικά κατευθυνόμενης διοίκησης.

Σε τακτά διαστήματα γίνονται πανελλαδικές συναντήσεις των συντονιστών και των επιτροπών όλων των μονάδων της χώρας που μεταφέρουν τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων των εργαζομένων και της κοινωνίας των πολιτών, προκειμένου να ανταλλάσσονται απόψεις, να αντιμετωπίζονται οι αδυναμίες και να βελτιώνεται συνεχώς το εκπεμπόμενο πρόγραμμα.

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΕΡΤ3

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon