Δυόμιση χρόνια ομηρίας των εργαζομένων του ομίλου “Λυμπέρη”

ΠΟΕΣΥ: 
Οι προκλητικές “παρασκηνιακές” μεθοδεύσεις της ιδιοκτησίας του ομίλου “Λυμπέρη” ενάντια στα δικαιώματα των υπό ομηρία συναδέλφων εργαζομένων του Ομίλου σε περιοδικά και ραδιόφωνα, συνεχίζονται περισσότερο από δυόμιση χρόνια.
Η ιδιοκτησία των “Liberis Publications” με προσχηματικά δικονομικά τεχνάσματα και νομικές υπεκφυγές έχει ζητήσει μέχρι σήμερα δύο φορές την αναβολή της εκδίκασης της αγωγής των συναδέλφων, οι οποίοι -έχοντας ξεπεράσει κάθε όριο αντοχής τους- παραμένουν απλήρωτοι, χωρίς αποζημιώσεις και χωρίς τα οφειλόμενα δεδουλευμένα τους. Υπενθυμίζεται ότι από τον Ιούλιο του 2012 περίπου 200 εργαζόμενοι βρίσκονται κυριολεκτικά στο δρόμο, είτε σε επίσχεση εργασίας, είτε απολυμένοι χωρίς αποζημίωση, με οφειλόμενες αποδοχές άνω των 800.000 ευρώ και η εταιρεία οφείλει μόνο στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ ασφαλιστικές εισφορές πλέον των 5.000.000 ευρώ.

 Ανάμεσα στις καταχρηστικές μεθοδεύσεις της εταιρείας ήταν και η με αδιαφανείς διαδικασίες μεταφορά τίτλων της εταιρείας, στον έλεγχο της εκδοτικής εταιρείας “Alpha Editions”, συμφερόντων Δημήτρη Κοντομηνά και Θεοχάρη Φιλιππόπουλου.
Το Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων και διαμαρτύρεται για τις παρελκυστικές τακτικές, που στόχο έχουν να εξαντλήσουν ηθικά και οικονομικά τους συναδέλφους. Καλεί δε τις πρωτοβάθμιες Ενώσεις να σταθούν αλληλέγγυες στο πλευρό των δοκιμαζόμενων συναδέλφων μας μέχρι την τελική και καθ’ ολοκληρία απόδοση των οφειλόμενων δεδουλευμένων και όλων των νόμιμων αποζημιώσεων.
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Η Κατάληψη έβγαλε την αλήθεια πίσω από τη λάμψη της Huffington Post

 Huffington Post: πίσω από τη λάμψη, στυγνή εργασιακή εκμετάλλευση

Παρέμβαση στα εγκαίνια της Huffington Post Greece στο Μουσείο της Ακρόπολης πραγματοποίησε σήμερα, 20/11,  η Συνέλευση Εργαζομένων, Ανέργων, Φοιτητών στα ΜΜΕ.
(To ρεπορτάζ από την παρέμβαση διαβάζεται εδώ, στο site της Κατάληψης) 


Το κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση:

Η Huffington Post σε συνεργασία με την γνωστή από τα παλιά για τους ανασφάλιστους εργαζόμενους 24Media, ανοίγει την ελληνική ιστοσελίδα της σε κλίμα πανηγυρικό: φαίνεται πως το θεωρούν σπουδαία αναβάθμιση για τα εγχώρια δημοσιογραφικά πράγματα, αν όχι μεγάλη τιμή για όσους και όσες θα εργαστούν υπό την φωτεινή μαρκίζα του διεθνούς portal. Δεν είναι όμως πάντα όλα τόσο ρόδινα. 

Αληθεύει άραγε ότι οι εργαζόμενοί στην ελληνική έκδοση της Huffington Post υπογράφουν συμβάσεις για πενθήμερη εργασία, ενώ η συμφωνία που έχουν κάνει μαζί τους off the record αφορά σε 6 μέρες δουλειά την εβδομάδα, χωρίς επιπλέον πληρωμή;
 Δεν έχει γίνει βέβαια γνωστό πως και πόσο αποτιμούν οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας την εργασία της editorial director Σοφίας Παπαϊωάννου ή του συμβούλου έκδοσης Παύλου Τσίμα, αλλά για τους εργαζόμενους της νεότευκτης γαλέρας ο μισθός θα φτάνει στην καλύτερη περίπτωση αυστηρά τα 700 ευρώ. Δεν έχει γίνει επίσης γνωστό αν οι εργαζόμενοι θα πληρώνονται τα προβλεπόμενα από το νόμο (υπερωρίες, νυχτερινά και Σαββατοκύριακα) και αν θα ασφαλιστούν ως συντάκτες στα δημοσιογραφικά ταμεία και όχι ως υπάλληλοι γραφείου στο ΙΚΑ. Φαίνεται ότι κάποια από αυτά που δικαιούνται, οι εργαζόμενοι της «βραβευμένης με Pulitzer πρωτοποριακής πλατφόρμας ειδήσεων και ψυχαγωγίας» θα τα πληρώνονται σε λάμψη και αίγλη.

Εκτός βέβαια αν δεν είναι όλα τόσο λαμπερά στα μοντέρνα γραφεία των απανταχού newsrooms που τα πληκτρολόγια παίρνουν φωτιά για να προλάβουν τους φρενήρεις ρυθμούς κατανάλωσης της ψηφιακής είδησης. Στην, όχι πια και τόσο νέα, συνθήκη διαδικτυακής ενημέρωσης, όπου τα ψηφιακά μέσα δικτύωσης δίνουν το ρυθμό της εντατικοποιημένης παραγωγής περιεχομένου, οι πληροφοριακοί εργάτες σε γραμμή παραγωγής αντιγράφουν και επικολλούν σε ανελέητες βάρδιες για να μαζέψουν τα κλικ και τις ημερήσιες «μοναδικές επισκέψεις» που θα δώσουν στην ιστοσελίδα δικαίωμα στην διαφημιστική πίτα. Δεν είναι μόνο εξουθενωτική ώστε να μην επιτρέπει τον παραμικρό έλεγχο από τον συντάκτη, πενιχρά αμειβόμενη, μαύρη ή ανασφάλιστη, η εργασιακή συνθήκη των εγχώριων σάιτς, είναι επιπλέον καθοριστική για τον τρόπο της κατασκευής της αλήθειας. Την εποχή του οριοθετημένου διαδικτύου των social media ο διαμοιρασμός και το ατέλειωτο κλικάρισμα είναι αρκετά για να καταστήσουν το ανυπόστατο και ατεκμηρίωτο, αληθινό. 
Η πληροφορία σαν εμπόρευμα, το διαδίκτυο ελεγχόμενο και ακριβό έστω και αν φαινομενικά δωρεάν, το νέο ψηφιακό Εl-Dorado που στήνεται στις πλάτες των ελαστικών εργαζομένων («Πιστεύουμε πως η ψηφιακή οικονομία ήδη αποτελεί – και θα αποτελέσει στο άμεσο μέλλον ακόμα περισσότερο – έναν από τους βασικούς πυλώνες οικονομικής ανάπτυξης και επιχειρηματικών πρωτοβουλιών στην Ελλάδα. 
Επιθυμούμε να στηρίξουμε ενεργά επενδύσεις προς αυτή τη κατεύθυνση και αναμφισβήτητα η ελληνική Huffington Post συνιστά εξαιρετικό παράδειγμα καινοτόμου επιχειρηματικού εγχειρήματος και έμπρακτη απόδειξη της εξωστρέφειας που πρέπει να έχει η χώρα μας στη νέα εποχή[1]») και η απαξίωση των σωματείων τους, συνθέτουν την εικόνα του μιντιακού παραδείγματος όχι μόνο στην Ελλάδα που εισάγεται στον εργασιακό μεσαίωνα στη λογική του «μη χείρον βέλτιστον», αλλά όπου υπάρχει διαδικτυακή ενημέρωση.

Όλα τα παραπάνω δεν είναι κάτι καινούριο για εμάς που δουλεύουμε σε sites και portals. Η συντριπτικη πλειοψηφια των sites λειτουργούν ως σύγχρονα κάτεργα και οι εργαζόμενοι ως οι δούλοι του 21ου αιώνα. Και οι παραπάνω λέξεις δε χρησιμοποιούνται μεταφορικά αλλά κυριολεκτικά αφού όταν μιλάμε για εργασία σε sites κυρίως έχουμε να κάνουμε με μαύρη, ανασφάλιστη εργασία, 10ωρες και 12ώρες βάρδιες, δουλειά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες και πενιχρούς μισθούς. Και υπάρχουν πάντα και οι μόνιμοι ανακυκλούμενοι, (αποτελούν κανόνα στα αθλητικά sites) οι «εθελοντές» που «μαθαίνουν» τη δουλειά, κάνουν την «πρακτική άσκησή» τους και θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι αν πάρουν κανένα «μαύρο» χαρτζιλίκι πού και πού από το αφεντικό. Αυτές οι εργασιακές συνθήκες αποτελούν την πραγματικότητα για τους εργαζόμενους στις ηλεκτρονικές εκδόσεις, ακόμα και πριν από την εποχή των μνημονίων. Με την εξάπλωση των διαδικτυακών μέσων και την επέλαση των μέτρων λόγω οικονομικής κρίσης, η κατάσταση έγινε απλώς χειρότερη.

Κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ο καθένας πλέον που διαθέτει αρκετό θράσος και τομαρισμό, μπορεί να ξεκινήσει ένα site, μια start-up διαδικτυακή κοινότητα και να «χρειαστεί τη βοήθεια» κακοπληρωμένων και εξουθενωμένων από τα ωράρια εργαζόμενων. Τα αφεντικά εκμεταλλεύονται τις νομοθεσίες των μνημονίων, τις χιλιάδες απολύσεις και τους εκατοντάδες χιλιάδες νέους ανέργους για να μας εκμεταλλευτούν ακόμα περισσότερο, για λιγότερα από τα βασικά και με σκυμμένο το κεφάλι.

Τον ίδιο δρόμο ακολουθούν και τα sites μεγάλων ομίλων με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα όσο γίνεται πιο φθηνό και απροστάτευτο εργατικό δυναμικό, χωρίς δικαιώ ματα, χωρίς ασφάλιση, χωρίς επιδόματα, χωρίς έστω αυτή την τυπική ιδιότητα του εργαζόμενου ή του ανέργου – μια ανερμάτιστη μάζα εξατομικευμένων «εφέδρων» που άλλοτε θα δουλεύουν, άλλοτε όχι, άλλοτε θα επιβιώνουν, άλλοτε όχι, πάντα όμως σύμφωνα με τις ανάγκες και τις προδιαγραφές των αφεντικών.

Μπροστά σε αυτό το διαμορφωμένο σκηνικό, τα σωματεία του κλάδου των ΜΜΕ αν δεν είναι εντελώς εχθρικά προς τις διεκδικήσεις των εργαζομένων στα sites, είναι αδύναμα να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να προσπάθησουν να προστατεύσουν τους εργαζόμενους από την εργασιακή βαρβαρότητα.

Οι «αφανείς» εργαζόμενοι του διαδικτύου έχουμε περιθώρια αντίστασης και οργάνωσης. Υπάρχουν παραδείγματα όπου οι εργαζόμενοι με την αλληλεγγύη συναδέλφων διεκδίκησαν και κατάφεραν να αποκτήσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα. Η δικαστική απόφαση που ορίζει ότι οι εργαζόμενοι σε sites πρέπει να προσλαμβάνονται και να αμείβονται ως συντάκτες (βλ.http://katalipsiesiea. blogspot.gr/2012/03/sites.html), η ασφάλιση εργαζομένων μετά από παρεμβάσεις και η συλλογική δύναμη που προκύπτει από τους κοινούς αγώνες, είναι μερικές μόνο ενδείξεις ότι τίποτα δεν έχει χαθεί και ότι μπορούμε να κερδίσουμε τα πάντα.

Επιλέγουμε το δρόμο του συλλογικού αυτοοργανωμένου αγώνα, όχι μόνο ως ζήτημα αξιοπρέπειας, αλλά πλέον και ως αγώνα για τη ζωή και την επιβίωσή μας απέναντι στον ολοκληρωτικό πόλεμο που μας έχουν κηρύξει τα αφεντικά. Πολεμάμε τη διάχυτη μοιρολατρία, τη δου λοπρέπεια και τις καριερίστικες αυταπάτες. Οι εργαζόμενοι στα sites να πιάσουμε το νήμα των εργατικών διεκδικήσεων και να συζητήσουμε για τα εργατικά μας συμφέροντα και τις προοπτικές μας απέναντι στην εργασιακή ισοπέδωση που βιώνουμε. Ταυτόχρονα, να αυτοοργανωθούμε σε οριζόντιες δομές με τους συναδέλφους μας σε κάθε χώρο εργασίας, αλλά και διακλαδικά, και εργαζόμενοι/ες-άνεργοι/ες, με τη συναδελφική μας δύναμη και την ταξική μας αλληλεγγύη, να παλέψουμε από κοινού για

ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΟΣΑ ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ

• Μισθό συντακτών, με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα

• Πενθήμερη εργασία με δυο ημέρες ρεπό την εβδομάδα και υπερωριακή αμοιβή για εργασία τα σαββατοκύριακα, τις αργίες και τις νυχτερινές βάρδιες.

• Πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Σχετικά λινκς:

http://katalipsiesiea.blogspot.gr/2014/11/huffington-post.html

http://katalipsiesiea.blogspot.gr/2014/11/huffington-post_20.html

όπου θα βρείτε και την
[1] Κοινή δήλωση των συντελεστών της ελληνικής έκδοσης της Huffington Post, Μαριάννας Λάτση, Πέτρου Παππά, Ευγενίας Χανδρή και Δημήτρη Μάρη.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Τον Δεκέμβριο το περιοδικό ΜΕΤΡΟ ξανά στα περίπτερα

Μετά από 9 χρόνια “σιωπής” το περιοδικό ΜΕΤΡΟ επανέρχεται στα περίπτερα. Με θέμα και αφιέρωμα στον Νοέμβρη του 1973, με φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν αποκλειστικά από το περιοδικό τον Νοέμβρη του 204. Ένα ακριβώς χρόνο μετά το ΜΕΤΡΟ έβαλε αναίτια και ξαφνικά λουκέτο. Ήταν πολύ πολιτικό…
Εννέα χρόνια μετά, σχεδόν με την ίδια συντακτική ομάδα και με πολλούς νέους συντάκτες, το περιοδικό ΜΕΤΡΟ επανακυκλοφορεί. Στη διεύθυνση η παλιά του διευθύντρια Μαρία Παναγιώτου. Στους συνεργάτες ο Τζίμης Πανούσης και ο Αρκάς. Με πολιτική τοποθέτηση και θέση και ρεπορτάζ για την κοινωνία και τον πολιτισμό.
Το ίδιο το περιοδικό δίνοντας ραντεβού με τους αναγνώστες του γράφει:

<<Τον Νοέμβριο του 2004 το περιοδικό ΜΕΤΡΟ δημοσίευσε μία μεγάλη αποκλειστικότητα: φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τη χούντα αμέσως μετά τη σφαγή της 17ης Νοέμβρη του 1973 στους χώρους του Πολυτεχνείου, για να ενισχύσουν την προπαγάνδα της.

 Οι φωτογραφίες διασώθηκαν από τον άνθρωπο που τις τράβηξε. Τουλάχιστον κάποιες από αυτές. Αποτελούν σήμερα άλλο ένα στοιχείο απόδειξης των ανατριχιαστικών εγκλημάτων της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Ένα χρόνο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2005, η λειτουργία του περιοδικού ΜΕΤΡΟ ανεστάλη απότομα. Η ιστορία αποδεικνύει πως επρόκειτο απλώς για μια… προσωρινή αναστολή λειτουργίας. Κι ας κράτησε εννέα χρόνια. Ανατρεπτικό, ευαίσθητο, χιουμοριστικό, νεανικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό… Διαλέξτε μια λέξη για να περιγράψετε την ανάμνησή σας από το περιοδικό ΜΕΤΡΟ. Αυτός θα είναι και ο λόγος για να το επιλέξετε ξανά, αφού από τον επόμενο μήνα κυκλοφορεί και πάλι στα περίπτερα. Καλή αντάμωση!>>. 
Καλοτάξιδο…
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Γενική Απεργία στις 27 Νοέμβρη, τα ΜΜΕ μόνα τους στις 26

Πάλι μόνοι τους θα απεργήσουν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ. Στις 26 Νοέμβρη μια μέρα πριν τη γενική απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που απεργούν στις 27. 


Οι Συνεργαζόμενες Ενώσεις καλούν όλους τους συναδέλφους 
να συμμετάσχουν στην 24ωρη απεργία της 26ης /11/2014 και στην 3ωρη στάση εργασίας 
της επόμενης ημέρας.




Να δώσουν αγωνιστικό παρών στην απεργιακή συγκέντρωση στις 12 το μεσημέρι έξω 
από το κτίριο της ΕΣΗΕΑ – Ακαδημίας 20 και στην πορεία που θα ακολουθήσει στα 
υπουργεία Εργασίας και Οικονομικών

Οι Συνεργαζόμενες Ενώσεις στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ, συμμετέχουν στην 24ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και πραγματοποιούν 24ωρη απεργία από τις 06.00 π.μ.
της Τετάρτης 26 Νοεμβρίου έως τις 06.00 π.μ. της Πέμπτης 27 Νοεμβρίου σε όλη τη χώρα.
Παράλληλα εξαγγέλλουν 3ωρη Στάση Εργασίας την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου από τις 11.00 π.μ. έως τις 14.00, προκειμένου να διευκολυνθούν οι συνάδελφοι να πάρουν μέρος στην κινητοποίηση, με εξαίρεση μόνο τους εργαζόμενους εκείνους που με ρεπορτάζ και εκπομπές θα καλύψουν την μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση και τις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα. Ευθύνη όλων μας είναι η ενημέρωση της κοινής γνώμης για το πώς εξελίσσεται η απεργιακή κινητοποίηση.
Απεργούμε και διεκδικούμε 

  • Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που θα ισχύουν και θα είναι υποχρεωτικές για όλους καθώς και την κατάργηση της διάταξης που βάζει εμπόδια στην ανεξάρτητη λειτουργία του ΟΜΕΔ (Νόμος 4303/2014).
  • Να σταματήσει το άθλιο καθεστώς των ατομικών συμβάσεων και η πλήρης απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων
  • Να μην προχωρήσει η κυβέρνηση στην οριστική εκθεμελίωση του ασφαλιστικού μας συστήματος, με την δημιουργία ενός ταμείου- τέρατος που θα καταπιεί τα ελάχιστα ασφαλιστικά δικαιώματα που έχουν απομείνει στους εργαζόμενους 
  • Να διατηρηθούν οι επικουρικές συντάξεις. Όχι στη δημιουργία επαγγελματικών ταμείων
  • Να μην προχωρήσει η κυβέρνηση στο νομοθέτημα – έκτρωμα που θα απαγορεύει την 
  • συνδικαλιστική δράση και την απεργία και θα επαναφέρει το αλήστου μνήμης λόκ άουτ.
  • Την επιστροφή των κλεμμένων, μέσω PSI, καθώς και των απωλειών από το «τζογάρισμα» των αποθεματικών στα ταμεία μας
  • Την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων όλων των εργαζόμενων στο χώρο του τύπουην επαναλειτουργία της ΕΡΤ τώρα, της πραγματικής Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης της χώρας.
  • Επαναφορά του νόμου για τις άδειες άσκησης επαγγέλματος των τεχνικών κινηματογράφου και τηλεόρασης.
  • Απεργούμε και αγωνιζόμαστε μαζί με όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα
  • Για να καταργηθούν τα μνημόνια και όλοι οι αντεργατικοί και αντιασφαλιστικοί νόμοι που εφαρμόζουν συγκυβέρνηση και Τρόικα
  • Για να μπει επιτέλους τέλος στις πολιτικές που παράγουν φτώχεια, ανεργία, ανασφάλεια, διαλύουν τον κοινωνικό ιστό και ότι έχει απομείνει από το κοινωνικό κράτος. 
  • Ενάντια στην σχεδιαζόμενη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων 
  • Ενάντια στο καθεστώς ενοικίασης εργαζομένων που μας γυρίζει δεκαετίες πίσω σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. 

 Διεκδικούμε δουλειά, αξιοπρεπείς ΣΣΕ, κοινωνική ασφάλιση για όλους και σοβαρή, αξιόπιστη
και δημοκρατική ενημέρωση με βάση τις αληθινές ανάγκες της κοινωνίας.
 Ζητάμε συλλογικά δικαιώματα, που θα εγγυώνται την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία των
εργαζομένων στα ΜΜΕ και της Ενημέρωσης.

 ΝΑ ΚΛΙΜΑΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
 ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΔΥΝΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ
ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΞΑΘΛΙΩΝΟΥΝ
 ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΥΣΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ  ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Ψάχνουν μοτίβα για την αναγέννηση της τηλεόρασης


Η τηλεόραση αντεπιτίθεται…

Paul-Christian Britz / Στέφανος Γεωργακόπουλος

Από τη http://www.dw.de
Μετά την κρίση στις εφημερίδες ανησυχία επικρατεί και για το μέλλον της τηλεόρασης. Δημοσιογράφοι συζήτησαν στη Ν. Υόρκη νέες ιδέες που θα μπορούσαν να αναγεννήσουν τα τηλεοπτικά ΜΜΕ.

Όσοι κάνουν τηλεόραση στις ΗΠΑ ανησυχούν. Και δικαίως. Έρευνα του ινστιτούτου κοινωνικής έρευνας PEW Research δείχνει ότι ενώ πριν από μόλις 8 χρόνια το 42% των ανθρώπων μεταξύ 18 και 29 ετών έβλεπαν ειδήσεις στην τηλεόραση, σήμερα το ποσοστό τους μειώθηκε στο 30%. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι δημοσιογράφοι που εκφράζουν φόβους ότι η κρίση που χτύπησε αμείλικτα πριν από λίγα χρόνια τις εφημερίδες και τα περιοδικά, χτυπά τώρα και την πόρτα της τηλεόρασης.
Αναζητώντας «νέα οράματα» για την τηλεόραση του μέλλοντος ο καθηγητής δημοσιογραφίας Τζεφ Τζάρβις κάλεσε στο Πανεπιστήμιο της Πόλης της Νέας Υόρκης δημοσιογράφους, παραγωγούς, φοιτητές, επιχειρηματίες και επιστήμονες για να συζητήσουν και να ανταλλάξουν ιδέες. 

Ανάμεσά τους βρισκόταν και ο Ριτζάτ Μίντι, ο οποίος «έστησε» τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στο αραβικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Al Jazeera. Ο διάλογος, λέει, είναι το μόνο που ενδιαφέρει τους τηλεθεατές: «Οι άνθρωποι εμπιστεύονται κατ΄ αρχήν άλλους ανθρώπους. Πώς λοιπόν θα περάσεις τις ειδήσεις σου στον κόσμο; Πώς θα κάνεις τους τηλεθεατές να μοιράζονται στο διαδίκτυο ακόμα περισσότερο τις ειδήσεις που παρακολουθούν;» Με την άποψη αυτή συμφωνεί και ο Τομ Κιν από το Bloomberg News: «Δοκιμάσαμε το ένα, δοκιμάσαμε το άλλο. Ο κόσμος δεν θέλει κάτι διαφορετικό!»

Το βάρος στην κοινωνική δικτύωση λοιπόν!

Προς την κοινωνική δικτύωση κινείται η τηλεόραση του μέλλοντος;
Δύο όροι ακούγονται πιο πολύ στις συζητήσεις: Personal (Προσωπικά) και Social (Κοινωνικά), δηλαδή ειδήσεις στα μέτρα των χρηστών του διαδικτύου, οι οποίοι στη συνέχεια μοιράζονται τις ειδήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σχολιάζουν και συζητούν.
Οι περισσότερες από 20 προτάσεις για την αναγέννηση της τηλεόρασης που παρουσιάστηκαν ξεκινούν από εφαρμογές κινητού τηλεφώνου και τεχνητά βοηθήματα και φτάνουν μέχρι και σε ιδέες για την αναδιαμόρφωση κλασικών τηλεοπτικών εκπομπών. Για παράδειγμα το TouchCast είναι μια εφαρμογή για τάμπλετ, με την οποία ο δημοσιογράφος μπορεί να παρουσιάσει μόνος του δελτίο ειδήσεων, μιας και περιλαμβάνει ακόμα και teleprompter.

Το Πανεπιστήμιο της Πόλης της Νέας Υόρκης σχεδιάζει τη δημιουργία προγράμματος σπουδών «Κοινωνικής Δημοσιογραφίας» με σκοπό να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που προσφέρουν οι διάφορες ομάδες κοινωνικής δικτύωσης. Ο καθηγητής Τζεφ Τζάρβις εξηγεί: «Θα πρέπει να ξεφύγουμε από την ιδέα ότι αυτό που προσφέρουμε είναι περιεχόμενο. Δημοσιογραφία είναι παροχή υπηρεσιών για το κοινωνικό σύνολο. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να γνωρίζουμε την κοινωνία και να την αφουγκραζόμαστε πριν αρχίσουμε να ασχολούμαστε με το περιεχόμενο».

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

ΠΟΕΣΥ: Τα ΜΜΕ αρκέστηκαν στην αναπαραγωγή ανακοινώσεων της ΕΛ.ΑΣ, διαστρέβλωσαν την πραγματικότητα

Δεν σταματάνε την τρομοκρατία των ΜΑΤ οι “ΕΔΕ του Κικίλια”

Ενώ ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα για τον ξυλοδαρμό των φωτορεπόρτερ και μετά την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. ότι εντόπισε τη διμοιρία των δραστών, το ίδιο σκηνικό και ακόμη αγριότερο επαναλήφθηκε κατά τη διάρκεια της χθεσινής διαδήλωσης για την επέτειο του Πολυτεχνείου στο κέντρο της Αθήνας και της απρόκλητης επίθεσης που εξαπέλυσαν οι δυνάμεις των ΜΑΤ εναντίον των διαδηλωτών, με σφοδρότητα, ύβρεις και χυδαίες χειρονομίες.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) εκφράζει την εντονότατη διαμαρτυρία του για την άγρια επίθεση που δέχτηκαν ο δημοσιογράφος και η φωτορεπόρτερ του VICE, Αντώνης Ντινιακός (χτυπήθηκε από εποχούμενους μοτοσικλετιστές της ομάδας ΔΕΛΤΑ) και Αλεξίας Τσαγκάρη, καθώς και το πρωτοφανές περιστατικό εκτόξευσης χειροβομβίδας κρότου λάμψης στα πόδια της δημοσιογράφου του Mega Ειρήνης Ανδρουλάκη, την ώρα που όλοι τους κάλυπταν τα γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας. Επιτέλους ο υπουργός Δημ. Τάξης, κ. Β. Κικίλιας, και η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. οφείλουν να πράξουν κάτι πιο πρακτικό από το να καλύπτουν τις ευθύνες τους πίσω από ατέρμονες και πάντα αναποτελεσματικές ΕΔΕ.
Η ΠΟΕΣΥ επισημαίνει ότι για άλλη μια φορά πολλά ΜΜΕ, για την κάλυψη των γεγονότων αρκέστηκαν σε αναπαραγωγή των ανακοινώσεων του γραφείου τύπου της ΕΛ.ΑΣ., διαστρέφοντας την πραγματικότητα που βίωσαν δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές και κάτοικοι του κέντρου της Αθήνας, αναπαράγοντας την ψευδή εικόνα ότι οι αστυνομικές δυνάμεις δήθεν προκλήθηκαν από τους «νεαρούς διαδηλωτές» και αναγκάστηκαν να απαντήσουν με ρήψη χημικών και χρήση … λελογισμένης βίας.
Η ΠΟΕΣΥ χαιρετίζει τις πολλές δεκάδες χιλιάδες φοιτητές και εργαζόμενους, που παρά τα πρωτοφανή αστυνομικά μέτρα και την παρακώλυση των συγκοινωνιών, σχημάτισαν δυναμικές, ειρηνικές και ογκώδεις διαδηλώσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και άλλες πόλεις και ξαναζωντάνεψαν στα συνθήματα του Πολυτεχνείου, για «ψωμί, παιδεία, ελευθερία», επίκαιρα σήμερα, όπως και κατά την Εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon