Ντινόπουλος: Δεν ζήτησα ασφάλεια ανέργου, μόνο ασφάλιση ΕΔΟΕΑΠ

Ο υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος έστειλε την παρακάτω απάντηση στο blog μας, αντιδρώντας στην ανάρτησή μας για το αίτημά του στον ΕΔΟΕΑΠ.
Φυσικά και αναρτούμε τις 382 λέξεις της απάντησης του, δεν κατανοούμε γιατί να ζητήσουμε “συγγνώμη”. Αντιθέτως θα περιμέναμε να δώσει και μια απάντηση γιατί από το 2008 ως το 2013 που έκανε την αίτηση, δεν έχει πληρώσεις τις εισφορές της προαιρετικής ασφάλισης, με αποτέλεσμα να έχει χρέος άνω των 5.500 ευρώ. 
Ο Αργύρης Ντινόπουλος επιβεβαιώνει το αίτημά του, λέει όμως πως δεν ζήτησε ασφάλιστρο ανέργου αλλά κανονικό, όπως έχει το δικαίωμα και πως ο ΕΔΟΕΑΠ πρότεινε αυτή τη λύση. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΥΠΕΣ ΑΡΓΥΡΗ ΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΑΣ

« ΒΙΑΣΤΗΚΑΤΕ ΝΑ ΜΕ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΕΤΕ !»
Ας διασταυρώνατε , τουλάχιστον, την… είδηση , κάποτε οι δημοσιογράφοι έτσι κάναμε !

Η απόφασή μου (το 2007 που εκλέχτηκα βουλευτής) να επιλέξω ως ασφαλιστικό φορέα ( για τον κλάδο υγείας) τον ΕΔΟΕΑΠ με έχει αφήσει μετέωρο ασφαλιστικά για επτά ολόκληρα χρόνια. Η επιλογή ανάμεσα στον ασφαλιστικό φορέα του επαγγέλματός μου και σε αυτόν του δημοσίου ( ως βουλευτού) ήταν ( από τον νόμο) στην διακριτική ευχέρειά μου.
Επέλεξα τον ΕΔΟΕΑΠ , στον οποίο υποχρεώνομαι εγώ ο ίδιος να πληρώνω τις ασφαλιστικές εισφορές μου του κλάδου υγείας !
Μετά μάλιστα την διακοπή της προαιρετικής ασφάλισής μου στον κύριο φορέα ασφάλισης των δημοσιογράφων ( ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) ζήτησα να γίνει το ίδιο και στον ΕΔΟΕΑΠ , στον οποίο επιθυμούσα να διατηρήσω τον κλάδο υγείας πληρώνοντας ο ίδιος τις ασφαλιστικές εισφορές μου.

Με χειρόγραφη ( και ενυπόγραφη από εμένα ! ) , μάλιστα , αίτησή μου στις 27/06/2013 ζητάω ( επί λέξει) «τον διακανονισμό των οφειλών μου στον κλάδο ασθενείας» χωρίς βεβαίως σε καμία περίπτωση να ζητάω αυτό να γίνει… λόγω ανεργίας !!
Σε επανειλημμένες παρεμβάσεις μου προς τον ΕΔΟΕΑΠ ( προϊσταμένη αρμοδίου τμήματος Μαίρη Καλαϊτζή , νομικός σύμβουλος Αντώνης Καινούργιος) είχα ζητήσει να προσδιοριστεί ο τρόπος καταβολής των ασφάλιστρων.
Τονίζοντας ότι η καταβολή ασφαλίστρων…ανέργου ήταν αδιανόητη και γι’ αυτό ουδέποτε κάτι τέτοιο εφαρμόστηκε.
Αδυνατώ να καταλάβω γιατί στο χθεσινό διοικητικό συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ ανάμεσα στους διάφορους τρόπους καταβολής των ασφαλίστρων παρουσιάστηκε – από τις υπηρεσίες του ΕΔΟΕΑΠ – και πρόταση καταβολής ασφαλίστρων ανέργου !
Συνοδευόμενη , μάλιστα , από ένα μηχανογραφημένο διαβιβαστικό της αιτήσεώς μου που – βέβαια ! – δεν φέρει την δική μου υπογραφή !!
Η αίτησή μου της 27ης /06/13 είναι ήδη ανηρτημένη στον λογαριασμό μου στο facebook ( σε αυτόν με την ένδειξη Argyris Ntinopoulos – Πολιτικός)

Αναμένω την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΔΟΕΑΠ το οποίο πρέπει επιτέλους να αποφασίσει ποια είναι τα ασφάλιστρα που πρέπει να καταβάλω αφού, εκ του νόμου, έχω το δικαίωμα να επιλέξω , ως βουλευτής , τον ασφαλιστικό φορέα μου.
Επαναλαμβάνω : καταβάλλοντας ο ίδιος τις ασφαλιστικές εισφορές μου.
Λυπάμαι γιατί κάποιοι δημοσιογράφοι βιάστηκαν να με συκοφαντήσουν.
Δεν μπήκαν καν στον κόπο να διασταυρώσουν την … είδηση.
Θα ζητήσουν, άραγε, συγγνώμη ;
Ή τουλάχιστον θα αναρτήσουν αυτές τις 382 λεξούλες της απάντησής μου ;

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Ο υπουργός Ντινόπουλος απαιτεί να πληρώνει ασφάλεια ανέργου στον ΕΔΟΕΑΠ!

update:
Μας διορθώνουν, το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ δεν απέρριψε το θέμα, το ανέβαλλε! Δηλαδή υπάρχουν μέλη του ΔΣ που σκέφτονται σοβαρά να εγκρίνουν το αίτημα του;

Τα γεγονότα, για να μην κατηγορηθούμε ότι χαρακτηρίζουμε. Ο βουλευτής και νυν υπουργός Αργύρης Ντινόπουλος, δημοσιογράφος στο παρελθόν, έκανε αίτηση στον ΕΔΟΕΑΠ τον Ιούνιο του 2013 ζητώντας από τον ασφαλιστικό οργανισμό να ασφαλιστεί με το χαμηλό ασφάλιστρο των μελών του, ως άνεργος προς 43 ευρώ το μήνα.

Ο πρώην δημοσιογράφος, βουλευτής της Ν.Δ και νυν υπουργός Αργύρης Ντινόπουλος ήταν προαιρετικά ασφαλισμένος, ως είχε το δικαίωμα, στο ταμείο του ΕΔΟΕΑΠ από το 2008 ως το 2014(ως σήμερα δηλαδή). Από τότε ως και σήμερα δεν έχει πληρώσει στο ταμείο ούτε ευρώ. Χρωστάει από τη προαιρετική ασφάλιση στο ταμείο άνω των 5,5 χιλιάδων ευρώ. Αυτό το διάστημα ωστόσο χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες του ασφαλιστικού οργανισμού κανονικά.
Ο βουλευτής της Ν.Δ και νυν υπουργός απαιτεί το χαμηλότερο ασφάλιστρων ανέργων στον ΕΔΟΕΑΠ και παράλληλα να αποφασίσει το ΔΣ του ταμείου διακανονισμό, των 48 δόσεων, για να αποπληρώσει το χρέος των 5,5 χιλιάδων από τα προηγούμενα χρόνια.
Προσοχή, δεν είναι πααραμύθι. Είναι γεγονότα.
Από την κατάθεση της αίτησής του, τον Ιούνιο του 2013 ως σήμερα, πέρασαν σχεδόν 17 μήνες. Γιατί ήρθε το θέμα προς συζήτηση και απόφαση στο ΔΣ τώρα;
Σε αυτό το σημείο μπορούμε να κάνουμε εικασίες και μόνο. Σύμφωνα με πληροφορίες ο πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ Πάνος Σόμπολος “αναγκάστηκε” να φέρει σε συζήτηση την εν λόγω αίτηση επειδή ο ίδιος ο Αργύρης Ντινόπουλος “τον πίεζε”! Γιατί δεν το είχε φέρει ως σήμερα ο κύριος πρόεδρος του ταμείου; Ίσως για να τον προστατέψει; Πιθανόν…
Ο βουλευτής όμως “πιέζει” όπως ακούστηκε στη συζήτηση του ΔΣ, το οποίο φυσικά απέρριψε το αίτημά του. Είναι άνεργος ο Αργύρης Ντινόπουλος; Προφανώ όχι. Μήπως λοιπόν υπάρχει άλλος λόγος που ασκεί πίεση στο ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ να ασφαλιστεί ως άνεργος; Μήπως εκεί στα υπόγεια του Μαξίμου μπορούν να διαφωτήσουν την υπόθεση αυτή;
Το λέμε γιατί ο Αργύρης Ντινόπουλος δεν είναι ο μόνος βουλευτής, πρώην ή νυν υπουργός που απολαμβάνει τις υπηρεσίες του ΕΔΟΕΑΠ. Ως πρώην δημοσιογράφοι είναι δεκάδες τα μέλη του ταμείου που έχουν προαιρετική ή μη ασφάλιση.
Ελικρινά είμαστε περίεργοι τι μπορεί να κρύβει αυτή η απίστευτη ιστορία και περιμένουμε να μας διαφωτήσουν…
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Παγκόσμια πρεμιέρα για το έργο του Αυγερόπουλου “Agora”

Παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Κοπεγχάγης CPH:DOX (9 Νοεμβρίου 2014)

Μετά από μια τετραετία έρευνας και παραγωγής, το AGORÁ, το πολυαναμενόμενο ντοκιμαντέρ σε σκηνοθεσία Γιώργου Αυγερόπουλου μόλις ολοκληρώθηκε. Ο δημιουργός του “Εξάντα” της ΕΡΤ, παρουσιάζει την ταινία-κιβωτό της ελληνικής κρίσης σε παγκόσμια πρεμιέρα στις 9 Νοεμβρίου, στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CPH:DOX
(Κοπεγχάγη, 6-16 Νοεμβρίου 2014).

Μετά από 13 χρόνια ενεργούς δημοσιογραφίας και κινηματογραφικής τεκμηρίωσης επίκαιρων θεμάτων σε όλο τον πλανήτη, ο Γιώργος Αυγερόπουλος στρέφει επειγόντως την κάμερά του προς την πατρίδα του. Καταγράφει την εξέλιξη της κρίσης στην Ελλάδα από τα πρώτα της στάδια, ενώ αφουγκράζεται τον αντίκτυπό της στις ζωές απλών ανθρώπων, τους οποίους παρακολουθεί σε βάθος χρόνου. Γίνεται μάρτυρας των λαϊκών αντιδράσεων στο δρόμο, της ανόδου του φασισμού αλλά και των κινημάτων αλληλεγγύης, ενώ παράλληλα αναζητά απαντήσεις από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες της χώρας, καθώς και από ειδικούς αναλυτές και αρμόδιους για τη λήψη αποφάσεων από τη διεθνή πολιτική σκηνή.

Το AGORÁ συνθέτει ένα ανακεφαλαιωτικό χρονικό της κοινωνικής τραγωδίας που μαστίζει την Ελλάδα την τελευταία πενταετία, θέτοντας κρίσιμα ερωτήματα για μια παγκόσμια συστημική κρίση σε εξέλιξη και μια ευρωπαϊκή διακυβέρνηση που διεξάγει οικονομικά πειράματα υψηλού ρίσκου χωρίς να υπολογίζει το ανθρώπινο κόστος.

Η ταινία είναι μια παραγωγή της Small Planet (εταιρία παραγωγής των ντοκιμαντέρ της σειράς Εξάντας), σε συμπαραγωγή με τη δημόσια γερμανική τηλεόραση WDR (Westdeutscher Rundfunk) και το αραβικό τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera.

Την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014, το AGORÁ -στην 90λεπτη εκδοχή του- θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ CPH:DOX στην Κοπεγχάγη. Η ταινία παρουσιάζεται ως επίσημη συμμετοχή στο MEGATRENDS, ένα νέο πρόγραμμα που φιλοδοξεί να καταγράψει σύγχρονες παγκόσμιες τάσεις στο κοινωνικό, πολιτικό και τεχνολογικό πεδίο. Η προβολή του AGORÁ θα πραγματοποιηθεί με την παρουσία του σκηνοθέτη, Γιώργου Αυγερόπουλου, ο οποίος θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.

Από τις 23 Οκτωβρίου 2014, επισκεφθείτε το επίσημο site της ταινίας: www.agorathedoc.com

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Πολιτικο-οικονομικός γρίφος τα δάνεια των ΜΜΕ

Τι θα γίνει με τα δάνεια των ΜΜΕ;
Γράφει ο Marketing Week Editor

Ο χώρος των ΜΜΕ βρίσκεται σήμερα, σε ό,τι αφορά τα μεγαλύτερα από αυτά, σε πλήρη εξάρτηση από το τραπεζικό σύστημα. Τα δάνεια των τριών μεγαλύτερων εισηγμένων επιχειρήσεων ΜΜΕ το πρώτο εξάμηνο του 2014 ήταν πάνω από 370 εκατ. ευρώ, ενώ ο τζίρος τους το ίδιο διάστημα πέρασε οριακά τα 105 εκατ. ευρώ και οι ζημιές τους το ίδιο διάστημα έφτασαν τα 20 εκατ. ευρώ.
Με τα δεδομένα αυτά, είναι προφανές ότι τα δάνεια αυτά δεν μπορούν ποτέ να πληρωθούν και σε σημαντικό βαθμό θα μετατραπούν σε ζημίες των τραπεζών, δηλαδή ζημίες των ίδιων των φορολογουμένων, μια που οι τράπεζες παραμένουν ως επί το πλείστον κρατικές σε ό,τι αφορά την μετοχική τους σύνθεση. Το ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι βέβαια τι θα απογίνει με τις ίδιες τις ζημιογόνες επιχειρήσεις. Τόσο τις συγκεκριμένες, όσο και με άλλες επιχειρήσεις ΜΜΕ που βρίσκονται στην ίδια θέση.

Το ερώτημα αυτό είναι κρίσιμο όχι μόνο για τον χώρο των ΜΜΕ, αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις, αφού τα συγκεκριμένα ΜΜΕ διατηρούν μεγάλο μερίδιο της παραδοσιακής αγοράς ΜΜΕ (όχι όμως και της ταχύτατα αναπτυσσόμενης διαδικτυακής), το οποίο οι υγιέστερες οικονομικά επιχειρήσεις του χώρου καθώς και πιθανοί νέοι επενδυτές, εύλογα θα επιχειρήσουν να αποσπάσουν. Το πρόβλημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι και οι ίδιες οι τράπεζες δεν έχουν σήμερα επιτύχει να μετατραπούν σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Η πλειοψηφία των μετοχών τους συνεχίζει να ελέγχεται από το ΤΧΣ και το γεγονός ότι οι διοικήσεις τους παραμένουν «ιδιωτικές» αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επιλογή της παρούσας κυβέρνησης και της τρόικας.
Αν η κυβέρνηση αλλάξει – κάτι που σε περίπτωση που γίνουν πρόωρα εκλογές με αφορμή την προεδρική εκλογή έχει ισχυρή πιθανότητα να συμβεί με βάση τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις-, τότε κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει με τη διοίκηση των τραπεζών και κατά συνέπεια με τις διοικήσεις των εταιρειών με ζημίες και υψηλό επίπεδο δανεισμού ΜΜΕ. Πρόκειται για ένα πολιτικο-οικονομικό γρίφο στον οποίο δεν εμπλέκεται μόνο η ελληνική πλευρά, αλλά και η ευρωπαϊκή, αφού φαίνεται ότι υπάρχουν εκείθεν πιέσεις για επίλυση του θέματος πριν το τέλος του έτους και την επίσημη λήξη του ευρωπαϊκού προγράμματος.

Το συγκεκριμένο κουβάρι δεν είναι εύκολο να επιλυθεί και γιατί τα ίδια κεφάλαια των ζημιογόνων επιχειρήσεων ΜΜΕ είναι πλέον πολύ περιορισμένα και αν οι σημερινοί μέτοχοι επιθυμούσαν να διατηρήσουν τη διοίκηση με μη χαριστικούς όρους θα έπρεπε να βρουν πολύ σημαντικά κεφάλαια, από ίδιους ή άλλους πόρους, σε εγχειρήματα που αντικειμενικά με τις σημερινές συνθήκες δεν παρουσιάζουν για κανονικούς επενδυτές κανένα οικονομικό ενδιαφέρον. Επίσης το θέμα περιπλέκεται έτι περαιτέρω γιατί τα οικονομικά συμφέροντα κάποιων από τους εμπλεκόμενους σε σχέση με τις άλλες δραστηριότητες του ελληνικού κράτους είναι πολύ σημαντικά, αλλά και γιατί η επιρροή των συγκεκριμένων ΜΜΕ σε ό,τι αφορά την παρούσα κυβέρνηση (την οποία έχουν στηρίξει), είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Ορθολογικές λύσεις ασφαλώς υπάρχουν. Παράδειγμα, θα μπορούσε να προχωρήσει η μετοχοποίηση των σχετικών δανείων και η πώληση των μετοχών σε ανοικτούς δημόσιους διαγωνισμούς από την πλευρά των τραπεζών. Διαγωνισμούς που θα διέπονται όμως από ειδική νομοθεσία που (α) θα επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο της σχετικής διαδικασίας με την υπαγωγή της σε ευρωπαϊκές οδηγίες που διέπουν παρόμοιες διαγωνιστικές διαδικασίες, για να αποφευχθούν χαριστικοί διαγωνισμοί, και (β) θα προβλέπει αυστηρές διαδικασίες πόθεν έσχες σε όσους συμμετέχουν σε αυτούς. Το τι θα συμβεί όμως στην πράξη μπορεί κανείς να στοιχηματίσει
ότι θα είναι πιο περίπλοκο και πολύ λιγότερο διαφανές.
Ο χώρος των ΜΜΕ βρίσκεται σήμερα, σε ό,τι αφορά τα μεγαλύτερα από αυτά, σε πλήρη εξάρτηση από το τραπεζικό σύστημα. Τα δάνεια των τριών μεγαλύτερων εισηγμένων επιχειρήσεων ΜΜΕ το πρώτο εξάμηνο του 2014 ήταν πάνω από 370 εκατ. ευρώ, ενώ ο τζίρος τους το ίδιο διάστημα πέρασε οριακά τα 105 εκατ. ευρώ και οι ζημιές τους το ίδιο διάστημα έφτασαν τα 20 εκατ. ευρώ.

Με τα δεδομένα αυτά, είναι προφανές ότι τα δάνεια αυτά δεν μπορούν ποτέ να πληρωθούν και σε σημαντικό βαθμό θα μετατραπούν σε ζημίες των τραπεζών, δηλαδή ζημίες των ίδιων των φορολογουμένων, μια που οι τράπεζες παραμένουν ως επί το πλείστον κρατικές σε ό,τι αφορά την μετοχική τους σύνθεση. Το ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι βέβαια τι θα απογίνει με τις ίδιες τις ζημιογόνες επιχειρήσεις. Τόσο τις συγκεκριμένες, όσο και με άλλες επιχειρήσεις ΜΜΕ που βρίσκονται στην ίδια θέση.

Το ερώτημα αυτό είναι κρίσιμο όχι μόνο για τον χώρο των ΜΜΕ, αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις, αφού τα συγκεκριμένα ΜΜΕ διατηρούν μεγάλο μερίδιο της παραδοσιακής αγοράς ΜΜΕ (όχι όμως και της ταχύτατα αναπτυσσόμενης διαδικτυακής), το οποίο οι υγιέστερες οικονομικά επιχειρήσεις του χώρου καθώς και πιθανοί νέοι επενδυτές, εύλογα θα επιχειρήσουν να αποσπάσουν. Το πρόβλημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι και οι ίδιες οι τράπεζες δεν έχουν σήμερα επιτύχει να μετατραπούν σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Η πλειοψηφία των μετοχών τους συνεχίζει να ελέγχεται από το ΤΧΣ και το γεγονός ότι οι διοικήσεις τους παραμένουν «ιδιωτικές» αποτελεί σε μεγάλο βαθμό επιλογή της παρούσας κυβέρνησης και της τρόικας. Αν η κυβέρνηση αλλάξει – κάτι που σε περίπτωση που γίνουν πρόωρα εκλογές με αφορμή την προεδρική εκλογή έχει ισχυρή πιθανότητα να συμβεί με βάση τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις-, τότε κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει με τη διοίκηση των τραπεζών και κατά συνέπεια με τις διοικήσεις των εταιρειών με ζημίες και υψηλό επίπεδο δανεισμού ΜΜΕ. Πρόκειται για ένα πολιτικο-οικονομικό γρίφο στον οποίο δεν εμπλέκεται μόνο η ελληνική πλευρά, αλλά και η ευρωπαϊκή, αφού φαίνεται ότι υπάρχουν εκείθεν πιέσεις για επίλυση του θέματος πριν το τέλος του έτους και την επίσημη λήξη του ευρωπαϊκού προγράμματος.

Το συγκεκριμένο κουβάρι δεν είναι εύκολο να επιλυθεί και γιατί τα ίδια κεφάλαια των ζημιογόνων επιχειρήσεων ΜΜΕ είναι πλέον πολύ περιορισμένα και αν οι σημερινοί μέτοχοι επιθυμούσαν να διατηρήσουν τη διοίκηση με μη χαριστικούς όρους θα έπρεπε να βρουν πολύ σημαντικά κεφάλαια, από ίδιους ή άλλους πόρους, σε εγχειρήματα που αντικειμενικά με τις σημερινές συνθήκες δεν παρουσιάζουν για κανονικούς επενδυτές κανένα οικονομικό ενδιαφέρον. Επίσης το θέμα περιπλέκεται έτι περαιτέρω γιατί τα οικονομικά συμφέροντα κάποιων από τους εμπλεκόμενους σε σχέση με τις άλλες δραστηριότητες του ελληνικού κράτους είναι πολύ σημαντικά, αλλά και γιατί η επιρροή των συγκεκριμένων ΜΜΕ σε ό,τι αφορά την παρούσα κυβέρνηση (την οποία έχουν στηρίξει), είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Ορθολογικές λύσεις ασφαλώς υπάρχουν. Παράδειγμα, θα μπορούσε να προχωρήσει η μετοχοποίηση των σχετικών δανείων και η πώληση των μετοχών σε ανοικτούς δημόσιους διαγωνισμούς από την πλευρά των τραπεζών. Διαγωνισμούς που θα διέπονται όμως από ειδική νομοθεσία που (α) θα επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο της σχετικής διαδικασίας με την υπαγωγή της σε ευρωπαϊκές οδηγίες που διέπουν παρόμοιες διαγωνιστικές διαδικασίες, για να αποφευχθούν χαριστικοί διαγωνισμοί, και (β) θα προβλέπει αυστηρές διαδικασίες πόθεν έσχες σε όσους συμμετέχουν σε αυτούς. Το τι θα συμβεί όμως στην πράξη μπορεί κανείς να στοιχηματίσει ότι θα είναι πιο περίπλοκο και πολύ λιγότερο διαφανές.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Ο νέος εκπρόσωπος του Μπακατσέλου “έστησε” τους απλήρωτους εργαζόμενους του “Αγγελιοφόρου”

<<Καψόνια, μπαρούτι και κούφιες υποσχέσεις σε «Αγγελιοφόρο»>>.

Γράφει το: agelioforum.wordpress.com
Σε ψυχολογικές δοκιμασίες στρατιωτικής έμπνευσης αποφάσισε να υποβάλει η εργοδοσία του «Αγγελιοφόρου» τους 120 απλήρωτους εργαζόμενους που απασχολεί.
Έπειτα από σκόπιμες καθυστερήσεις πολλών εβδομάδων, η διοίκηση της Εκδοτικής Βορείου Ελλάδος ΑΕ, της εταιρίας που εκδίδει τον «Αγγελιοφόρο» και σειρά άλλων εντύπων στη Θεσσαλονίκη, εδέησε αργά σήμερα, Τρίτη, το μεσημέρι να λύσει τη γριφώδη σιωπή της και να προσκαλέσει το προσωπικό, για να το ενημερώσει. 
Έτσι, απέστειλε αιφνιδιαστικά e-mail, ζητώντας απ’ όλους να σπεύσουν να εμφανιστούν ‒ σε λιγότερο από 60 λεπτά της ώρας ‒ σε ευρεία συνάντηση, στην οποία θα μιλούσε ο φρεσκοδιορισμένος εκπρόσωπος της διοίκησης, Παντελής Χαλβατζάκης. Το φλέγον ζήτημα, που αποτελεί καθημερινό αντικείμενο συζήτησης και επί του οποίου όλοι προσδοκούσαν να γίνουν λίγο… σοφότεροι, είναι οι επαναλαμβανόμενες καθυστερήσεις της μισθοδοσίας.

Οι εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν σχεδόν στο σύνολό τους στα κεντρικά γραφεία της εταιρίας, στην οδό Δαναΐδων 4, και ανέμεναν από τον κατ΄ επάγγελμα δικηγόρο Παντελή Χαλβατζάκη, ο οποίος εσχάτως εκτελεί και χρέη γενικού διευθυντή της εταιρίας, να δώσει εξηγήσεις και να αναλάβει δεσμεύσεις για την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών τους.
Ωστόσο, την ώρα που όλοι είχαν συγκεντρωθεί και περίμεναν να… διαφωτιστούν, κατέφθασε νέα, επείγουσα ηλεκτρονική ειδοποίηση, σύμφωνα με την οποία η ενημέρωση αναβάλλεται για 24 ώρες, χωρίς να δοθεί καμία απολύτως εξήγηση. Στις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες των παρισταμένων εκπρόσωποι της διοίκησης έκαναν λόγο για «σφάλμα της γραμματείας» και «παρανόηση εκ μέρους μίας υπαλλήλου».
Η αναβολή της συνάντησης πυροδότησε νέο κύμα οργής κατά της εργοδοσίας, καθώς οι περισσότεροι εργαζόμενοι θεωρούν ότι εμπαίζονται με κούφιες υποσχέσεις και καλούνται να συμμετάσχουν σε καψόνια στρατιωτικού τύπου, την ώρα που στερούνται το μισθό τους και εξωθούνται στην ανέχεια.
Η ατμόσφαιρα στις κεντρικές εγκαταστάσεις του «Αγγελιοφόρου» μυρίζει πλέον… μπαρούτι. Σχεδόν το σύνολο του προσωπικού δεν έχει ακόμη πληρωθεί το μισθό του Ιουλίου, ενώ έχει λαμβάνειν το 60% των αποδοχών ενός μηνός για την εργασία του κατά τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2013 – κι αυτό παρά το γεγονός ότι υπέγραψε ατομικές συμβάσεις με μειώσεις μισθών από 25% έως 30%.
Ο επικεφαλής του εκδοτικού συγκροτήματος, Αλέξανδρος Κ. Μπακατσέλος, αποφεύγει συστηματικά κατά τους τελευταίους μήνες να συναντηθεί με το προσωπικό της εταιρίας του και να το ενημερώσει επαρκώς, επιτρέποντας έτσι να καλλιεργούνται σενάρια για τους χειρισμούς και τις επιδιώξεις του.
Ο γνωστός επιχειρηματίας της Θεσσαλονίκης, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της Πυραμίς Μεταλλουργία ΑΕ, μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής ανοξείδωτων νεροχυτών διεθνώς, έχει οικοδομήσει επί σειρά ετών το επιχειρηματικό και κοινωνικό προφίλ του, προβάλλοντας με κάθε ευκαιρία την ιδιότητα του εκδότη εφημερίδας, ιδίως στα ταξίδια του στο εξωτερικό. Ωστόσο, έχει επί της ουσίας αθετήσει σχεδόν όλες τις υποσχέσεις που έχει δώσει στο εσωτερικό, είτε ο ίδιος είτε μέσω εκπροσώπων του, κατά τα τελευταία δύο χρόνια προς τους εργαζόμενους του εκδοτικού συγκροτήματος που εκπροσωπεί.
Έτσι, παρά τις διαβεβαιώσεις του, οι οποίες συνοψίζονται στη φράση «θα απολύσω όσους δεν χρειάζομαι, αλλά όσους κρατήσω θα τους πληρώνω στην ώρα τους, γιατί αυτό είναι θέμα τιμής για μένα», αρνείται να καταβάλει από τις αρχές του 2012 έως και σήμερα εγκαίρως τη μισθοδοσία σε όσους απασχολεί. Το αποτέλεσμα είναι γύρω στους 120 εργαζομένους να εξωθούνται μαζί με τις οικογένειές τους στα όρια της επιβίωσης, αναλογιζόμενοι ταυτοχρόνως το τι τους επιφυλάσσουν οι απώτερες στοχεύσεις της εργοδοσίας.
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Η αποσύνθεση του Mega

Από τη στήλη ΑποΤΥΠΟματα στο περιοδικό Hot Doc

Χρειάστηκαν πέντε χρόνια τυφλής υποστήριξης στην πολιτική της τρόϊκας για να καταρρεύσει το κυρίαρχο ενημερωτικό κανάλι, το Mega. Ο ενημερωτικός τομέας αφού αποψιλώθηκε σταδιακά από το «ζωντανό» ρεπορτάζ που μετέφερε εικόνες και φωνές της κοινωνίας στην πολιτική εξουσία, αφού μετατράπηκε σε τηλεβόα της τροϊκανής πολιτικής και υποβολέα της εκάστοτε κυβέρνησης (Παπανδρέου-Παπαδήμου-Σαμαρά-Βενιζέλου), αποσυντίθεται. Ειρωνεία ή αστείο, όπως το βλέπει κάποιος, είναι ότι «πέτρα του σκανδάλου» είναι ο γενικός διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης. 
Ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος. Ο οποίος υπηρέτησε πιστά τον πρώτιστο σκοπό των ιδιοκτητών του καναλιού, προσέφερε όλα τα δημοσιογραφικά εργαλεία για την επικυριαρχία του πολιτικού μηνύματος στην κοινωνία.
Δεν ξέρουμε αν στην περίπτωση του Mega ισχύει η αρχή «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν». Ίσως απλώς να υπάρχει άλλο πρόσωπο, άλλος «δημοσιογράφος», άλλο στέλεχος με μεγαλύτερα εχέγγυα υποταγής. Ο Φώτης Μπόμπολας, πλειοψηφών μέτοχος του Mega με ποσοστό 32,73% πάτησε πόδι για τον διευθυντή ειδήσεων. Θέλει, λέει, να αλλάξει ο διευθυντής ειδήσεων και στη θέση του να αναλάβει άλλο στέλεχος, προφανώς από το εκδοτικό συγκρότημά του. Βοούν οι διάδρομοι στη Μεταμόρφωση για το πρόσωπο που έχει τις ευλογίες Μπόμπολα ή που θα ήθελε να τις έχει…

Για αυτό το σκοπό ο Φώτης Μπόμπολας ήρθε σε σύγκρουση με τον πατέρα του, τον Γιώργο Μπόμπολα ο οποίος για να δείξει έμπρακτα την υποστήριξη του στον διευθυντή του Mega, μπήκε στο κοντρόλ ειδήσεων του καναλιού! Σε άλλη περίπτωση θα γελούσαμε με τις κατινιές των μεγαλοεκδοτών της χώρας. Σε αυτή την περίπτωση, του καναλιού που δίνει πολιτική γραμμή ακόμη και στα κυβερνητικά στελέχη, είναι φανερό πως κάτι πολύ σοβαρότερο τρέχει.

Οι απαιτήσεις του Φώτη Μπόμπολα φωτίζουν τουλάχιστον μια πλευρά της πρόσφατης κρίσης στο Mega. Έθεσε ζήτημα αλλαγής διοικητικού συμβουλίου της «Τηλέτυπος» με σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης της εταιρείας. Ανήκουστα πράγματα, όταν το κανάλι διοικείται από το 1999 και εντεύθεν μόνο με ομόφωνες αποφάσεις όλων των μετόχων που εκπροσωπούνται στο ΔΣ. Δηλαδή των Σταύρου Ψυχάρη, Γιώργου και τώρα Φώτη Μπόμπολα, Βαρδή και τώρα Γιώργου Βαρδινογιάννη. Η πληροφορία ότι ο Φώτης Μπόμπολας έχει ζήτημα ή προτίθεται να θέσει θέμα με την εκπροσώπηση της πλευράς Βαρδινογιάννη, προκαλεί επιπλέον ερωτηματικά. Ο όμιλος Βαρδινογιάννη μετέχει στο Mega μέσω εξωχώριων εταιρειών και με μικρότερο ποσοστό από ότι οι «σύμμαχοι» Μπόμπολας-Ψυχάρης. Όμως στο εκδοτικό παιχνίδι ο Βαρδινογιάννης φέρεται να τα έχει βρει με τον μπαμπά Μπόμπολα. Γρίφος για δυνατούς λύτες…

Αν προστεθεί σε αυτό το σκηνικό και η παρατεταμένη αναμονή για την τύχη του ΔΟΛ, αν δηλαδή τελικά θα οδηγηθεί σε συγχώνευση με το συγκρότημα Μπόμπολα ή θα εξαγοραστεί από αυτό, ο γρίφος γίνεται δυσκολότερος.

Το βέβαιο είναι ότι η δύναμη του Mega, της ενημέρωσης του Mega είναι πλέον ανύπαρκτη. Το δελτίο ειδήσεων έχει προ πολλού καταρρεύσει σε αξιοκρατία και εγκυρότητα. Το αν θα χάσει και τα ηνία της διαχείρισης στον έλεγχο της κοινωνίας, μένει να το δούμε.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon