Οργισμένη αντίδραση φοιτητών για την κουκούλα “δωσίλογων” στο “Πρώτο Θέμα”

H ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ εαακ για τη στοχοποίηση φοιτητή από το Πρώτο Θέμα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΑΔΕΡΦΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ:

Δεν πετάξαμε κανένα σκουπίδι
Είναι ακόμη όλα στην πιάτσα
Μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο προφανές το εξής: ζούμε σε μια χώρα που λαμόγια σαν το Θέμο Αναστασιάδη όχι μόνο την βγάζουν καθαρή, όχι μόνο έχουν λόγο αλλά μπορούν και ορίζουν τον πιο επιθετικό χαρακτήρα των κινήσεων εντός των ΜΜΕ απέναντι στις δυνάμεις του κινήματος.  Ο λόγος για το Πρώτο Θέμα και την δημοσίευση που στοχοποιεί ονομαστικά συνάδερφο και σύντροφό μας, μέλος της ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ, για την συμμετοχή του στην κινητοποίηση των ΦΣ στο γραφείο του Φορτσάκη το πρωί της Δευτέρας 24/11 και τη ρίψη σκουπιδιών στο γραφείο του πρύτανη.
Από ό,τι φαίνεται ζούμε στην δημοκρατία των μαφιόζων με talk show, που ξεπλένουν φράγκα ενώ παράλληλα «λανσάρουν γκόμενες», με τον ίδιο τρόπο που θα λάνσαραν ένα καινούργιο αυτοκίνητο και παράλληλα, κρυφά ή απροκάλυπτα, επιτίθενται με κάθε τρόπο σε όποια φωνή αμφισβητεί, διεκδικεί, καταγγέλλει το υπάρχον και οραματίζεται κάτι λιγότερο ή περισσότερο καλύτερο, λιγότερο ή περισσότερο διαφορετικό.
Δεν πετάξαμε κανένα σκουπίδι δυστυχώς. Τα αφήσαμε όλα εκεί που ήτανε.

Ο κύριος Θέμος είναι στη θέση του. Λέει τα αστεία του, «λανσάρει τα κορίτσια του», ξεπλένει τα φράγκα του.
Ο κύριος Σαμαράς είναι στη θέση του. Κλέβει τις οικογένειές μας, ντουρώνει τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, μας λέει όλους αλήτες, κρατάει και μια επαφή με τη Χρυσή Αυγή για παν ενδεχόμενο.

Ο κύριος Φορτσάκης είναι στη θέση του. Καλεί τα ΜΑΤ να δείρουν συμφοιτητές μας, γεμίζει τον τόπο security την ίδια στιγμή που το πανεπιστήμιο αδειάζει από κάθε άλλο εργαζόμενο, δεν του καίγεται καρφί για το αν μπορούμε να σπουδάζουμε σαν ρομπότ, αν έχουμε τα λεφτά για ό,τι χρειαζόμαστε, για το τι πτυχίο θα πάρουμε. Έχει την εταιρία του, τις δουλειές του, τα διεθνή και εγχώρια meetings.
Όλα αυτά τα σκουπίδια είναι στις θέσεις τους. Απείραχτα. Αυτοί που στοχοποιούνται, αυτοί που για άλλη μια φορά έρχονται πρώτοι να πληρώσουν τις συνέπειες του αγώνα τους είναι οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι, οι ίδιοι οι φοιτητές.
Η στοχοποίηση αυτή, συνήθης πρακτική του πρωταθλητή των χαφιέδων, σεξίσταρου και μεγαλειώδους σκουπιδιού, Θέμου Αναστασιάδη, είναι προφανές ότι επιχειρεί να τρομοκρατήσει όχι μόνο τον σύντροφό μας αλλά όλους εμάς, ολόκληρο το φοιτητικό κίνημα. Επιχειρεί να μας δείξει ότι όποιος δεν κάθεται καλά, όποιος αντιστέκεται και δεν ντρέπεται να το δείξει σε όλο τον κόσμο, μια μέρα θα δει την οποιαδήποτε κωλοφυλλάδα να μπεγλερίζει με τα προσωπικά του δεδομένα, να τα αναπαράγει κατά το δοκούν, να τον ανεμίζει ως κόκκινο πανί σε κάθε λογής ρουφιάνο, φασίστα, αστυνομικό και καθηγητή.
Ξέρουμε ποιοι είναι και τι κάνουν χρόνια τώρα. Ξέρουμε όμως επίσης ότι απορούν. Απορούν με όλους εμάς που επιμένουμε να αγωνιζόμαστε και να δρούμε με τα πρόσωπά μας μπροστά. Που επιμένουμε να μην κρυβόμαστε, αλλά να υπερασπιζόμαστε στο ακέραιο τις πράξεις μας. Έτσι μας έμαθαν τα σχήματα της ΕΑΑΚ.
Και απορούν κυρίως επειδή ποτέ τους δεν είχαν την αξιοπρέπεια να κάνουν κάτι αντίστοιχο οι ίδιοι, όπως και στην εν λόγω ανάρτηση του Πρώτου Θέματος δεν αναφέρεται καν ο δημοσιογράφος.
Δεν πετάξαμε κανένα σκουπίδι δυστυχώς.
Έχουμε, όμως, πολλά από ό,τι φαίνεται να πετάξουμε ακόμα.
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Η «σχεδία» της ευαισθησίας

Το νέο τεύχος κυκλοφορεί στους δρόμους από αύριο Τετάρτη 

Καθόμαστε στη ζεστή αγκαλιά ενός υπερευαίσθητου Άι Βασίλη, αγοράζουμε όχι ό,τι μας αρέσει, αλλά ό,τι μας λένε, δοκιμάζουμε φρουτάκια, στέλνουμε το θείο στο Μουντιάλ, παρακολουθούμε τα παιδιά να κάνουν Τέχνη, ανεβαίνουμε στο σανίδι για μια ξεχωριστή παράσταση, νικάμε το φόβο και περπατάμε στης πόλης τα στενά, συνομιλούμε για τη φιλία και τον έρωτα, αλλά και για την τηλεόραση, στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι σε ένα απρόθυμο σύμβολο. Αυτά και άλλα πολλά, μόνο
Από αυτή την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου στους δρόμους της πόλης.
«Ο Μπερκίν ήταν παιδί όλων». Ο λόγος για τον 14χρονο «Τούρκο Αλέξη» που σκοτώθηκε από πυρά αστυνομικών, κατά τη διάρκεια των μεγάλων διαδηλώσεων στο πάρκο Γκεζί της Κωνσταντινούπολης, το περσινό καλοκαίρι. Ο πατέρας του 14χρονου απρόθυμου συμβόλου Σάμι Ελβάν, μιλάει αποκλειστικά στη «σχεδία» για τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας και την παρηγοριά που δίνει η αγάπη του κόσμου.
Είναι μία από τις πέντε συνεντεύξεις που φιλοξενούνται στο νέο τεύχος (#21, Δεκέμβριος 2014) του περιοδικού δρόμου «σχεδία». 

Οι ηθοποιοί Ντίνα Κώνστα και Ναταλία Στυλιανού, ο σκηνοθέτης Νίκος Γκεσούλης, η διευθύντρια του Μουσείου Ελληνικής Παιδικής Τέχνης κ. Εύα Σταμάτη είναι οι υπόλοποι… πρωταγωνιστές των συνεντεύξεων.
Στις διπλανές σελίδες ο σκηνοθέτης και φωτογράφος Κώστας Ζυρίνης με τη σύζυγο και συνεργάτη του Ισαβέλλα Μπερτράν μιλούν για την κοινή τους ζωή, ενώ ο συγγραφέας Δημήτρης Νόλλας και η Τζένη Θεοφανοπούλου από το Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης Αγίας Παρασκευής συνομιλούν με αφορμή έναν Πανελλήνιο Διαγωνισμό
Διηγήματος με θέμα την αλληλεγγύη.
Ένα εκτενές αφιέρωμα στην ελληνική συμμετοχή στο 12ο Παγκόσμιο Κύπελλο Αστέγων, που έγινε στη Χιλή δεν θα μπορούσε να λείπει από το τεύχος. Η ομάδα επέστρεψε φορτωμένη με γκολ και εμπειρίες και οι πρωταγωνιστές περιγράφουν τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησαν.
Οι μαρτυρίες μαθητών των σχολείων που περπάτησαν το κέντρο της πόλης, γνωρίζοντας τις κοινωνικές δομές και συζητώντας με τους οδηγούς των «Αόρατων Διαδρομών» της «σχεδίας» είναι το θέμα του ρεπορτάζ με τίτλο «Διαδρομές κόντρα στον εφησυχασμό».
Από τις αρχές του 2015, φρουτάκια δεν θα βρίσκουμε μόνο στους πάγκους της λαϊκής και στα ράφια του σούπερ μάρκετ. Οι «κουλοχέρηδες» στη νέα τους φορεσιά θα κατακλύσουν τον τόπο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. «Τα φρουτάκια της βιτρίνας» περιγράφουν αυτό που συνεπάγεται.
Η χειραγώγηση της επιθυμίας» είναι ο τίτλος του ρεπορτάζ για το «νευρομάρκετινγκ» και το πώς οι εταιρείες επιδιώκουν να διαμορφώσουν την καταναλωτική μας συνείδηση.
Από το χριστουγεννιάτικο τεύχος, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ένας «υπερευαίσθητος Άι Βασίλης». Πρόκειται για ένα ξεχωριστό κοινωνικό πρόγραμμα για αυτιστικά παιδιά, που εφαρμόζεται με επιτυχία στο εξωτερικό.
Αυτά και άλλα πολλά, σε λέξεις και εικόνες, στο τεύχος #21 της «σχεδίας» (Δεκέμβριος 2014), που κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης από την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου.
Υπενθυμίζεται ότι η «σχεδία», όπως συμβαίνει με όλα τα περιοδικά δρόμου του
πλανήτη, δεν πωλείται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου (περίπτερα κ.λπ.). 
Πωλείται αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της πόλης από διαπιστευμένους πωλητές. Οι πωλητές αυτοί προέρχονται από ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες: Άστεγοι, άνεργοι και γενικώς άνθρωποι που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Είναι άνθρωποι που βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που μαστίζει την ελληνική γη. Από την τιμή πώλησης του περιοδικού (3,00 ευρώ), το 50% (δηλαδή το 1,50€) πηγαίνει απευθείας στον ίδιο τον πωλητή.

«126 εφημερίδες δρόμου, 41 χώρες, 5 ήπειροι, 14.000 άστεγοι πωλητές, 6.000.000 αναγνώστες, 1 φωνή ενωμένη ενάντια στη φτώχεια» είναι το σύνθημα του Διεθνούς
Δικτύου Εφημερίδων του Δρόμου (International Network of Street Papers – INSP, www.street-papers.org).

ΥΓ.: Να θυμάστε, επίσης, ότι οι πωλητές της «σχεδίας» δίνουν και απόδειξη. Σας παρακαλούμε θερμώς, να μην ξεχνάτε να την παίρνετε!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Για ποια αλληλεγγύη μιλάτε;

Γράφει η Δήμητρα Σωτηριάδου
δημοσιογράφος, ιδρυτικό μέλος της Συνταγματικής Παρέμβασης των Ελλήνων – ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ

Επειδή έρχονται Χριστούγεννα και όλοι ποντάρουν (εκ του πονηρού) στο συναίσθημα, καλό είναι ως δημοσιογράφοι να ενισχύσουμε τις ανθρώπινες αξίες και την αλληλεγγύη μεταξύ μας στις δύσκολες αυτές στιγμές της κρίσης,που ας μην ξεχνάμε,μέρος ευθύνης φέρουν μέλη της δημοσιογραφικής μεγάλης οικογένειας,γνωστά και ως ντόμπερμαν της ενημέρωσης, αφού αντί για έλεγχο της εξουσίας 4 χρόνια τώρα,προέταξαν το συμφέρον των ιδιοκτητών των ΜΜΕ παραπληροφορώντας συνειδητά την κοινή γνώμη, συμμετέχοντας ενεργά στην επιβολή των μνημονίων και την εξαθλίωση των πολιτών…..
Για να υπάρξει όμως αλληλεγγύη,θα πρέπει και τα περίπου 8.000 μέλη των ενώσεων ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ, ΕΤΗΠΤΑ, ΕΠΗΕΑ, ΕΣΠΗΤ….να γίνουμε μέρος του προβλήματος των ανέργων και κυρίως όσων αδυνατούν να σιτίσουν την οικογένειά τους….Για δεύτερη όμως χρονιά οι ενώσεις υπογράψατε πρωτόκολλο συνεργασίας με την αρχιεπισκοπή ,για την παροχή (300) δεμάτων τροφίμων μηνιαίως, χωρίς να ζητήσετε τη δική μας συμβολή.
Δηλαδή, η μεγάλη μόνο οικογένεια των δημοσιογράφων, που αποτελείται από προνομιούχους και μη συνταξιούχους, από έχοντες μια εργασία φανερή έως τρεις, τέσσερις πέντε και…αφανέρωτες, από δημοσιογράφους – μετόχους που τρώνε με χρυσά κουτάλια,από δημοσιογράφους – εκδότες,από δημοσιογράφους – βουλευτές, δε μπορεί να ενισχύσει τους άνεργους συναδέλφους της. Δεν τους περισσεύει ούτε δύο ευρώ το μήνα.
Και μαζί με τα άλλα μέλη των ενώσεων περίπου 8.000 το σύνολο δε μπορούν να εξασφαλίσουν 300 δέματα σίτισης κάθε μήνα. Και απευθύνεστε στην εκκλησία την ώρα που δημοσιογράφοι, της ασκούν κριτική για φοροδιαφυγή και ιδιοτελή συμπεριφορά.

Μου “δίνεται “λοιπόν το δικαίωμα να σκεφτώ ότι,η μη ενεργή συμμετοχή όλων των μελών στο σημαντικό αυτό πρόβλημα επιβιώσης άνεργων συναδέλφων βοηθά μια συγκεκριμμένη στρατηγική επιβίωσης των προεδρείων των ενώσεων στους καιρούς της κρίσης ,όπως ακριβώς επιβιώνουν ως “μονάρχες” κάποιοι δημοτικοί άρχοντες γνωστοί και ως δήμαρχοι των συσσιτίων και των εκκλησιαστικών συνεργασιών. Οπως οι πολίτες δηλαδή που έχουν πρόβλημα επιβίωσης και εξαρτώνται πια από τα εκκλησιαστικά συσσίτια έτσι και οι συνάδελφοι που ζουν δύσκολα χωρίς να μπορούν να συντηρήσουν τις οικογένειες τους,κρέμονται και θα κρέμονται κάθε φορά από τα πρωτόκολλα συνεργασίας με την αμφισβητούμενη εκκλησιαστική αρχή.
Οσοι γνωρίζουν από εθελοντικές δράσεις αλληλεγγύης, κάθε δέμα τροφίμων μηνιαίως μπορεί να εξασφαλιστεί από 40 έως 50 ευρώ σε συνεργασία με σούπερ μάρκετ,κάτι που κάνουν εκκλησία και οι δήμοι….δηλαδή με 2 ευρώ ο καθένας μας θα συγκεντρώναμε 300 και παραπάνω δέματα. Με 3 ευρώ ο καθένας, θα αγοράζαμε δέματα, χωρίς καμμια συμφωνία με σούπερ μάρκετ, αξίας 70 ευρώ το ένα. Ενα δέμα όπως ξέρετε περιλαμβάνει τυριά,ζυμαρικά άσπρια και λάδι.

Με 70 ευρώ το μηνιαίο δέμα για μια τετραμελή οικογένεια θα περιελάμβανε…(τιμές χωρίς καμμιά συμφωνία με S.M)
– ΔΎΟ ΚΙΛΆ ΦΈΤΑ , 14 ΕΥΡΏ,
– ΕΝΑ ΚΙΛΟ ΤΥΡΙ ΓΙΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ, 8 ΕΥΡΩ,
– 4 ΚΙΛΑ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ 8 ΕΥΡΩ,
– 4 ΚΙΛΑ ΟΣΠΡΙΑ 8 ΕΥΡΩ,
– 4 ΚΙΛΆ ΛΆΔΙ 32 ΕΥΡΩ

1. Εάν λοιπόν τα 8.000 μέλη,δίναμε από 2 έως 3 ευρώ ο καθένας, κάθε μήνα θα υπερκαλύπταμε τις ανάγκες των οικογενειών.

2. Επίσης, ανάμεσα στα 8.000 μέλη αυτής της μεγάλης οικογένειας υπάρχουν νέοι καλλιτέχνες δημιουργοί ,που ασχολούνται με τέχνες,με εικαστικά,ακόμα ακόμα και με παραδοσιακές συνταγές γλυκών,σαπουνιών κ.λ.π -ανεκμετάλλευτα ταλέντα δηλαδή,με την καλή πάντα έννοια- που εάν οργανώναμε λοιπόν μόνοι μας εκθέσεις ανιδιοτελείς και όχι όπως τα φιλανθρωπικά γκαλά των μεγαλοκυριών που φημίζονται κυρίως για την ανακύκλωση των σχέσεων ,θα συγκεντρώναμε ποσά ικανά για την ανακούφιση των συναδέλφων….
Αρκεί λοιπόν να συμμετέχουμε πραγματικά στο πρόβλημα και όχι να το πετάμε σαν μπαλάκι σε όσους αμφισβητούμε….

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Νέα αναβολή switch off αποκαλύπτει το νέο τεύχος του Digital TV Info

Για νέα “σιωπηρή” αναβολή της ψηφιακής μετάβασης σε Κρήτη και νησιά του Αιγαίου γράφει στο ρεπορτάζ του το νέο τεύχος του περιοδικού Digiatal TVinfo που κυκλοφορεί στα περίπτερα. Το περιοδικό που βγήκε την ημέρα του switch off σε Κεντρική Μακεδονία, Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα, γράφει πως  <<η Digea δηλώνει έτοιμη για το επόμενο switch off, αυτό σε Ήπειρο, Δυτική Μακεδονία, Ιόνιο και Αιτωλοακαρνανία αλλά για τις 29 Δεκεμβρίου το πιθανότερο είναι πως θα αναβληθεί για το 2015! Η προεργασία βέβαια στην Κρήτη έχει ήδη αρχίσει για την εξασφάλιση των κέντρων εκπομπής από δήμους και περιφέρεια ενώ για τις συμβάσεις με τους εκεί περιφερειακούς σταθμούς παραμένει ένα μεγάλο ερώτημα>>. Και ακόμη ότι <<για την αναβολή αυτή είναι βέβαιο πως είναι ενήμερη και σύμφωνη η γενική γραμματεία Τηλεπικοινωνιών του υπουργείου Μεταφορών.
Στα άλλα θέματα του περιοδικού ξεχωρίζει το άρθρο του Θανάση Κυριακόπουλου για τους gap fillers.

Το περιοδικό Ψηφιακή Τηλεόραση (Digital TV info) στα περίπτερα

Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού Digital TV info βρίσκεται ήδη στα περίπτερα, αφού όπως σας έχουμε ενημερώσει εδώ και ένα 6μηνο από το επόμενο τεύχος αλλάζουμε όνομα σε Ψηφιακή Τηλεόραση.
Και στο νέο τεύχος διατηρούμε την υψηλή ποσότητα ύλης, διαθέτοντας συνολικά 132 σελίδες, με ποιοτικά θέματα που καταπιάνονται στο 100% με την αγορά της δορυφορικής και ψηφιακής τηλεόρασης. Αντίστοιχα διατηρείται και η αύξηση της ύλης του έτερου ήμισυ περιοδικού Security Report, που με 84 σελίδες πλούσιας ύλης, μετατρέπεται σε ένα πλήρες περιοδικό.
Η ισχυρή συντακτική ομάδα του περιοδικού Ψηφιακή Τηλεόραση (Digital TV info), με 11 ενεργούς συντάκτες, τους περισσότερους από τους οποίους γνωρίζετε και προσωπικά, σας εξασφαλίζει και αυτό το μήνα, έγκυρη, έγκαιρη και κυρίως ποιοτική ενημέρωση.
Πρώτα η στήλη Media News, σας μεταφέρει όλες τις τελευταίες εξελίξεις για το επικείμενο switch off της 21ης Οκτωβρίου, τις εξελίξεις με τα περιφερειακά κανάλια, το κατά πόσο είναι «βιώσιμο» το νέο χρονοδιάγραμμα των switch off, το τι θα γίνει με τα Gap Fillers και τις «Λευκές Περιοχές» και πολλά ακόμη, αποκλειστικά μέσα από το κανάλι του Digital TV info.
Ο πρόσφατος διαγωνισμός που προκήρυξε η ΝΕΡΙΤ και τελικά ακυρώθηκε, άνοιξε την όρεξη για λήψη των καναλιών με την τεχνική μετάδοσης Multistream. Ο Σωτήρης Χατζηστρατής αφού πρώτα αναλύει τα τεχνικά χαρακτηριστικά της τεχνικής Multistream, στην συνέχεια περνάει στους τρόπους λήψης περιγράφοντας παράλληλα και τον απαραίτητο εξοπλισμό λήψης, ενώ στο τέλος αναφέρει και τα κανάλια που μπορείτε να κατεβάσετε. Ένα πλήρες άρθρο – οδηγός για το Multistream, με θεωρία, πράξη και επιβράβευση… την παρακολούθηση ποιοτικών καναλιών.

Είναι υποχρέωση του περιοδικού μας να δίνουμε φωνή σε σημαντικούς παράγοντες της αγοράς, που μέσω της τεχνογνωσίας που διαθέτουν, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις τάσεις που θα ακολουθηθούν τα επόμενα χρόνια. Για τον λόγο αυτό, στο τεύχος Δεκεμβρίου φιλοξενούμε τον Βασίλη Διακάκη από την Alpha Ltd, που μας περιγράφει από πρώτο χέρι πώς θα αντιμετωπίσει η εταιρία τις προκλήσεις του μέλλοντος.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας της ελληνικής αγοράς είναι ο Θανάσης Κυριακόπουλος από την εταιρία IKUSI HELLAS, ο οποίος μας ενημερώνει για το πώς θα κινηθεί η αγορά των Gap Fillers τους επόμενους μήνες στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα άρθρο που έχει λίγο από όλα. Πολιτικό παρασκήνιο, τεχνολογικές εξελίξεις, τεχνικές λήψης – εκπομπής και φυσικά οι λύσεις και οι προτάσεις της διάσημης εταιρίας IKUSI για το θέμα των Gap Filler. Το καλύτερο μέχρι σήμερα άρθρο του Θανάση Κυριακόπουλου.
Η αρθογραφία του περιοδικού ολοκληρώνεται με ένα τεχνικό άρθρο που αφορά την εγκατάσταση βάσης στήριξης τηλεόρασης. Ο Παράσχος Θεοδοσιάδης και ο Κώστας Ζιάκανος της εταιρίας MSG, είναι γεννημένοι για ειδικές αποστολές, αφού σας παρουσιάζουν πώς μια βάση στήριξης TV μπορεί να τοποθετηθεί σε απίθανα σημεία..

Και αυτό το μήνα τα καλύτερα νέα προϊόντα της αγοράς, πέρασαν πρώτα αποκλειστικά από το εργαστήριο του περιοδικού μας, ενώ τον επόμενο μήνα και πριν δημοσιευτούν σε άλλα μέσα, θα δημοσιευτούν ελεύθερα από την ιστοσελίδα μας www.digitaltvinfo.gr.

Όταν η Dreambox κυκλοφορεί νέο μοντέλο, συνήθως το δορυφορικό σύμπαν υποκλίνεται μπροστά της. Μόνο ένας άκρως ενημερωμένος και παράλληλα άκρως αντικειμενικός συντάκτης μπορεί να κοιτάξει στα μάτια το νέο ιερό τέρας της Dream. Και για τέτοιες αποστολές ποιος άλλος μπορεί να είναι πιο κατάλληλος από τον Παναγιώτη Μαλακούδη; Διαβάστε αποκλειστικά στο Digital TV info το τεστ του νέου κορυφαίου δέκτη Dreambox DM 7080HD.

Ο Medialink Black Panter Magic είναι άλλη μία κορυφαία πρόταση όχι μόνο σε ποιότητα – υλοποίηση – καινοτομία, αλλά και σε τιμή. Συνδυάζει δορυφορική και IPTV λήψη με πολλά έτοιμα προσεταρισμένα κανάλια και διατίθεται μόνο με 74,90.

Το διάσημο ποιοτικό ερωτικό κανάλι Private Spice, δεν έκλεισε αλλά μετονομάστηκε. Διάδοχός του είναι το Brazzers TV Europe, με άριστη ποιότητα εικόνας σε πολύ οικονομική τιμή.
Όσο αφορά την επίγεια λήψη αυτό το μήνα οι προτάσεις του περιοδικού αφορούν τον κομψό επίγειο ψηφιακό δέκτη Ferguson Ariva T70 και την γρήγορης εγκατάστασης επίγεια κεραία AXIL AN 0546 L, ενώ για την δορυφορική λήψη προτείνεται ο οικονομικός Power Plus HD700S, με προεγκατεστημένα τα κανάλια – κλειδιά για Digea και NERIT στις 3 μοίρες ανατολικά.
Αν δεν ψάχνετε μια οικονομική λύση σε HDMI DVB-T modulator, αλλά είστε λάτρης της ποιότητας σε αυτό το τεύχος θα βρείτε δύο από τις καλύτερες προτάσεις της ελληνικής αγοράς. Ο Παύλος Κερασίδης δοκιμάζει τους ολοκαίνουργιους HDMI διαμορφωτές IKUSI MAC HOME HD και LEMCO DMOD-2HD, με σύμμαχο το νέο μας όργανο, το κορυφαίο Promax HD Ranger2.
Φέρνοντας κάθε μήνα πρωτότυπα θέματα που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στα έντυπα μέσα, πλούσιο και αποκλειστικό ρεπορτάζ από όλες τις εξελίξεις, καθώς και πλήρη και κυρίως έγκυρη σύνοψη της ειδησεογραφίας του μήνα, ελπίζουμε το νέο τεύχος του Digital TV info, να γεμίσει ευχάριστα και επιμορφωτικά τον ελεύθερο χρόνο σας.

Καλές λήψεις!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Η σιωπή των ΜΜΕ για τις διώξεις στο HOT DOC και η “ψυχανάλυση” του Κώστα Βαξεβάνη

Μια σύμπτωση,ένα παράπονο και λίγη ψυχανάλυση

Του Κώστα Βαξεβάνη στο Κουτί της Πανδώρας

Μια σύμπτωση ψάχνει το παράπονο για να βγει. Η σύμπτωση ήταν το αποτέλεσμα της δράσης δύο διαδυκτιακών φίλων. Του Πιτσιρίκου και της Niemandsrose. Και αφού μου μένει λίγος χρόνος, μια που σήμερα δεν έγινε μια από τις πολλές μου δίκες λόγω στάσης των δικηγόρων, είπα να γράψω για αυτή τη σύμπτωση.
Έγραψε λοιπόν ο φίλος @pitsirikos ένα άρθρο με τίτλο: «Πώς να εξοντώσετε έναν κανονικό δημοσιογράφο» ( δείτε το εδώhttp://goo.gl/gLDKbH ) στο οποίο αναφέρεται σε μένα και την προσπάθεια που γίνεται να εξοντωθώ μέσα από μηνύσεις και αγωγές. Τον ευχαριστώ πολύ για όσα έγραψε. Πάντα με φέρνουν σε δύσκολη θέση τα καλά λόγια για μένα αν και μερικές φορές ανησυχώ γιατί πλέον μόνο σε μνημόσυνα τα ακούς. Θέλω να πιστεύω πως είμαι ακόμη ζωντανός.
Λίγες ώρες μετά,η @Niemandsrose μου έστειλε ένα μήνυμα στο twitter με το οποίο με καλούσε να υπογράψω ένα κείμενο το οποίο διακινούν 75 άνθρωποι. Είναι μια διαμαρτυρία γιατί ο Γιώργος Κουρής απειλεί να κάνει αγωγή τον Ανδρέα Πετρουλάκη για ένα κείμενο που έγραψε. Η καλή μου φίλη καλούσε εμένα,με 40 μηνύσεις και αγωγές (όχι απειλές για αγωγές αλλά αγωγές) να υπογράψω ένα κείμενο συμπαράστασης στον Πετρουλάκη. Δεν το έχω διαβάσει αλλά δηλώνω εκ των προτέρων πως το υπογράφω. Γίνεται μια προσπάθεια να ποινικοποιηθεί η δημοσιογραφία, να διωχθεί η άποψη όπως τις μαύρες δεκαετίες του 50 και του 60, να φιμωθούν όσοι ανησυχούν και διατυπώνουν δυό λέξεις στο διαδύκτιο.

Το υπογράφω ό,τι και να έχει γράψει ο Πετρουλάκης,γιατί υπερασπίζομαι και θα συνεχίσω να το κάνω, το δικαίωμα των ανθρώπων να διατυπώνουν την άποψή τους και να κρίνονται γι αυτό από την κοινωνία όχι από τα δικαστήρια. Η αντίληψή μου αυτή δεν σχετίζεται με το τι λέει ο καθένας,με το αν διαφωνώ ή συμφωνώ μαζί του,αλλά με το βαθύ δημοκρατικό δικαίωμα,με τον ουσιαστικό πολιτισμό που αποτελεί αυτό το δικαίωμα, να το κάνει.

Αλλά υπάρχει το παράπονο που διατύπωσα στη φίλη Niemandsrose. Η φίμωση του Τύπου, η προσπάθεια ποινικοποίησης της γνώμης δεν εκφράζεται τόσο από την πρόθεση να γίνει αγωγή κατά του Ανδρέα Πετρουλάκη, αλλά από την πραγματικότητα να γίνονται κάθε μέρα μηνύσεις και αγωγές εναντίον δημοσιογράφων που κάνουν τη δουλειά τους. Τι είναι αυτό που κινητοποιεί κάποιους εξαιτίας της πρόθεσης αλλά όχι εξαιτίας της πραγματικότητας;

Όπως σωστά γράφει ο Πιτσιρίκος, έχω γύρω στις 40 μηνύσεις και αγωγές. Δεν έβρισα κανένα,δεν συκοφάντησα κανένα,ό,τι γράφω είναι δεμένο με στοιχεία και έγγραφα. Στις δίκες που γίνονται αθωώνομαι. Με έσυραν στα δικαστήρια για τη λίστα Λαγκάρντ και όταν αθωώθηκα άσκησαν έφεση στην απόφαση. Ούτε έμπορος ναρκωτικών να ήμουνα. Σκοπός τους δεν είναι να με καταδικάσουν. Σκοπός είναι να με εξοντώσουν. Σαράντα αγωγές σημαίνουν έξοδα 80.000 ευρώ, δεκάδες αναβολές, εργατοώρες στα δικαστήρια, απόσπαση απ τη δουλειά. Φιλοδοξούν πως όλα αυτά θα δημιουργήσουν την απαιτούμενη κούραση η οποία θα με κάνει πιο μαλακό και στρογγυλό για να μην τρέχω κάθε μέρα στα δικαστήρια.

Στην Ευελπίδων ο κουλουράς κάθε μέρα με κερνάει κουλούρι,αρνείται να το πληρώσω γιατί «είμαι ένα παιδί που το ταλαιπωρούν» (γι αυτό το «παιδί» που λέει τον ευχαριστώ πιο πολύ απ ό,τι για το κουλούρι) και οι δικηγόροι στα δικαστήρια μου απευθύνονται σαν να είμαι ένας απ αυτούς. Οι νομικές μου γνώσεις πλέον δεν περιορίζονται σε όσα έμαθα ως δημοσιογράφος, αλλά επεκτείνονται και σε όσα αναγκάζομαι να μάθω για να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου.

Σε μια συζήτηση προχθές, ένας φίλος μου είπε «γιατί δε τα λες αυτά στον κόσμο, να τα μάθει, να μπορεί να σε υποστηρίξει». Σκέφτηκα αυτό που μου είπε και τρόμαξα. Τρόμαξα γιατί διαπίστωσα πως παρότι η άποψή μου είναι πως πρέπει να λέω στον κόσμο όσα συμβαίνουν γιατί αυτός είναι η μόνη προστασία μου, παρουσίασα όπως διαπιστώνω μια υποχώρηση σε αυτή την πρακτική. Δεν τα έλεγα πια όλα στον κόσμο και δεν ζητούσα τη βοήθειά του όσο έπρεπε. Είχαν καταφέρει να με αυτολογοκρίνουν. Είχαν σπείρει για μένα όλα τα επιχειρήματα περί γραφικού,γκρινιάρη,επιθετικού με τέτοια ένταση και έκταση που κατάφεραν να με κάνουν να φοβάμαι μήπως και επιβεβαιώσω αυτή την άδικη εικόνα.

Και εδώ θα μου επιτρέψετε λίγο ψυχανάλυση. Αρκετά χρόνια τώρα υπερασπίζομαι μια δημοσιογραφία που είναι ξένη στη χώρα. Έχω ξαναγράψει πως δεν υπάρχει αντικειμενική δημοσιογραφία. Η αντικειμενικότητα είναι το μέτρο της ευπρέπειας του υποκειμενισμού μας. Αλλά υπάρχει έγκυρη,αξιοπρεπής και ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Δεν είναι κακό να διατυπώνεις άποψη στη δημοσιογραφία. Αν δεν το κάνει ο δημοσιογράφος που είναι μέσα στα πράγματα ποιός θα το κάνει; Κακό είναι η άποψη που εκφράζεις να είναι αποτέλεσμα εξαγοράς και χειραγώγησης. Πέρα από την άποψη η δημοσιογραφία είναι τα στοιχεία που παραθέτει.

Στα περισσότερα από όσα γράφω, παραθέτω άποψη. Δεν μπορώ να είμαι αποστειρωμένος δημοσιογράφος που καταντά τροχονόμος δηλώσεων από τις οποίες πολλές είναι πληρωμένες. Στην έρευνα όμως και το ρεπορταζ υπάρχουν στοιχεία και αποδείξεις. Δεν μπόρεσε κανένας από τους επικριτές μου ως σήμερα,να αποδείξει πως ένα από τα δημοσιευμένα στοιχεία δεν ισχύει.
Τα τρία τελευταία χρόνια, μετά την έκδοση του HOT DOC,μαζί με την δημοσιογραφική ομάδα, βρεθήκαμε σε μια δίνη που ούτε τη δημιουργήσαμε, ούτε μπορούσαμε να τη φανταστούμε. Όσο η κρίση βάθαινε, τόσο η αποκάλυψη της αλήθειας για την κρίση και τα σκάνδαλα, γινόταν η μια όχθη του ποταμού στην οποία έπρεπε να περπατήσει ο κόσμος. Ο τρόπος και η ειλικρίνεια με την οποία πορευτήκαμε, δημιούργησε γύρω μας ένα ρεύμα και μια υποστήριξη που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε. Δημιούργησε όμως και εχθρούς.Η μια ομάδα των εχθρών ήταν αυτοί των οποίων θίγαμε τα συμφέροντα. Οι τραπεζίτες, επιχειρηματίες,πολιτικοί, ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς, ο Βγενόπουλος και πολλοί άλλοι. Μερικές δεκάδες από αυτούς έχουν βρεθεί μπροστά στον εισαγγελέα εξαιτίας των δημοσιευμάτων μας.

Η δεύτερη ομάδα εχθρών ήταν οι υποτακτικοί. Αυτοί που έπρεπε να υπηρετήσουν τα αφεντικά τους και τον διεφθαρμενο εαυτό τους. Πώς να παραδεχθούν πως υπάρχει ανυποχώρητη και τίμια δημοσιογραφία όταν οι ίδιοι ήταν άτιμοι και δικαιολογούσαν τις ατιμίες τους με τη φράση «έτσι είναι τα πράγματα»; Πώς να παραδεχθούν πως τα πράγματα είναι και αλλιώς αρκεί εσύ να είσαι αλλιώς;
Η τρίτη ομάδα ήταν των αφελών και των φθονερών. Δεν νομίζω πως μπορώ να το περιγράψω καλύτερα από τον Αλμπερ Καμύ ο οποίος έγραψε « μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σε αυτό που σε συνθλίβει» . Οι άνθρωποι μερικές φορές κάνουν τους φυσικούς τους συμμάχους εχθρούς,γιατί για κάποια ανεξήγητο λόγο συγκρίνουν τα πάντα με τον εαυτό τους και θέλοντας να τον επιβεβαιώσουν βρίσκουν τους άλλους πάντα χαμηλότερους.

Σε αυτή την τρίτη κατηγορία το σύστημα επένδυσε αρκετά. Όταν κατάλαβε πως η μετωπική σύγκρουση μαζί μας δεν έχει αποτέλεσμα, απευθύνθηκε στα ανθρώπινα ένστικτα. Οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ακούσουν τα χειρότερα για άλλους ανθρώπους και να τα αναπαράξουν με τη βεβαιότητα γεγονότος.

Όταν ξεκίνησε το HOT DOC, ακούγαμε από παντού διάφορα ονόματα πως ήταν πιθανοί χρηματοδότες μας. Κανένας δεν ήθελε να πιστέψει πως μια ομάδα 10 ανθρώπων ξεκίνησε με 5000 κεφάλαιο (όσο το κόστος του μισού χαρτιού) και έκανε περιοδικό. Όταν για κάποιο από τα πρόσωπα αυτά υπήρχε δημοσίευμα του HOT DOC που αφορούσε σκάνδαλό του, τότε οι διακινητές προχωρούσαν στο επόμενο όνομα χωρίς ντροπή. Και όταν τους τέλειωσαν τα πρόσωπα, άρχισε να φημολογείται «πως αφού δεν μπορεί να βρεθεί συγκεκριμένο πρόσωπο τότε η εξάρτηση είναι αόρατη,άρα από ισχυρά κέντρα». Είνα σαν το ανέκδοτο όπου οι έλληνες σε ένα συνέδριο για την τεχνολογία υποστήριξαν πως οι αρχαίοι έλληνες είχαν βρει την κινητή τηλεφωνία γιατί στις ανασκαφές που γίνονται τόσα χρόνια, δεν βρέθηκαν καλώδια άρα ήταν γνώστες της κινητής. Με όλα αυτά γελούσαμε κατά καιρούς, αλλά κάποια στιγμή κατάντησαν κουραστικά.

Στη συνέχεια προσπάθησαν να μας συκοφαντήσουν. Εμφάνισαν αποδείξεις πως υπήρχε χρηματοδότηση από την ΕΥΠ. Λίγο αργότερα προσπάθησαν να με σκοτώσουν. Υποσχέθηκα πως θα τους βρω. Με πεισμα και λίγο τύχη τους βρήκαμε. Ασκήθηκαν διώξεις εναντίον τους. Τα ΜΜΕ δεν είπαν λέξη. Έξι άτομα διώκονταν για απόπειρα εναντίον δημοσιογράφου,αλλά ήταν σαν να μην υπήρχε. Ακόμα προσπαθώ να εξηγήσω σε ξένους συναδέλφους που με ρωτάνε πώς είναι δυνατόν να αποσιωπάται ένα τέτοιο θέμα. Ακόμη και εγω μερικές φορές αναρωτιέμαι αν έχει πέσει τόσο πολύ η αξιοπρέπεια των συναδέλφων μου ή εγώ είμαι ο παράξενος. Ακόμη και αυτό προσπάθησαν να το γυρίσουν εναντίον μου με ψιθυρολογία: «έλα μωρέ τώρα παραμύθια» ή «είναι εμμονικός ο τύπος». Λέξη δεν έγραψαν και όταν κέρδισα δύο διεθνή δημοσιογραφικά βραβεία,τα μεγαλύτερα ίσως στον κόσμο.

Τώρα που τα θυμήθηκα όλα αυτά, θέλω να ρωτήσω τη φίλη μου Niemandsrose, αν είναι σημαντικότερο γεγονός η απειλή αγωγής, από τη πραγματικότητα που περιγράφω. Ή αν είναι πιο σοβαρό γεγονός η απόπειρα εναντίον κάποιου δημοσιογράφου από το κάψιμο των γραφείων της Athens Voice. Μετά ας απαντήσει γιατί κάποιοι συνάδελφοι, έχουν επιλεκτικές ευαισθησίες και προσωπική ατζέντα «Δημοκρατίας».

Κατάφεραν πάντως σε ένα βαθμό να μας κουράσουν με όλα αυτά. Είχαμε 500 μέτωπα. Έπρεπε να τρέξουμε παντού. Στον τομέα της έρευνας, στην οχύρωση από επιθέσεις, στα δικαστήρια. Ο κόσμος δεν είναι υποχρεωμένος να τα ξέρει όλα αυτά. Ούτε να αναρωτιέται πώς τα βγάζουμε πέρα. Θεωρώ όμως πως πρέπει να έχει τα κότσια όταν πηγαίνει στο περίπτερο, να σηκώνει τη σαβούρα από νεοlifestyle περιοδικά και DVD, για να πάρει ένα HOT DOC. Και δεν το κάνει όσο πρέπει. Όταν το HOT DOC πουλάει 15.000 φύλλα αλλά το περιοδικό για τα Ωροσκόπια 50.000, κάποιο πρόβλημα υπάρχει στην κοινωνία και δεν έχει κανένα νόημα να χαιδεύουμε αυτιά.

Στις επιθέσεις που δεχόμαστε αυτά τα χρόνια, υπάρχει μια ακόμη κατηγορία που δεν μπορείς να της χρεώσεις δόλο ή πολιτική αντιπαλότητα. Είναι οι αντίπαλοι της ίδιας όχθης. Άνθρωποι που είτε από ιδεοληψία είτε από γνήσια πίστη, θεωρούν πως κατέχουν το Γκράαλ της ορθής κρίσης. Απονέμουν στον εαυτό τους το ρόλο της πεφωτισμένης πρωτοπορείας και στη συνέχεια με αυτή την αξιωματική απονομή κρίνουν τους πάντες. Υπήρξε μια περίοδος, που την απόφασή μας να γνωστοποιούμε στον κόσμο τι συμβαίνει γιατί αυτή ήταν η μοναδική μας ασφάλεια, αυτοί οι άνθρωποι την χαρακτήριζαν «αυτοαναφορικότητα». Δεν το έλεγαν στις παρέες, το έγραφαν στο διαδίκτυο αποδίδοντας έτσι πάλι αξιωματικά στον εαυτό τους τη σεμνότητα αφού αυτός που κατηγορούσαν ήταν «αυτοαναφορικός». Ούτε στιγμή δεν αναρωτήθηκαν μήπως οι ίδιοι ήταν μέτριοι και η μετριότητά τους δεν θα άντεχε σε καμιά κρίση ή δημοσιότητα. Ούτε στιγμή δεν διέκριναν στον εαυτό τους «αυτοαναφορικότητα» αφού οι ίδιοι έμπαιναν στο επίκεντρο και πετύχαιναν αναφορές στο πρόσωπό τους όχι με δράση, αλλά με κανιβαλισμό.

Κάποια στιγμή σε μια δημόσια παρουσίαση, συνάδελφος είπε μπροστά μου πως καλό θα ήταν να είμαι λιγότερο αυτοαναφορικός. Του απάντησα πως του εύχομαι να μην χρειαστεί ποτέ στη ζωή του να γίνει «αυτοαναφορικός» γιατί δεν υπάρχει κανένα θεσμικό μέσο για να προστατευτεί.

Η τελευταία μόδα είναι η προσπάθεια να εμφανιστεί η στοιχειοθετημένη ερευνητική δημοσιογραφία που κάνουμε ως Τριανταφυλλοπουλισμός. Ακόμη και στο δικό μας site, κάποιοι εκμεταλλευόμενοι το γεγονός πως αφήνουμε ακόμη και τα υβριστικά απέναντι σε μας σχόλια, προσπαθούν να ταυτίσουν την μάχη με τη διαφθορά με τον Μακισμό. Δηλαδή να την αποκόψουν απ την ηθική της διάσταση και της αποδώσουν προθέσεις και σκοπιμότητες. Μια «ευαίσθητη» ιδεολογικά άποψη μάλιστα συμπληρώνει πως η χώρα δεν χρειάζεται αποκάλυψη σκανδάλων αλλά διαφορετική πολιτική. Όσοι από αυτούς εκφράζουν την άποψη αυτή χωρίς κακή πρόθεση, αγνοούν τη διαλεκτική σχέση που έχει η καθημερινότητα με τον τρόπο που συνειδητοποιείται ο πολίτης. Η μάχη ενάντια στη διαφθορά πρέπει να έχει αποδείξεις και να παράγει πολιτική αντί να διαλογίζεται και να ομφαλοσκοπεί ιδεολογικά σα να πρόκειται να υπάρξουν αυτοματισμοί στη διαδικασία γνώσης και συνειδητοποίησης. Σε αυτούς τους φίλους προτείνω να μην διαβάζουν εμένα αλλά Μαρξ. Αρκεί να τον καταλάβουν κιόλας.

Η ψυχανάλυση μπορεί να γεμίσει σελίδες ολόκληρες. Λέω να σταματήσω εδώ. Θέλω να ευχαριστήσω τον Πιτσιρίκο για όσα έγραψε και τη Niemandsrose που με αφέλεια και δημοκρατική ευαισθησία μου ζήτησε να υπογράψω το κείμενο. Η σύμπτωση που δημιούργησε η παρέμβαση των δύο, με έκανε να σκεφτώ πράγματα και κυρίως μετά από καιρό να τα γράψω για όλους εσάς που τα διαβάζετε. Θα παραμείνω ανυποχώρητος και πεισματάρης. Όσα συμβαίνουν ή όσα φοβόμαστε θα τα μαθαίνετε εσείς. Τις επόμενες μέρες θα καλέσουμε τον ξένο Τύπο να τον ενημερώσουμε για το πρωτοφανές που συμβαίνει στη χώρα, να διώκονται δημοσιογράφοι από πολιτικά πρόσωπα τα οποία δεν απαντούν καν σε όσα αποκαλύπτονται γι αυτά. Ή μήπως είναι αυτοναφορικότητα;

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon

Ο Νίκος Μιχαλίτσης γράφει για την παράδοση των ψηφιακών συχνοτήτων στη Digea

Κυβέρνηση – χορηγός της Digea. O λογαριασμός στους πολίτες


του Νίκου Μιχαλίτση στο thepressproject.gr

Όσοι νόμιζαν ότι τα πλούσια δώρα της κυβέρνησης στην κοινοπραξία των μεγάλων ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας, την Digea, τελείωσαν με την παραχώρηση του φάσματος συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης, έναντι πινακίου φακής, κάνουν μεγάλο λάθος.
Η Digea, τα ήθελε όλα για να ελέγξει σε απόλυτο βαθμό το τηλεοπτικό τοπίο της χώρας. Κατόρθωσε να το πετύχει, αφού σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση έστησαν μια υποτιθέμενη δημοπρασία, έναν “πλειοδοτικό” διαγωνισμό, στον οποίο δεν είχε τη δυνατότητα να συμμετάσχει κανένας άλλος, λόγω των πολυάριθμων διατάξεων των προδιαγραφών που φωτογράφιζαν με ακρίβεια την Digea. Θα μου πείτε, αυτό έρχεται σε σύγκρουση και με τον ίδιο τον ορισμό της δημοπρασίας ή του πλειοδοτικού διαγωνισμού, αφού για να πλειοδοτήσει κάποιος απαιτούνται τουλάχιστον δύο συμμετέχοντες. Και τί μ’ αυτό; Στις ίδιες τις προδιαγραφές της “δημοπρασίας” υπήρχε ο εξωφρενικός όρος ότι, αν είναι μόνον ένας ο συμμετέχων, δεν ακυρώνεται ο διαγωνισμός αλλά συνεχίζεται. Τέτοιος όρος δεν έχει υπάρξει ποτέ σε διαγωνισμούς δημοσίου γιατί αντιβαίνει τον Κανονισμό Προμηθειών του Δημοσίου και την ενσωματωμένη οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προβλέπουν ότι σε περίπτωση μιας μόνον συμμετοχής, ο διαγωνισμός ακυρώνεται και επαναλαμβάνεται για ευρύτερη συμμετοχή, ώστε να επωφεληθεί το Δημόσιο από τον ανταγωνισμό.
Η Digea, όμως, δεν ήθελε μόνο να παίξει μόνη της. Υπερχρεωμένοι, όπως είναι οι μέτοχοί της, ήθελαν να πάρουν τις συχνότητες μπιρ παρά. Η κυβέρνηση ακολούθησε απέναντί τους τη στάση με την οποία αντιμετωπίζει και την τρόικα: Ναι σε όλα! Έβαλε λοιπόν μια αστεία τιμή εκκίνησης (18,3 εκατομμύρια €) για την 15ετή εκμετάλλευση του συνόλου του φάσματος της ψηφιακής τηλεόρασης (240 MHz), στην οποία και αναδείχτηκε πανηγυρικά …πλειοδότης, ελλείψει αντιπάλου, η Digea.

Αρκεί μια σύγκριση, με μιαν άλλη δημοπρασία, που ολοκληρώθηκε προσφάτως για να φανεί το μέγεθος του εγκλήματος. Το ψηφιακό μέρισμα, δηλαδή φάσμα συχνοτήτων 72 MHz, στην ίδια περιοχή συχνοτήτων, παραχωρήθηκε (μετά από 10 γύρους δημοπρασίας) στις τρεις εταιρείες κινητής για 15ετή εκμετάλλευση έναντι 309 εκατομμυρίων €! Έδωσαν δηλαδή για το ίδιο χρονικό διάστημα και στην ίδια περιοχή συχνοτήτων, φάσμα 240 MHz για 18,3 εκ. € στην Digea, ενώ στις εταιρείες κινητής 72 MHz για 309 εκ. €. Μικρή λεπτομέρεια: Τα 309 εκ. € έχουν εγγραφεί στον Προϋπολογισμό του 2014 και με απαίτηση της τρόικας έχουν παραχωρηθεί στο ΤΑΙΠΕΔ και θα διατεθούν για την αποπληρωμή του χρέους προς τους πιστωτές μας. Το γιατί δεν ζήτησε η τρόικα ανάλογα κονδύλια και από τις συχνότητες της ψηφιακής τηλεόρασης, φαίνεται ότι αποτελεί ανταπόδοση του δικού της “χρέους” στους μεγαλοκαναλάρχες, για την πολύτιμη στήριξη της πολιτικής που κατέστρεψε τη χώρα.

Νομίζετε όμως, ότι οι απαιτήσεις της Digea σταματούν εδώ; Όχι βέβαια. Ως μοναδικός πάροχος δικτύου ψηφιακής τηλεόρασης, η Digea θα έπρεπε να προσφέρει καθολική υπηρεσία, δηλαδή τουλάχιστον στο 98% του πληθυσμού της χώρας (υπενθυμίζουμε ότι η ΕΡΤ κάλυπτε αναλογικά το 99,8% του πληθυσμού με 1.100 κέντρα εκπομπής). Η υποχρέωσή της αυτή θα σήμαινε αυξημένο κόστος, αφού ο αριθμός των αναμεταδοτών αυξάνεται εκθετικά, όταν θέλεις να καλύψεις δύσκολες για τη μετάδοση του σήματος περιοχές με μικρό σχετικά πληθυσμό.

Η Κυβέρνηση φρόντισε να ξαλαφρώσει την Digea και από αυτό το βάρος. Ας δούμε πώς τα κατάφερε και σε ποιους φόρτωσε το βάρος αυτό.

Οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις

Αμέσως μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και τη δημιουργία της τριμερούς κυβέρνησης υπό τον κ. Σαμαρά, τον Ιούλιο 2012, διορίζεται Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, ο κ. Μενέλαος Δασκαλάκης, πρώην Γενικός Διευθυντής της ΝΔ. Ο κ. Δασκαλάκης βρίσκει σε εξέλιξη τότε, τη διαμόρφωση του λεγόμενου χάρτη συχνοτήτων ο οποίος (μετά από διαγωνισμό) είχε ανατεθεί από το Υπουργείο σε μια κοινοπραξία δύο Τμημάτων ασύρματων επικοινωνιών, του Ε.Μ. Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) και του Πανεπιστημίου Πειραιά (ΠΑ.ΠΕΙ). Τα τμήματα αυτά ολοκληρώνουν το πρώτο σχέδιο του χάρτη συχνοτήτων και το Υπουργείο το θέτει (όπως είχε υποχρέωση) σε δημόσια διαβούλευση. Το σχέδιο αυτό προέβλεπε, ότι για την κάλυψη του 97,2% του πληθυσμού της χώρας απαιτούνταν 275 σημεία εκπομπής, ενώ με έναν αριθμό συμπληρωματικών σημείων όπου θα έπρεπε (πάντα με ευθύνη του παρόχου δικτύου) να τοποθετηθούν μικροί αναμεταδότες (gap fillers) για κάλυψη των υπολοίπων περιοχών, η κάλυψη θα έφθανε το 99%. Η Digea, σαν να γνώριζε από τότε ότι θα είναι ο μελλοντικός πάροχος δικτύου, αντιδρά αμέσως, θεωρώντας υπερβολικό τον αριθμό των σημείων εκπομπής και μεγάλο το κόστος για τον πάροχο δικτύου.

Διαρκούσης της διαβούλευσης, ο κ. Δασκαλάκης αναθέτει σε ένα στέλεχος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), τον κ. Νίκο Παπαουλάκη, να επέμβει για την αναδιαμόρφωση του χάρτη. Κάποιοι που ασχολούνται με το θέμα, αντιλαμβάνονται εκείνη την περίοδο μια στενή επικοινωνία του κ. Παπαουλάκη με στελέχη της Digea. Και ω του θαύματος! Λίγες ημέρες μετά τη λήξη της προθεσμίας της διαβούλευσης (23/09/2012) και χωρίς να έχει μεσολαβήσει η δημοσίευση των προτάσεων που είχαν κατατεθεί, ούτε κανένας σχολιασμός του Υπουργείου, αλλά και χωρίς να ενημερωθούν οι νόμιμοι συντάκτες του σχεδίου (ΕΜΠ και ΠΑ.ΠΕΙ), υπογράφεται Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) και δημοσιεύεται σε ΦΕΚ στις 5/10/2012 ο τελικός χάρτης συχνοτήτων , ο οποίος έχει ελαττώσει το πλήθος των σημείων εκπομπής από 275 σε 156!

Ο κ. Παπαουλάκης έχει αλματώδη εξέλιξη. Διορίζεται αρχικώς Ειδικός Σύμβουλος του κ. Δασκαλάκη και λίγες μέρες πριν την προκήρυξη της διαβόητης “δημοπρασίας” για την παραχώρηση του φάσματος των συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης, Αντιπρόεδρος της ΕΕΤΤ.

Εδώ ίσως μας ψέξει κάποιος ότι προτρέχουμε να κατηγορήσουμε την κυβέρνηση και την Digea, αντικρούοντας ότι ακόμα και αν μειώθηκαν τα κύρια σημεία εκπομπής από 275 σε 156, αν διατηρηθεί το ίδιο πληθυσμιακό ποσοστό κάλυψης, το κόστος θα μεταφερθεί στο μεγαλύτερο πλήθος των μικρών αναμεταδοτών που θα απαιτηθούν.

Το σχέδιο κυβέρνησης – Digea, όμως, τα είχε προβλέψει όλα. Ούτε το ίδιο πληθυσμιακό ποσοστό κάλυψης θα διατηρηθεί, ούτε το κόστος των μικρών αναμεταδοτών θα το πληρώσει η Digea.

Η μεταφορά του κόστους στους πολίτες

Οι προδιαγραφές της “δημοπρασίας”, μαζί με μια ΚΥΑ (27217/505/4-6-2013) που εκδίδεται μια βδομάδα πριν το μαύρο της ΕΡΤ, ικανοποιούν απολύτως ό,τι κατάφερε με τόσο “κόπο” (και διαπλοκή) να επιβάλει η Digea και μεταφέρουν τις υποχρεώσεις που θα έπρεπε να βαρύνουν τον πάροχο δικτύου στην τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή πάλι στους πολίτες.

Όλα αυτά αποτυπώνονται, χωρίς αιδώ, στη σύμβαση παραχώρησης του φάσματος συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης στην Digea ΦΕΚ 1693/Β, 2014 :
– Στο άρθρο 6, παρ. 1, αναφέρεται ότι:

“…ο κάτοχος των δικαιωμάτων χρήσης ραδιοσυχνοτήτων οφείλει να καλύπτει τουλάχιστον το 95% του πληθυσμού της χώρας εφαρμόζοντας τον χάρτη συχνοτήτων. “.

Όποια κάλυψη, δηλαδή, υποτίθεται ότι εξασφαλίζουν τα 156 σημεία εκπομπής και τίποτα παραπάνω. Ποιος, όμως θα πληρώσει το επί πλέον κόστος των υπόλοιπων μικρών αναμεταδοτών;

– Στο ίδιο άρθρο (6), παρ.2, αναφέρεται:

“Μετά την ολοκλήρωση του δικτύου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ανωτέρω υπό 1 παρ. του παρόντος άρθρου (σ.σ. μόνον τα 156 σημεία εκπομπής) και εάν υφίσταται μέρος του πληθυσμού που βρίσκεται εκτός της περιοχής κάλυψης του δικτύου, ο Κάτοχος των δικαιωμάτων χρήσης ραδιοσυχνοτήτων, εφόσον δεν προτίθεται να επεκτείνει το δίκτυό του στις περιοχές αυτές, οφείλει … να συνεργάζεται με τρίτους και ιδίως με Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι οποίοι προτίθενται να αναλάβουν το κόστος προμήθειας, εγκατάστασης, λειτουργίας και συντήρησης και να διαθέσουν την απαραίτητη έκταση για τις εν λόγω υποδομές…”

Όσοι δηλαδή πολίτες είχαν την ατυχία να εξαιρεθούν από την κάλυψη του χάρτη συχνοτήτων, που έξω από κάθε δεοντολογική διαδικασία συνέταξε ο κ. Δασκαλάκης και οι συν αυτώ, έχουν δύο επιλογές: Ή να μην βλέπουν καθόλου τηλεόραση ή να πληρώσουν ένα νέο χαράτσι στην Digea, μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με αντίστοιχη βεβαίως αύξηση των δημοτικών τελών. Και όπως θα διαπιστώσατε, το χαράτσι αυτό θα είναι μόνιμο, διότι δεν είναι μόνον η προμήθεια των αναμεταδοτών, των κεραιοσυστημάτων, κ.λπ. και η εγκατάστασή τους που θα πληρωθεί εφάπαξ με τα γνωστά τιμολόγια της Digea. Είναι και η συντήρηση, οι επισκευές, η λειτουργία (κατανάλωση ρεύματος) και η παραχώρηση των χώρων εγκατάστασης των υποδομών. Και επειδή οι αναμεταδότες αυτοί θα τοποθετηθούν σε κατοικημένες περιοχές και όχι σε βουνά, το κόστος της ενοικίασης για την παραχώρηση των χώρων δεν είναι καθόλου αμελητέο. Όπως δεν είναι αμελητέο και το κόστος της προμήθειας των αναμεταδοτών.

Υπολογίζουμε ότι σε όλη τη χώρα θα απαιτηθούν γύρω στα 600 συμπληρωματικά σημεία εκπομπής για τέτοιους αναμεταδότες. Σε κάθε σημείο θα πρέπει να τοποθετηθούν 6 αναμεταδότες (όσες και οι συχνότητες που εκμεταλλεύεται η Digea). Με μέτριους υπολογισμούς το κόστος κάθε αναμεταδότη είναι γύρω στα 7.000 €. Αυτό σημαίνει ότι μόνον η προμήθεια των αναμεταδοτών θα κοστίσει στον έλληνα πολίτη όχι λιγότερο από 25 εκατομμύρια €. Ο έλληνας πολίτης γίνεται αυτόματα χρηματοδότης των υποχρεώσεων της Digea.

Στην Πελοπόννησο, στο Βόρειο Αιγαίο και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη πραγματοποιήθηκε η “ψηφιακή μετάβαση”. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποσοστά της κάλυψης είναι πολύ μικρότερα από το επικαλούμενο 95%. Ολόκληρες περιοχές, πολλές κωμοπόλεις, ακόμα και Δήμοι έχουν απόλυτο μαύρο στις οθόνες τους. Άλλες περιοχές βλέπουν τηλεόραση σποραδικά – έρχεται και φεύγει. Οι διαμαρτυρίες των πολιτών και των δημοτικών αρχών αντιμετωπίζονται από τους αρμόδιους (Υπουργείο και ΕΕΤΤ) είτε με απαξιωτικό τρόπο (κάνετε λάθος – οι χάρτες κάλυψης λένε άλλα) είτε με αλαζονικό (βρίσκεστε σε “λευκή” περιοχή, ας πληρώσει ο Δήμος σας να έχετε τηλεόραση. Ο κ. Δασκαλάκης και ο κ. Παπαουλάκης, οι υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης, χρησιμοποιούν αυτά τα επιχειρήματα στις συναντήσεις τους με τοπικές αρχές, σαν να είναι συνήγοροι της Digea και όχι υπηρέτες του Δημοσίου συμφέροντος, ως όφειλαν.

Κάποιοι Δήμοι άρχισαν να υποκύπτουν στον εκβιασμό, χωρίς να αντιλαμβάνονται ακόμη το πραγματικό κόστος που θα καταβάλλουν διαρκώς στην Digea.

Άλλες “πρόθυμες” δημοτικές αρχές, ποιος ξέρει κάτω από ποιες πιέσεις, όπως ο Δήμος Σκύρου με απόφασή του , παραχωρούν δωρεάν εκτάσεις στην Digea, ακόμα και για ένα από τα βασικά (156) κέντρα εκπομπής, με το “επιχείρημα” ότι όλοι οι Δήμοι έχουν παραχωρήσει δωρεάν εκτάσεις στην Digea!

Εν τούτοις, άλλες δημοτικές αρχές δείχνουν να αντιστέκονται. Δείτε στο videoτη χαρακτηριστική τοποθέτηση του Διευθυντή του Δημοτικού Σταθμού Θεσσαλονίκης TV 100, κ. Φίλιου Στάγκου, προς το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, όπου αναφέρει τα υπέρογκα ποσά που ζητά η Digea για να μεταφέρει ψηφιακά τον TV 100, ενώ ζητάει να της παραχωρηθούν δωρεάν οι χώροι του Δήμου για να εγκαταστήσει τους πομπούς της.

Η επιστράτευση ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη χρηματοδότηση της Digea

Όπως αναφέραμε παραπάνω, η “ψηφιακή μετάβαση” έχει πραγματοποιηθεί και σε δύο ακριτικές περιφέρειες: Του Βορείου Αιγαίου (πλην Σάμου, Ικαρίας και Φούρνων, όπου θα γίνει αργότερα η μετάβαση) καθώς και της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Το δαιμόνιο του κ. Δασκαλάκη, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις ισχυρές αντιδράσεις των πολιτών, που αντί για την “κρυστάλλινη” εικόνα του κλικλίκου είχαν μαύρες οθόνες, τον οδήγησε να δημιουργήσει ειδική δράση του ΕΣΠΑ και συγκεκριμένα του Επιχειρησιακού Προγράμματος “Ψηφιακή Σύγκλιση” για να προχωρήσει η χρηματοδότηση της Digea για την κάλυψη των κατ’ ευφημισμόν “λευκών περιοχών” όπως τις ονομάζει. Το πρόγραμμα αυτό το ονόμασε “Υπηρεσίες ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος σε ακριτικές περιοχές” και έχει προϋπολογισμό 900.000 €, τα οποία θα πάνε στην Digea για την κάλυψη των “λευκών” περιοχών. Πρώτη προθυμοποιήθηκε η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, η οποία με Δελτίο Τύπου της ανακοίνωσε την κατάθεση πρότασης, με την οποία διεκδικεί τα 593.000 € από τα 900.000 του προγράμματος. Ένα ενδιαφέρον σημείο του Δελτίου Τύπου, είναι εκεί που αναφέρει ότι 26.000 πολίτες του Βορείου Αιγαίου δεν μπορούν να δουν τηλεόραση μετά τη μετάβαση. Αυτό σημαίνει ότι η κάλυψη στο Βόρειο Αιγαίο έφθασε το 83% αντί του επικαλούμενου 95% (Ο πληθυσμός του Βορείου Αιγαίου, χωρίς τη Σάμο, την Ικαρία και τους Φούρνους είναι 150.000), που είναι ενδεικτικό για το τί συμβαίνει ή τί θα συμβεί και σε άλλες περιοχές.

Όσο για την ιδέα του κ. Δασκαλάκη εμείς θα σχολιάσουμε το εξής: Τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι χρήματα και του ελληνικού λαού που τα έχει αποδώσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και επιστρέφουν με τη μορφή προγραμμάτων για να χρηματοδοτηθούν επείγουσες, ουσιαστικές και αναπτυξιακές δράσεις και όχι για να χρηματοδοτούνται οι υποχρεώσεις των υπερχρεωμένων μεγαλοκαναλαρχών.

Και μια απορία: Οι Περιφέρειες χειρίζονται δημόσιο χρήμα και για την προμήθεια οποιουδήποτε εξοπλισμού υποχρεούνται να κάνουν διαγωνισμούς, ακόμα περισσότερο όταν συγχρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκά προγράμματα. Πώς θα αγοραστεί ο εξοπλισμός που θα υποδείξει η Digea; Με αναθέσεις;

Δυστυχώς το ελληνικό κράτος έχει αναδειχθεί σε mega χορηγό της Digea, αντί να υπηρετεί τον έλληνα πολίτη, στον οποίο φορτώνει διαρκώς νέα χαράτσια.

Το αστείο είναι ότι στα λόγια όλα γίνονται για το καλό του και για το δημόσιο συμφέρον. Στα αλλεπάλληλα δωράκια στην Digea, πριν παίξει χωρίς αντίπαλο στη “δημοπρασία”, όταν τροποποιούσαν κατά βούληση το δικό τους χάρτη συχνοτήτων, έβαζαν σε όλες τις υπουργικές αποφάσεις μια παράγραφο, όπως στο ΦΕΚ 2359/Β, 20-09-13 , στα “‘έχοντας υπόψη”, παρ.18, που έλεγε: “Το ραδιοφάσμα είναι σπάνιος πόρος και η χορήγησή του για χρήση πρέπει να εξασφαλίζει βιώσιμα δίκτυα και επαρκή ανταγωνισμό” !

Μας δουλεύουν κι από πάνω…

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInShare on StumbleUpon